پایگاه بصیرت؛ گروه بین الملل: با نگاهی اجمالی به تحولات سوریه، می توان گفت موازنه سیاسی و میدانی همچنان به نفع نظام سوریه به پیش می رود و نشانه های ضعف و تشتت در صفوف معارضان و حامیان آنان بیش از گذشته آشکار شده است. خلاصه برآورد وضعیت جبهه ضدسوری به شرح ذیل است: 1) در سطح سیاسی، معارضان سوری هفته گذشته در قالب «ائتلاف ملی» در نشست استانبول ت����افق کردند در نشست ژنو 2 شرکت کنند و با علم به موقعیت متزلزل خود، طی یک عقب نشینی آشکار، شروط گذشته را پس گرفته و شروط آسانتری همچون لزوم امداد رسانی به مناطق درگیر و یا آزادی زندانیان (خصوصا زنان و کودکان) را خواستارشدند.به نظر می آید تاکید بر امداد رسانی انسانی، حاکی از تمایل معارضان به نوعی آتش بس در آستانه نشست ژنو 2 می باشد، چرا که ارتش سوریه در پیشروی های میدانی، شکست های سنگینی را به گروه های مسلح و تروریستی وارد ساخته و معارضان احساس می کنند به لحاظ میدانی هیچ برگ برنده ای در دست ندارند.نشست استانبول در حالی برگزار شد که اختلافات سیاسی میان گروه های مختلف ائتلاف ملی به اوج رسید. «شورای ملی» بار دیگر تهدید کرد در صورت شرکت ائتلاف ملی در ژنو 2، از ائتلاف خارج می شود و نماینده ارتش آزاد (لؤی مقداد) نیز ��ه خواستار سهمیه بیشتری در ائتلاف بود و در عین حال با حضور 11 نماینده کُرد در ائتلاف مخالف بود، با احمد الجربا رییس ائتلاف وارد مشاجره و درگیری شد و نهایتا سیلی محکمی از او دریافت کرد!نشست استانبول شاهد یک اقدام نمادین نیز بود و آن انتخاب وزرای دولت موقت ائتلاف (11 وزیر که 8 نفر آنان رای آوردند) به ریاست «احمد طعمه» بود. گویی معارضان با این کار می خواهند به خود روحیه بدهند و به امید آن هستند تا در ژنو 2 توافق بین المللی را نسبت به انتقال قدرت و حاکمیت دولت موقت خود را بر سوریه کسب کنند. پیشاپیش باید گفت اقتدار و دستاوردهای میدانی و سیاسی نظام سوریه و ناکامی های مستمر معارضان و حامیان خارجی آنان، قطعا چنین رویایی را بر باد داده است. 2) در سطح میدانی، گروه های تروریستی همچون «دولت اسلامی عراق و شام» موسوم به «داعش» با خودسری ها و عملکرد غلط خود، حتی از سوی رهبر القاعده توبیخ شده و ایمن ظواهری خواستار انحلال این گروه شده است. از طرفی، نزاع های میدانی فیمابین این گروه ها، آنان را به شدت تضعیف کرده و به آسانی مقهور عملیات های ارتش سوریه می شوند. در پی شکست سنگین گروه های تروریستی در برابر ارتش سوریه در شهر السفیره واقع در شرق حلب، اختلاف این گروه ها تشدید شده و برخی از آنان، گروهک داعش را به خیانت متهم کردند.بی تردید ظهور موج جدید تروریسم در سوریه، مشروعیت نظام سوریه را به عنوان کشوری که مورد حملات تروریستی قرار گرفته است تحکیم نموده و بهانه براندازی را از مخالفان سوریه سلب کرده است. در این راستا می توان به اقدام دولت کانادا مبنی بر قرار دادن جبهه النصره در فهرست سازمان های تروریستی اشاره کرد که حاکی از ادامه اعتراف جامعه جهانی به وجود تروریسم در سوریه می باشد.3) تشتت در میان معارضان سوری به حامیان خارجی آنان نیز تسری یافته و در مثلث «غرب، اعراب و ترکیه» هماهنگی های گذشته از میان رفته است. غرب و به ویژه آمریکا در بحران سوریه دچار انفعال شده و با روسیه مشغول رایزنی جهت برگزاری نشست ژنو- 2 می باشد؛ هر چند ابتکار عمل این پرونده همچنان در دست مسکو است. ترکیه که پس از ورود در بحران سوریه، متحمل هزینه های هنگفتی شده است اینک نگران توسعه تروریسم به داخل مرزهای خود می باشد، لذا از کمک های میدانی خود به معارضان کاسته و از طرفی همکاری های اطلاعاتی با عربستان را نیز قطع کرده است. قطر هم در سایه حاکمیت جدید شیخ تمیم و مشاهده سقوط اخوان المسلمین در مصر، دچار نوعی چرخش شده و گفته می شود دوحه در صدد بازنگری سیاست های خود در قبال دمشق می باشد. در این میان عربستان سعودی هنوز قائل به حمایت تسلیحاتی از معارضان و گروه های تروریستی داخل سوریه بوده و دلارهای نفتی خود را خرج ویرانی و کشتار مردم سوریه می کند. لذا تنها امید معارضان مسلح سوریه به دولت سعودی و مخصوصا بندر بن سلطان رئیس دستگاه اطلاعاتی و امنیتی این کشور است تا نسبت به تجهیز دوباره تروریست ها اقدام کند.رسانه های جبهه ضدسوری نیز با مشاهده ضعف و شکست های مکرر معارضان، به فرافکنی روی آورده و سعی دارند با جنگ روانی علیه محور مقاومت (به ویژه جمهوری اسلامی ایران) به آنان روحیه بدهند. طی هفته های گذشته بار دیگر پروژه جنگ رسانه ای علیه سپاه پاسداران و حزب الله سامان یافت و به دنبال پخش مستند بی بی سی (جنگ پنهان ایران در سوریه) بسیاری از رسانه های غربی و عربی حمله تبلیغاتی تازه ای را از سر گرفتند.با توجه به آن چه گفته شد، می توان پیش بینی کرد روند تثبیت نظام و شکست معارضان همچنان ادامه دارد و در آینده ای نه چندان دور، سوریه از بحران تحمیلی موجود رهایی یافته و این کشور جایگاه واقعی خود را به عنوان حلقه ای اساسی در محور مقاومت، بازخواهد یافت./