پایگاه بصیرت،فرامرز پارسا/مذاکرات هستهای میان جمهوری اسلامی ایران و گروه 1+5 در حالی ادامه دارد که یک کلیدواژه مشاهده میشود و آن، مسئله تحریمهای ضدایرانی است. درباره تحریمها یک نکته برجسته مطرح است و آن مسائل مربوط به لغو تحریمها از سوی کنگره آمریکا است. باراک اوباما، رئیسجمهور آمریکا در حالی سخنرانی سالیانه خود در کنگره را انجام میدهد که از محورهای سخنان وی را وتو کردن تحریمهای جدید کنگره تشکیل میدهد. وی و البته برخی دیگر از اعضای کاخ سفید مدعی هستند که در برابر اعمال تحریمهای جدید ایستادگی میکنند و حتی تحریمهای جدید را نقض توافق ژنو عنوان میکنند.
رسانههای غربی نیز پس از آن اعلام کردند که سران انگلیس، آلمان، فرانسه و موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، طی مقالهای مشترک در نشریه آمریکایی «واشنگتنپست» خواستار عدم اقدام کنگره آمریکا در اعمال تحریمهای جدید تا پایان دور جدید مذاکرات (تیرماه) شدند. رسانههای انگلیس نیز ادعا کردهاند که کامرون، نخستوزیر انگلیس در سفر اخیر خود به آمریکا با سناتورهای آمریکایی برای عدم اعمال تحریمهای جدید رایزنی کرده است. رسانههای غربی نیز در گزارشها و تحلیلهای متعددی بر پیامدهای منفی اعمال تحریمهای کنگره علیه ایران تأکید کردهاند. مجموع این تحولات یک اصل را در ذهن ایجاد میکند و آن اینکه تنها تصمیمگیرنده در موضوع هستهای ایران کنگره آمریکا است و هر تصمیمی که اتخاذ کند، فصلالخطاب خواهد بود.
این فضاسازی در حالی صورت میگیرد که کنگره آمریکا متشکل از مجموع نمایندگانی است که براساس تقسیمات ایالتی انتخاب شدهاند. پارلمان براساس عرف بینالملل حق تصمیمگیری درباره معادلات جهانی و نظام حاکم بر صحنه بینالملل را ندارد. با توجه به این حقیقت کنگره آمریکا صرفاً در چارچوب ایالات متحده آمریکا حق اظهارنظر و تصمیمگیری در قبال ایران دارد و لا غیر.
آنچه اکنون غرب در حال القای آن است، نقش کنگره بر تمام روند مسائل مربوط به مذاکرات هستهای ایران و گروه 1+5 است که فراتر از ظرفیتهای پارلمان در نظام بینالملل است. با توجه به این شرایط، این سؤال پیش میآید که ریشه این اقدام چیست و بانیان این فضاسازی چه اهدافی را پیگیری میکنند؟ اولین نکتهای که در این رفتارها به ذهن میآید آن است که غرب با برجستهسازی افزایش تحریمها بهدنبال تغییر توافق ژنو از لغو تحریم به عدم افزایش است، چنانکه اوباما و کری بارها گفتهاند، بدون آنکه ساختار تحریمها شکسته شود، ایران را پای میز مذاکره آوردهایم و به این روند ادامه میدهیم.
دومین نکته بسیار مهم آن است که غرب در حال ایجاد تغییرات در ساختار بینالملل است. بر اساس مقررات و قوانین جهانی سازمان ملل، رکن اصلی تصمیمگیریهای کلان حوزه اقتصادی، سیاسی، امنیتی و قضایی است. آنچه اکنون غرب اجرا میکند، معرفی نهادهای جدید تصمیمگیر در جهان است که عملاً حذف سازمان ملل را در پی دارد. غرب در حال متزلزلسازی نظام بینالملل برای جلوگیری از طغیان کشورها، علیه غرب در این نهادها است.
غرب با اقداماتی نظیر برجستهسازی نام کنگره در قبال ایران بهدنبال ایجاد نهادهای جایگزینی برای سازمان ملل است تا از نقشآفرینی سایر کشور در تصمیمهای جهانی جلوگیری کرده و به یکجانبهگرایی در قابی جدید ادامه دهد.
سومین نکته بسیار مهم آنکه بخش مهمی از تحریمهای ایران که بهانه اروپا و آمریکا برای اعمال تحریمها علیه ایران است، تحریمهای شورای امنیت است. اعضای گروه 1+5 همان اعضای دائم شورای امنیت هستند. آنها با یک نشست میتوانند لغو تحریمهای شورای امنیت علیه ایران را اعلام کنند و پرونده را به آژانس بازگردانند. برجستهسازی نام کنگره برای انحراف افکار عمومی از شورای امنیت و نقش آن در لغو تحریمها است. غرب در حال فریب جهانیان درباره ماهیت و راهبرد لغو تحریمها است. غربیها با ادعای آنکه کنگره آمریکا دارای حاکمیت و استقلال درونی است بهدنبال حفظ تحریمها هستند، در حالی که همزمان اصل شورای امنیت برای لغو تحریمها را پنهان میکنند.