گروه سیاسی ـ «زبان به کام نگیرید و واقعیت را بگویید؛ دروغ نگویید و توهین نکنید. اما به شنونده اعتماد کنید، انسان اساسا به حقیقت اعتماد میکند». این تنها بخشی از توصیههای یادگار امام است. او که در دیدار با هر گروهی بارها و بارها از در نصایح وارد میشود اینبار هم ناصح بودن را از شرایط سخن گفتن میخواند، اما آن را مشروط میداند؛ مشروط به اعتماد به فهم مخاطب. اعتمادی که اگر شکل بگیرد هرگز دلیلی برای بلند کردن صدا و بیرون زدن رگ گردن وجود ندارد. حجتالاسلام سید حسن خمینی تاکید دارد که اینگونه نیست کسی که بلندتر صحبت میکند، مقبولیت بیشتری در جامعه داشته باشد یا کسی که بیشتر صحبت میکند، با پذیرش بیشتری روبهرو شود. یادگار امام (ره) همچنین با تاکید بر ضرورت بیان خدمات توسط مسوولان گفت: این کار از یکسو انجام وظیفه نسبت به دستگاه است زیرا انسان باید خود را خوب جلوه دهد و اگر دروغ نمیگوید نباید بگذارد در مورد او دروغ گفته شود و او را بد جلوه دهند. این کار از سوی دیگر انجام وظیفه درقبال مردم است که آگاه و امیدوار شوند، زیرا امید مساله بسیار مهمی است.
به گزارش ایرنا، حجتالاسلام والمسلمین سیدحسن خمینی در دیدار با شورای هماهنگی روسای مراکز روابط عمومی و اطلاعرسانی دستگاههای اجرایی، با بیان اینکه پرهیز از عصبانیت یکی از شروط سخنگفتن است، افزود: عصبانیت گرچه تشفیخاطر میآورد، اما الزاما مورد قبول قرار گرفتن از طرف مخاطب را در پیندارد، بنابراین انسان باید آرامش را حفظ کرده و عصبانی نشود. خشم در وجود انسان وجود دارد، اما باید بهصورت کنترل شده به کار گرفته شود؛ همانگونه که تعبیری با عنوان «خشم مقدس» داریم، گرچه وجود انسان تکبعدی نیست، اما اگر با شنیدن هر سخنی عصبانی شود، متناسب با ماهیت کار اطلاعرسانی نیست. یادگار امام (ره) «ناصح بودن» را یکی دیگر از شروط سخن گفتن عنوان کرد و گفت: مخاطب باید بداند که گوینده قصد خیر دارد، خیلی اوقات فردی قصد صحبت میکند اما نیت او این است که مخاطب از او راضی باشد یا او را تحسین کند اما این لزوما به معنای پذیرش سخن از سوی مخاطب نیست.
سیدحسن خمینی افزود: دراینراستا گوینده باید به فهم مخاطب اعتماد کند و بداند که اگر مطلب درستی را بگوید مخاطب میپذیرد، بنابراین دلیلی ندارد که صدای او بلند و رگگردن بیرون زده باشد و بقیه نیز ساکت باشند بلکه اگر سخن درستی میگوید به فهم جامعه و مخاطب اعتماد کند. وی یادآور شد: در عمر کوتاه خود در مقاطعی شاهد بودیم که فقط یک صدا شنیده میشد اما وقتی که صرفا یک صدای صحیح مطرح شد، همه را تحت تاثیر قرار داد؛ «فأما الزبد فیذهب جفاءا واما ما ینفع الناس فیمکث فی الارض». در دوره تبعید امام (ره) حکومت وقت ١٥ سال بهطور مداوم با عبارات و عناوینی نظیر تحجر، ارتجاع سرخ و سیاه و... علیه ایشان تبلیغ کرد اما در پایان کار امام (ره) پیروز شد. یادگار امام (ره) ادامه داد: ممکن است ابتدا گفته شود چرا یک سخن پژواک و طنینی ندارد، اما مطمئن باشید که اگر سخن درستی در جامعه شنیده شود دلهای مردم به سوی آن جذب میشود.
وی در ادامه گفت: این مساله خیلی مهم است که به فهم مردم اعتماد کنید. حداقل در این روزگار باور به این مطلب بسیار آسانتر است، زیرا شاید قبلا گفته میشد جامعه بیسواد است اما امروز وضع دیگر بدان صورت نیست؛ روزی ملکالمتکلمین در نشریه خود نوشت که امروز تمام ملت یکصدا خواهان چیزی هستند، درحالی که اکثریت قاطع مردم آن روز بیسواد بودند، اما امروز وضع تفاوت کرده و اگر قبلا گفته میشد مردم را به خاطر بیسوادی میتوان فریب داد، امروز اینگونه نیست و سالهای زندگی ما این واقعیت را ثابت کرده است. وی افزود: چیزهایی که تصور نمیشد مردم بفهمند میفهمند، گرچه ممکن است با ما سخن نگویند اما واقعیتها در چشم آنها هست و الزاما اینگونه نیست که کسی که بلندتر صحبت میکند مقبولیت بیشتری در جامعه داشته باشد یا کسی که بیشتر صحبت میکند با پذیرش بیشتری روبهرو شود.
سیدحسن خمینی با تاکید بر ضرورت بیان خدمات توسط مسوولان تصریح کرد: این کار از یکسو انجام وظیفه نسبت به دستگاه است زیرا انسان باید خود را خوب جلوه دهد و اگر دروغ نمیگوید نباید بگذارد در مورد او دروغ گفته شود و او را بد جلوه دهند. این کار از سوی دیگر انجام وظیفه در قبال مردم است که آگاه و امیدوار شوند، زیرا امید مساله بسیار مهمی است. وی افزود: بعضا گفته میشود امید به چه دردی میخورد؟ امید خاصیتهای زیادی دارد. دو نفر زندانی که پرونده یک نفر از آنها به هیات عفو رفته و دیگری منتظر اجرای حکم اعدام است هر دو در سلول کنار هم هستند، اما یک نفر راحت میخوابد و دیگری استیصال دارد؛ جامعه امیدوار از یک جامعه مایوس بسیار شادابتر و زندهتر است و صرف اینکه یک دستگاه و خبر بتواند امید ایجاد کند توفیق خیلی بزرگی یافته است، اما اگر این امید به دلایلی دفع شود یا کسی آن را از بین ببرد نشاط بزرگی را از جامعه از میان برده است. یادگار امام (ره) «توهین آمیز نبودن» را از جمله شروط لازم دیگر برای سخن گفتن دانست و اظهار داشت: توهین امر عرفی است که به تناسب گوینده و شنونده مصادیق آن تغییر میکند. موارد توهین به تناسب افراد و عرف با هم متفاوت است. همانگونه که بیان ما بنا به شخصیت افراد توهین را تعیین میکند، ممکن است یک نوع سخن گفتن با کسی توهین نباشد اما با فرد دیگر توهین تلقی شود.
وی با بیان اینکه توهین الزاما ایجابی نیست، گفت: گاهی اوقات رفتار سلبی ما میتواند توهین باشد؛ اگر در یک مجلس نسبت به شخصیت بزرگی بیمحلی انجام شود کاری انجام نشده اما صرف بیمحلی توهین محسوب میشود. گرچه قبول دارم که در بعضی جاها جامعه شوون بیموردی قایل شده اما در جاهایی که عرف تعریف درستی از شوون دارد باید آنها را رعایت کرد.
یادگار امام (ره) تاکید کرد: نیت ما هرچه باشد توهین فرقی نمیکند، کار توهینآمیز توهین محسوب میشود. اگر قصد توهین نباشد قبح فاعلی از بین میرود و قبح فعلی آن سرجای خود باقی میماند. سیدحسن خمینی افزود: در حوزه سخن باید مراقب باشیم سخن ما عامدانه یا غیرعامدانه توهینآمیز نباشد زیرا توهین اثر نمیگذارد. یک گروه ممکن است مدتی با توهین راضی شود اما توهین اثر درازمدت نمیگذارد. وی با بیان اینکه ممکن است در حوزه تبیین کارهایی که انجام میشود با نقدهایی مواجه شویم، توصیه کرد: زبان به کام نگیرید و واقعیت را بگویید؛ دروغ نگویید و توهین نکنید. توهین با توجه به گوینده، شنونده و موضوع فرق دارد اما به شنونده اعتماد کنید، زیرا انسان اساسا به حقیقت اعتماد میکند.
یادگار امام (ره) ادامه داد: فریب ممکن است بیاید اما باقی نمیماند.