شرق: کاستی تیم اطلاع رسانی دولت درتشریح دستاوردهای هسته ای عرصه داخلی را دراختیار دلواپسان اندک قرارداده است
از ابتدای تشکیل رژیم نامشروع اسراییل تاکنون چنین شکافی بین آمریکا و اسراییل مشاهده نشده است، حتی زمانی که کشتی جنگی (لیبرتی) آمریکا توسط نظامیان اسراییل در سال١٩٦٧ غرق شد و به گردن طرف مقابل انداخته شد تا موضع آمریکا در جنگ شش روزه برای طرفداری کامل از اسراییل محکم تر شود، نیز شکافی کوچک در روابط این دوکشور ایجاد نشد. روابط این دوکشور فراتر از دولت های آن، ریشه در منافع صدهاشرکت چندملیتی اقتصادی دارد که حجم قابل ملاحظه ای از گردش مالی ٨٠هزارمیلیاردی جهان را دراختیار دارند. بااین اوصاف چه طرفداران اسراییل در دنیا و چه لابی قدرتمند (آیپک) در آمریکا و حتی شخصیت های اصلی احزاب جمهوری خواه و دموکرات آمریکا و مقامات امنیتی و سیاسی اسراییل، همه اذعان دارند در دوسال گذشته و با طی شدن روند مذاکرات هسته ای بین ایران و ١+٥، بزرگ ترین شکاف بین دولت آمریکا و اسراییل در طول تاریخ روابط این دوکشور پدید آمده است. در طول این مدت آن قدر اتفاقات و اخبار تعجب برانگیز دراین خصوص منتشرشده که دیگر اخباری ازاین دست که «رییس جمهوری آمریکا در سال٢٠١٤ اسراییل را تهدید کرده بود درصورتی که جنگنده های اسراییل تلاش کنند به تاسیسات هسته ای ایران حمله کنند، ارتش ایالات متحده به آنها شلیک خواهد کرد» یا تحریم سخنرانی نخست وزیر اسراییل توسط نمایندگان کنگره یا نپذیرفتن همان نخست وزیر توسط رییس جمهوری آمریکا، برای شنوندگان عادی شده است. تمام اینها با به کارگیری استراتژی منسجمی در مذاکرات بین المللی و تاکتیک هایی عقلایی در جریان این فرآیند، در ١٨ماه گذشته توسط دولت رییس جمهور روحانی پدید آمده است و هیچ دلیل دیگری برای آن نمی توان جست وجو کرد. به صورت مختصر در این عرصه تصمیم گرفته شده تا از «منبع عقل» استفاده شود، البته در کنار دیگر منابع کشور. این دستاورد که با ملموس شدن نتایج آن می تواند در تمامی عرصه های اقتصادی و بین المللی برای ایران اثرات گران قدری به همراه داشته باشد، نه تنها توسط اطرافیان رییس جمهور برای افکارعمومی تبیین نشده است، بلکه آن قدر صدای دلواپسان در داخل ایران بلند است که حتی به چشم افکارعمومی هم نمی آید. مخالفان مذاکرات برای چندمین بار در طول چندسال اخیر در مواضعی عجیب، دستاورد عظیم مذاکره کنندگان را در حل یکی از سوءتفاهمات تاریخی علیه این ملت نادیده گرفته و هیاهو فراوانی به راه انداخته اند. قصد قضاوت در مورد چرایی و اهداف آنها را ندارم و معتقدم آنها نیز ان شاءالله هدفی جز پیشرفت و سربلندی ایران عزیز ندارند، اما اطمینان دارم در مسیر مخالفت هایشان سرسختی و پشتکار دارند؛ صفات تحسین شده ای که متاسفانه در تیم تبلیغاتی دولت کمتر می توان نشانی از آن یافت. درمقابل، توانایی تحسین برانگیز تیم دیپلماسی رییس جمهور در ایجاد این دستاورد، متاسفانه کاستی های قابل تامل تیم اطلاع رسانی در تبیین افکارعمومی و تشریح این دستاورد، وضعیت امروز عرصه داخلی را در اختیار همان دلواپسان اندک که صدای بلندشان را به افکارعمومی تحمیل می کنند، قرار داده است. البته معتقدم صدای بلند دلواپسان هم اگر بدبینانه و با ذهنیت خوانی با آن مواجه نشویم، فرصت است و نه تهدید. به نظر می رسد هم اکنون که دیپلماسی دولت توانسته تاریخ ساز شود و قدرت های جهانی تا این حد در مقابل منطق مستحکم ایران سرفرود آورند که روابط تاریخی خود با اسراییل را نیز تحت تاثیر آن قرار دهند، باید برای برطرف کردن نقطه ضعف در دیگر بخش های تیم دولت، ازجمله در بخش تبیین افکارعمومی فکری کرد تا رییس جمهور بتواند این دستاورد را به موقع به اطلاع مردم برساند یا حداقل صدایی منطقی نیز در میان هیاهوی سرسام آور دلواپسان منافع گروهی افراطی به صورت رسا و نه منقطع شنیده شود.