صفحه نخست

بین الملل

سیاسی

چند رسانه ای

اقتصادی

فرهنگی

حماسه و جهاد

دیدگاه

آذربایجان غربی

آذربایجان شرقی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران بزرگ

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

کهگیلویه و بویراحمد

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

صبح صادق

محرومیت زدایی

صفحات داخلی

صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۲۶ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۱:۲۲  ، 
شناسه خبر : ۲۶۸۷۰۷

پایگاه بصیرت،گروه ترجمه؛ پایگاه اینترنتی المانیتور 17 آگوست 2014 (26 مرداد) در مقاله‌ای به تحولات سیاسی ترکیه در پرتو پیروزی رجب طیب اردوغان در انتخابات ریاست‌جمهوری این کشور پرداخت و نوشت: معمول‌ترین سؤال در مورد فضای سیاسی ترکیه این بوده که آیا رجب طیب اردوغان از مدل پوتین- مدودوف پیروی می‌کند؛ آن‌هایی که این دو شخصیت را می‌شناسند و مهم‌تر از همه سازوکارهای داخلی حزب عدالت و توسعه را که گل و اردوغان بنیان‌گذاران آن هستند، می‌دانند، احتمال تحقق چنین الگویی تقریباً صفر به‌نظر می‌رسد.

در ادامه مقاله آمده است: دلیل این مسئله بسیار ساده است: اردوغان به این دلیل برای منصب ریاست‌جمهوری تلاش کرد که سلطه سلطان‌مآبانه خود بر کشور را تقویت کند و چنین اقدامی نشان می‌دهد که وی اجازه تقسیم قدرت با شخص دیگری نمی‌دهد. تنها راه برای عبدالله گل به‌منظور رسیدن به منصب نخست‌وزیری، بازگشت به حزب عدالت و توسعه در پایان دوره‌اش، تلاش برای ریاست حزب و هدایت حزب در انتخابات سراسری 2015 است. در صورتی که حزب عدالت و توسعه بار دیگر پیروز شود، اردوغان مطابق قانون اساسی باید رئیس حزب پیروز را برای تشکیل دولت منصوب کند. در واقع، طی 24 ساعت نخست انتخابات ریاست‌جمهوری، عبدالله گل برای خبرنگاران فاش کرد که به حزب عدالت و توسعه بازخواهد گشت و طبیعی بود که به‌عنوان بنیان‌گذار حزب حاکم در سیاست باقی خواهد ماند. عبدالله گل 28 آگوست پس از مراسم رسمی انتقال ریاست‌جمهوری به اردوغان، از مقام ریاست‌جمهوری کنار می‌رود. کمتر از یک ساعت پس از اظهارات عبدالله گل،‌ کمیته اجرایی حزب اعلام کرد که 27 آگوست کنگره‌ای ویژه به‌منظور انتخاب رئیس جدید حزب برگزار خواهد شد که اردوغان، رئیس‌جمهور منتخب، می‌تواند وی را در روز جایگزینی گل، مأمور تشکیل دولت جدید کند.

در پایان مقاله آمده است: زمان و معنای این اقدام بسیار واضح بود. اردوغان خواهان ریاست گل بر حزب عدالت و توسعه نیست و نمی‌خواهد وی نخست‌وزیر بعدی ترکیه شود. گل نمی‌تواند نخست‌وزیر دست‌نشانده اردوغانی باشد که خواهان ریاست‌جمهوری به سبک آمریکای جنوبی برای پنج تا ده سال آینده است. لحظه پس از علنی شدن تصمیم کمیته اجرایی حزب عدالت و توسعه، افراد نزدیک به اردوغان در رسانه‌ها تبلیغاتی منفی علیه گل آغاز کردند. اردوغان خود نیز به این جریان پیوست. 14 آگوست اردوغان در سخنرانی خود برای رهبران شاخه استانی حزب عدالت و توسعه با اشاره به روز 27 آگوست برای انتخاب رهبر جدید حزب گفت که «اگر به دنبال منافع خودمان باشیم، به یکپارچگی حزب آسیب خواهیم زد... این حزب برای دادن منصب به افراد تأسیس نشد.» یلسینا کدوغان، مشهور به بازوی راست اردوغان و نماینده پارلمان 13 آگوست در روزنامه ینیسفک (وابسته به حزب عدالت و توسعه) نوشت که «این حزب بدهکار کسی نبود. تمام این منصب‌هایی که توسط حزب عدالت و توسعه کسب می‌شوند، دستاوردهای اردوغان است. بنابراین، وی حق دارد که در مورد انتخاب افراد برای این منصب‌ها تصمیم بگیرد.» اینکه عبدالله گل چه مسیری را برمی‌گزیند، پرسشی است که پاسخ آن در آینده مشخص می‌شود. یک نکته قطعی است: در صورتی که گل بخواهد، می‌تواند به مهیب‌ترین چالش برای اردوغان تبدیل شود.

نام:
ایمیل:
نظر: