چند صباحی است شکلی از زندگی مشترک در برخی شهرهای بزرگ به ویژه تهران مطرح شده است که نام آن را به دلیل ثبت نشدن اسامی دو نفر در شناسنامههایشان «ازدواج سفید» یا «همباشی» گذاشتهاند. در بسیاری از این موارد، حتی خطبه ی عقدی بین زن و مرد جاری نمیشود.بسیاری از کارشناسان کاهش نرخ ازدواج، رواج همباشی و پدیده ی نوظهور تجرد قطعی را ناشی از عواملی چون تغییر و تحول در الگوهای رفتاری و سبک زندگی، اعتقاد به داشتن زندگی آزاد و بدون تعهد دایمی، ادامه ی تحصیل و ارتقای موقعیت زنان، تغییر شرایط اجتماعی و مشکلات اقتصادی میدانند. همباشی یا ازدواج سفید نیز در همین راستا یک رفتار نامشروع تلقی میگردد که با زیر پا گذاشتن چارچوبهای شریعت مبین اسلام، مسئولیت پذیری مشترک را به مسلخ میبرد و در این بین خسران زنان نسبت به مردان افزون خواهد بود چرا که در سبک غربی از زندگی مشترک هیچ ضمانت شرعی و عرفی و حتی عاطفی برای ادامه زندگی وجود ندارد. این بحران زمانی به اوج خود میرسد که این رابطه نامشروع به فرزندی نامشروع ختم شود که در این صورت در کنار تبعات اجتماعی چنین مسئلهای ظلمی بزرگ در حق فرزند تحقق پیدا میکند.در هر صورت در مقایسه دو طرف درگیر در رابطه همباشی،زنان قربانیان اصلی چنین روابطی هستند . بسیاری از مردان به این بهانه که منزل مسکونی دارند، از دخترانی که برای ادامه ی تحصیل یا اشتغال به شهرهای بزرگ آمدهاند و شرایط ازدواج هم برایشان فراهم نیست و از لحاظ روحی و جسمی زیر فشار شدید قرار دارند، پیشنهاد چند ماه زندگی با هم برای آشنایی بیشتر تا رسیدن به ازدواج میدهند که البته این موضوع به پایانی تلخ بدل میگردد.