پاکستان که در ماه های اخیر با بحران های سیاسی و امنیتی شدیدی مواجه بود پس از برگزاری انتخابات پارلمان و تعیین نمایندگان مجالس به نحوی در مسیر آرامش قرارگرفت، تعیین «سیدیوسف رضا گیلانی» به عنوان نخست وزیر از سوی حزب مردم ( حزب برتر انتخابات) و تلاش وی برای تشکیل دولت ائتلافی با مجموعه ای از موافقان و مخالفان مشرف رئیس جمهور، سبب گردید تا پاکستان دوران تازه ای را در روند سیاسی خود تجربه نماید. در این میان تحولاتی چون رویکرد گیلانی به مذاکره با فرماندهان ارتش، تغییر رئیس اطلاعات نظامی ارتش تعامل حزب مردم با جنبش متحد قومی که از متحدان مشرف محسوب می شود، اعتراضات و انتقادهای حزب مسلم لیگ شاخه نواز به برخی توافقات و گرایشات حزب مردم به مشرف و ... بیانگر تحولاتی درعرصه سیاسی و امنیتی پاکستان می باشد. درکنار این تحولات رویکرد دولت جدید به چگونگی تعامل با جهان نکته ای مهم و قابل تامل است که در آینده کاری آن تاثیرخواهد داشت. براین اساس سیاست دولت «سیدیوسف رضا گیلانی» بر دو محور سیاست داخلی و خارجی استوار خواهد بود. عملکردهای کنونی «گیلانی» نشان می دهد که وی تلاش دارد تا برای تثبیت قدرت اصولی چون گرایش به ارتش، حفظ روابط با مشرف، تقویت قدرت پارلمان ، ایجاد جایگاه مردمی و ... را اجرایی نماید. عدم رویکرد وی به انتقاد صریح از مشرف و واگذاری آینده آن به پارلمان و تاکید برهمسویی با وی بیانگر کارهای آرام گیلانی در تعامل با رئیس جمهرر است در حالی که متحدان آن از حزب مردم در پارلمان تلاش دارند تا با تغییراتی در قانون اساسی حق انحلال دولت را از رئیس جمهور سلب نمایند تا گیلانی با اختیارات بیشتری به تثبیت قدرت بپردازد. در عرصه سیاست خارجی نیز گیلانی سیاستی فراگیر و چند جانبه را فراگرفته است. وی از یک سو بر اصل گسترش روابط با همسایگان و سایر کشورها تاکید دارد چنانکه خواستار آغاز دوباره مذاکرات با هند گردیده است از سوی دیگر وی به ناچار باید گرایشاتی در آمریکا داشته باشد تا در ابتدای راه با کارشکنی و کودتای آنها مواجه نگردد. تاکید وی براصل مبارزه با تروریسم و همکاری با آمریکا در این راستا را می توان مهمترین وعده گیلانی به آمریکا دانست. وی امید دارد تا با ایجاد تعادل میان گروه های سیاسی ، امنیتی و قبیله ای داخل پاکستان و آمریکا به نوعی پایه های قدرت را حفظ و آینده سیاسی خود را تضمین نماید.درمجموع می توان گفت که تحولات سیاسی پاکستان پس از تعیین «گیلانی» و چینش پارلمان براساس برتری مخالفان مشرف، در مسیری با چالشهای پنهان و آشکار حرکت می کند که می تواند به تقابل دولت، پارلمانی و رئیس جمهور منجر گردد هرچند که در ظاهر در یک مسیر حرکت می کنند.