پایگاه بصیرت،امام خامنهای(مدظلهالعالی)، فرمانده معظم کل قوا، روز گذشته، در دیدار فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی ارتش و پدافند هوایی، بیاناتی ایراد کردند که بخش مهمی از آن، ناظر بر روند مذاکرات جاری هستهای ایران با گروه 1+5 بود. معظمله در بخشی از سخنانشان در اینباره به مسئله تحریم اشاره کردند و بیان داشتند: «اگر این اتفاق رخ دهد و با توافق، حربه تحریمها از دست دشمن خارج شود، بسیار خوب است؛ اما اگر این اتفاق نیفتاد، همه بدانند که راهکارهای فراوانی در داخل کشور برای کند کردن حربه تحریم وجود دارد.» ایشان تأکید کردند: «اگر با همت و تلاش، به داشتههای خود به صورت مناسب توجه کنیم، حتی اگر نتوانیم حربه تحریم را از دست دشمن خارج کنیم، میتوانیم آن را کند کنیم.»
هر مذاکرهای دو رکن اصلی دارد: 1- موضوع 2- تکیهگاه. «موضوع»، محوری است که با گرد آوردن دو طرف مذاکره در یک محل، به مذاکره عینیت میبخشد و فصل مشترک دو طرف مذاکره است. «تکیهگاه»، داشته عینی و یا ذهنی مذاکرهکنندگان است که آنها بر اساس آن، روشهای مذاکره را برمیگزینند و آن را پیش میبرند. معمولاً «تکیهگاه»های دو طرف مذاکره، تفاوت اساسی با یکدیگر دارند. «تکیهگاه» اساس و نبض هر مذاکرهای است و نوع و میزان امتیازهایی که داده میشود و یا گرفته میشود و حتی مواضعی که اتخاذ میگردد، ارتباط محکم و دقیقی با «تکیهگاه» دارد. چنانچه از روند مذاکرات ایران با گروه 1+5 برمیآید، «تکیهگاه» طرف مقابل، تحریم و تهدید است که دومی، مدتی است کمرنگ شده، هرچند بعضاً هنوز به آن اشارهای میشود. بهنظر میرسد آنچه تاکنون «تکیهگاه» طرف ایرانی بوده، اصل دستاوردهای گوناگون هستهای است که بخشی از آن بر اساس توافقنامه ژنو از حیز انتفاع خارج شده و در حال حاضر، مهمترین بخشی که از آن باقی مانده، «فردو» و تعداد قابل توجه «سانتریفیوژها» است. با توجه به وضعیت موجود و رسیدن مذاکرات به مرحله بسیار حساس، ضروری است برای تقویت «تکیهگاه» ایران در مذاکرات، در این موضوع، بازنگری هوشمندانهای انجام گیرد.
به دلایل عدیده و بیان صریح فرمانده معظم کل قوا، باید «تکیهگاه اولی» ایران در مذاکرات، این عبارت کلیدی امام خامنهای(مدظلهالعالی) باشد: «راهکارهای فراوانی در داخل کشور برای کند کردن حربه تحریم وجود دارد.» اگر بخش دوم بیان ایشان که در بالا آورده شده، به این عبارت اضافه شود، «تکیهگاه» قدرتمندی شکل میگیرد که در کنار «تکیهگاه دوم» یعنی حمایت قطعی مردم از حقوق مسلم هستهای و نیز استفاده بهجا و حسابشده از «تکیهگاه سوم» که عبارت است از توانمندیهای موجود هستهای، میتوانند شبهمعجزهای در شکل به رسمیت شناخته شدن حقوق هستهای ایران پدید آورد. انشاءالله