غرب، پيش و پس از انتخاب روحانيسعدالله زارعي غرب بيش از آنکه بر سر مسئله انتخابات با ايران اختلاف داشته باشد، با «ايران انتخاباتي» مشکل دارد. غرب در چارچوب نگاه فلسفي‌اش قادر نيست رابطه انتخابات و دموکراسي را انکار کند و از اين‌رو اگرچه سعي مي‌کند از «انتخابات بد» در کنار «انتخابات خوب» حرف بزند؛ ولي در عمل قادر به تفاوت‌گذاري ارزش عيني انتخابات در ايران و ساير مناطق جهان از جمله کشورهاي غربي نيست.غرب تا پيش از انتخابات رياست‌جمهوري سال ۱۳۷۶ در ايران، کمتر روي امکان اثرگذاري بر انتخابات ايران و پيروزي گروه‌هاي متمايل به خود توجه نشان مي‌داد؛ اما پس از آن، انتخابات را به‌مثابه يک راه کم‌هزينه‌تر براي تغيير ايران در نظر گرفت. اين نگاه در سال ۱۳۸۸ و پس از آنکه اقليت، رأي اکثريت را با واژه «تقلب» تعبير کرد، تشديد شد ولي وقتي فتنه مهار گرديد و به‌ويژه پس از آنکه شوراي نگهبان در جريان بررسي صلاحيت نامزدهاي رياست‌جمهوري يازدهم اقتدار بيشتري نشان داد، غرب بار ديگر انتخابات ايران را «برنامه داخلي حکومت» ارزيابي کرد و....