نسل چهارم کمونیستهاى چین که به تازگى از تغییرات درون حزبى رهایى یافته اند،شاهد بى اعتمادى غرب نسبت به پکن هستند.این بى اعتمادى مى تواند در آینده موانع اقتصادى و سیاسى زیادى را در برابر چین ایجاد نماید.این در حالیست که چین در شوراى امنیت سازمان ملل متحد و در قبال دخالت آشکار ایالات متحده آمریکا در تایوان بسیار منفعلانه و ناشیانه عمل مى کند.این عملکرد چین سبب گستاخى بیشتر غرب شده است.
روزنامه “فایننشالتایمز” در گزارش اخیر خود آورده است نتایج جدیدترین نظرسنجى که پایگاه نظرسنجى “هریس” آن را انجام داد نشان مىدهد به طور متوسط 35 درصد از افراد شرکت کننده در این نظرسنجى در انگلیس، فرانسه، آلمان، اسپانیا و ایتالیا چین را بزرگترین تهدید براى ثبات جهانى مىدانند. بر همین اساس 29 درصد آمریکا را پس از چین بزرگترین تهدید دانسته و بنابراین واشنگتن پس از پکن در جایگاه دوم قرار دارد.
این نظرسنجى همچنین نشان مىدهد در ایتالیا 47 درصد از راىدهندگان چین را بزرگترین تهدید محسوب مىکنند که نسبت به نظرسنجى مشابه سال قبل نشان دهنده 21 درصد افزایش است. بر اساس این نظرسنجى 36 درصد راىدهندگان فرانسوى این باور را درباره چین داشتند که نسبت به سال گذشته 14 درصد دچار افزایش شده است. 35درصد آلمانىها نیز بر این باورند و این در حالى است که سال گذشته 18 درصد از آنان این بر این اعتقاد بودند.
27 درصد از راىدهندگان انگلیسى چین را بزرگترین تهدید براى ثبات جهانى مىدانند که نسبت به سال گذشته 11 درصد افزایش یافته است. این نشریه انگلیسى در ادامه مىنویسد تنها در اسپانیا راىدهندگان آمریکا را با 41 درصد بزرگترین تهدید براى ثبات جهانى دانستهاند. همچنین در آمریکا 31 درصد از راىدهندگان چین را تهدیدى براى ثبات جهانى دانسته و پس از آن به ایران و کره شمالى اشاره کردهاند. پایگاه نظرسنجى هریس این سوال را بین پنج هزار و 381 نفر از 27 مارس تا 8 آوریل مطرح کرد. بر اساس تحلیل فایننشالتایمز تظاهرات و ناآرامىهاى اخیر در تبت و بدنبال آن سرکوبى مردم این منطقه از سوى پکن و صادرات کالاهاى چینى ارزان قیمت دلیل رویکرد جدید مردم اروپا به این کشور آسیایى است.
نگاه تهدید آمیز غرب نسبت به پکن در حالى ادامه دارد که چین سعى دارد با رشد و توسعه اقتصادى خود به یکى از قطبهاى آتى نظام بین الملل تبدیل شود.این در حالیست که نسل چهارم کمونیستهاى پکن کمى در محاسبات خود در این خصوص اشتباه کرده اند!واقعیت امر این است که توجه بیش از حد به رشد و توسعه اقتصادى توسط پکن مى تواند زمینه را جهت استیلاى فرهنگی،نظامى و سیاسى دیگر قدرتها در خاوردور مهیا سازد.در این صورت چین در برابر این تهدیدات آسیب پذیر نشان خواهد داد.از سوى دیگر،نباید فراموش کرد که پکن در قبال تحولات جارى در خاوردور،خصوصا پس از حضور سیاستمدارانى افراطى در راس معالات سیاسى توکیو و سئول عملکرد قابل قبولى نداشته است.بحران هسته اى پیونگ یانگ و گره خوردن مذاکرات شش جانبه نیز تاحدودى به دنبال انفعال پکن بهوجود آمده است.چین مى توانست در این خصوص عملکرد بهترى از خود نشان داده و مانع از مانور آمریکا و متحدانش در خاوردور شود.همچنین چین در قبال برگزارى مانورهاى نظامى مشترک ایالات متحده آمریکا و ژاپن و کره جنوبى نیز نتوانسته است عملکرد مطلوبى از خود به نمایش بگذارد.
در نهایت اینکه پکن باید نگاه تهیدید محور غرب نسبت به خود را درک نموده و از اتخاذ رویکردهاى خوشبینانه در خصوص مخالفان خود ممانعت به عمل آورد.مسئله اى که تاکنون ون جیابائو و هوجین تائو توجهى نسبت به آن نداشته اند .