سرویس خارجی: استفاده از روشها و ابزارهای گوناگون برای یک هدف و آن هم تسخیر سرزمین فلسطین و در نهایت بیرون راندن ساکنان اصلی آن در طول سالیان دراز همواره در دستور کار رژیم صهیونیستی بوده است.
در کنار جنایات مختلف اسرائیل، به نظر میرسد «پروژه مرگ تدریجی» امروزه به یکی از ابزارهای قدرتمند اشغالگران برای نابودی فلسطینیها تبدیل شده است.به گزارش روزنامه الاخبار لبنان، مقامات رژیم صهیونیستی به قتل، بازداشت، کوچ اجباری فلسطینیان و اشغال اراضیشان اکتفا نکردهاند و گزارشهای جدید حاکی از آن است که تخریب محیط زیست فلسطینیان و تبدیل آن به محلی برای دفن زبالههای هستهای و شیمیایی به طور جدی در دستورکار مسئولان تلآویو قرار گرفته است.
این همان جنگ پنهانی است که رژیم صهیونیستی با انتقال مخفیانه پسماندها و زبالههای صنایع نظامی و شیمیایی و نیز برخی مواد پرتوزا و سرطانزا به اراضی که پیش از این مصادره کرده ولی در آن شهرکی نساخته یا اراضی که فلسطینیان را از استفاده از آنها باز داشته، آغاز کرده است و به این ترتیب تمامی قوانین و توافقنامههای بینالمللی از جمله توافقنامه بازل سوئیس را نقض کرده است.
توافقنامه بازل اعضا را از انتقال هرگونه مواد خطرناک به خاک دیگر کشورها بازمیدارد اما رژیم صهیونیستی این اقدام را با این ادعای پوچ که اراضی فلسطینیان جزو خاک هیچ کشوری محسوب نمیشوند، انجام میدهد!
مسالهای که موضوع را دشوارتر میکند این است که برخی از فلسطینیان در سایه نبود نظارت رسمی مسئولان فلسطینی و عدم اطلاع از میزان خطرات این مواد، در مقابل دریافت مبالغی از اسرائیلیها اجازه میدهند که این مواد سمی در زمینهایشان دفن شود.
در استان طولکرم هنوز فلسطینیها از کارگاههای رژیم صهیونیستی که هوا و خاک را آلوده میکنند، رنج میبرند. فایز الطنیب یکی از صدها و شاید هزاران مزرعهدار فلسطینی است که به دلیل فعالیت این کارخانهها هر روز تعداد بیشتری از درختان خود را که منبع درآمد خود و خانوادهاش هستند، از دست میدهد. مزرعه الطنیب در غرب شهر طولکرم واقع است.
الطنیب با ابراز نارضایتی از وجود این کارخانه در منطقه گفت: این مزرعه برای من و خانوادهام همه چیز است.
از زمان راهاندازی این کارخانه در دهه 80 من دائماً با سربازان صهیونیستی درگیر بودهام. این کارخانه در سال 1984 در یک روستا در نزدیکی نتانیا در سرزمینهای اشغالی قرار داشت اما با افزایش مشکلات این کارخانه برای مزارع یهودیان آنجا، ساکنان یهودی روستا شکایتی را تنظیم و به دادگاه ارائه کردند که در نتیجه آن کارخانه فورا تعطیل و به اینجا منتقل شد.
منا همسر الطنیب نیز گفت: حدود 30 سال است در این مزرعه کار میکنم و از همان روز اول این کارخانه سموم خود را در کل طولکرم و به طور ویژه در مزرعه ما منتشر میکند .منا در ادامه آرزو کرد که نهادهای حقوق بشری به وضعیت آنها توجه کنند چراکه سموم این کارخانهها، گیاهان و انسانها را در کرانه باختری میکشد.
شریف شحرور، از فعالان حقوق بشر طولکرم نیز با ابراز نارضایتی از این وضعیت گفت: با وجود همه درخواستها و شکایتهای صورت گرفته به مسئولان مربوطه و همچنین بیانیهها، پژوهشها و تحقیقات علمی انجام شده در باره خطرات این کارخانه، تاکنون پاسخ درستی دریافت نکردهایم.شحرور ادامه داد: فعالیت این کارخانهها، فلسطینیها را خواهد کشت همانگونه که تاکنون تحقیقات مختلفی در این زمینه صورت گرفته و حتی تحقیقات اسرائیلیها نیز میزان خطر و آسیب آلودگی این کارخانهها را تایید میکند. خود اسرائیلیها نیز با حضور اعضای کنیست تظاهراتی را برای تعطیلی و یا جابهجایی این کارخانهها زمانی که در مناطق یهودی نشین بودند، به راه انداختند.
تاسفبارتر اینکه این کارخانهها به مناطقی بسیار دورتر از شهرکهای صهیونیستی منتقل شدهاند و اکنون نیز تنها زمانی فعالیت میکنند که جهت وزش باد به سمت غرب و دقیقا به سمت طولکرم و مناطق فلسطینی نشین باشد تا گازهای سمی این کارخانهها به این شهر برسد و بدیهی است که اگر جهت وزش باد به سمت شرق باشد، این کارخانهها کار نمیکنند تا مبادا گازهای سمی به مناطق صهیونیستنشین وارد شود و ساکنان آنجا آسیب ببینند!
و شاید صحبتهای فله جلاد، دختر فلسطینی که به تازگی از دانشگاه فارغالتحصیل شده و پس از مرگ پدرش در سال 2011، مسئولیت خانواده را بر عهده گرفته بهترین نمونه برای پیامدهای فعالیت این کارخانهها باشد.
فله دلیل مرگ پدرش را بیماری سرطان عنوان میکند که به خاطر تاثیرات فعالیت یک کارخانه شیمیایی رژیم صهیونیستی در نزدیکی محل زندگیشان به آن دچار شد.
او میگوید: به خاطر این کارخانهها من عزیزترین عضو خانوادهام را از دست دادم. پدرم در ابتدا دچار سرطان در غدد لنفاوی شد و ما شیمی درمانی را شروع کردیم اما بعد از چند سال سرطان در ریهها گسترش یافت.
زمانی که تیم پزشکی از محل زندگیمان سوال کردند به محض اینکه گفتم اهل طولکرم هستم، آنها گفتند: پس شما در نزدیکی کارخانههای "جیشوری" زندگی میکنید!
براساس حقوق بینالملل رژیم صهیونیستی به عنوان اشغالگر سرزمینهای فلسطینی ملزم به حفظ منافع و داراییهای کشور اشغال شده یعنی فلسطین است.
این موضوع را حنا عیسی، کارشناس حقوق بینالملل در بیانیهای که به تازگی منتشر کرده، تایید میکند.
عیسی میگوید که براساس ماده 55 کنوانسیون لاهه که در سال 1907 در تصویب شد، اشغالگران تنها مسئول اداره موسسهها و نهادهای عمومی، جنگلها و زمینهای کشاورزی متعلق به کشور اشغال شده هستند و نمیتوانند در آنها تصرف کرده و یا آسیبی به آنها بزنند.
همچنین ماده 33 کنوانسیون چهارم ژنو در سال 1949 تصریح کرده است که طرف اشغالگر حق دخل و تصرف در اموال و ممتلکات کشور اشغال شده را ندارد.
بر اساس تمامی قوانین بین المللی و اساسنامههای حقوق بشری فعالیتهای اسرائیل در سرزمینهای فلسطینی مغایر با اصول انسانی و مقررات جهانی است اما این رژیم که همواره ثابت کرده به ارزشهای انسانی و قوانین بینالمللی وقعی نمینهد، یقینا این بار نیز به پروژه خود در فراهم کردن شرایط مرگ تدریجی برای فلسطینیان آن هم به لطف بیتوجهی مسئولان و ناآگاهی مردم محلی، ادامه میدهد.
از دیگر سو،تخریب موزه ملی عراق توسط گروه تروریستی داعش و نابودی آثار باستانی آن و نیز حملات این گروه به مقدسات و آثار باستانی سوریه، بار دیگر نقاط اشتراک میان داعش و همپیمانش "اسرائیل" را پر رنگتر کرد و گویا این دو، دو سر افعی هستند که آثار باستانی و مقدسات مذهبی منطقه خاورمیانه را با هدف محو حقایق تاریخی میبلعد.
پایگاه لبنانی اسلابنیوز در تحلیلی با عنوان "داعش و اسرائیل دو سر یک افعی که تمدن شرق را میبلعد" به اقدام اخیر گروه تروریستی داعش در تخریب موزه شهر موصل و از بین بردن آثار تاریخی و باستانی این موزه اشاره کرده و چنین مینویسد: "ائتلاف اسرائیل و داعش" علیه منطقه خاورمیانه مساله عجیبی نیست به ویژه اینکه هر دوی اینها با اقداماتی که در پیش گرفتهاند در هتک حرمت مقدسات دینی و تهدید صلح و امنیت در خاورمیانه و جهان عرب سهیم هستند.
همزمان با این که داعش آثار باستانی و تمدنهای باستانی بینالنهرین را از بین میبرد اسرائیل نیز از طریق سازمانهای تندرو مقدسات و آثار سرزمین شام و تاریخ آن را هدف گرفته و به عبادتگاههای مسیحیان و مسلمانان حمله میکند.
به عنوان مثال صهیونیستها مسجدی را در شهر "بیت لحم" در کرانه باختری به آتش کشیدند و همچنین ساختمان وابسته به کلیسای یونانی در قدس را نیز آتش زدند.
این اقدام علاوه بر تلاش اسرائیل برای یهودی سازی قدس و حملات مکرر نظامیان اسرائیلی به مسجد الاقصی است. در کنار این شعارهای ضد مسیحیت و موهن حضرت عیسی مسیح (ع) است که صهیونیستها بر دیوارهای کلیساهای مسیحی مینویسند نیز بخشی از اقدامات تندروهای صهیونیست برای پاک کردن آثار ادیان و تاریخ و تمدن است تا جایی که حتی یکی از اتاقهای کلیسا و حمام آن را به آتش کشیدند.
در این میان گروههایی با اهداف مشابه داعش در میان تندروهای یهودی تشکیل شده که گروه "دفن الثمن" یکی از این گروههاست. گروه یهودی "دفن الثمن" در سال 2008 تشکیل شد و به هتک حرمت مساجد و کلیساها و سوزاندن خودروها، منازل و مزرعههای فلسطینیها اقدام میکند.
همچنین قطع درختان زیتون و ممانعت از ورود کشاورزان فلسطینی به اراضی خود و تهدید آنها به کشتار و شکنجه از دیگر اقدامات این گروه تندرو است.این تندروها به صورت پنهانی دست به اقدام نمیزنند بلکه هویت و گروه خود را مشخص میدهند. از جمله مهمترین اقدامات آنها حمله به "دیر رفات" در غرب قدس اشغالی و نوشتن شعارهای توهینآمیز علیه مسیحیت است.
این گروه که خود را آغازگر جنبش یهودی میداند خواهان تشکیل «اسرائیل بزرگ» است و نیز دیگر گروههای مشابه آن نتیجه گسترش افکار ضد دینی و تندرو در جامعه اسرائیل هستند.
آمارهای سازمان ملل نیز نشان داده که میانگین سالانه حملات تندروهای یهودی علیه فلسطینیان تقریباً چهار برابر شده است و در نهایت می توان گفت گروه "دفن الثمن" و دیگر نمونههای آن که ابزار اسرائیل در هتک حرمت مقدسات و از بین بردن آثار باستانی غیریهودی هستند در واقع کپی برابر اصل گروه تروریستی داعش هستند و این دو (داعش و اسرائیل) در کنار یکدیگر دوسر یک افعی را تشکیل میدهند که دهانش را برای بلعیدن تمدن و فرهنگ خاورمیانه گشوده است.