چند روز پیش دفتر مقام معظم رهبری نسبت به اعلام مواضع رهبری در مجامع عمومی و نه در جمع های دیگر اطلاعیه ای را صادر نمود. بررسی این موضوع نیازمند تأملی کوتاه در تاریخ جوامع دینی می باشد. یکی از آسیب های جوامع دین گرا، تحریف دین با نام دین است؛ به عنوان نمونه در صدر اسلام هنگامی که ندای حق توسط پیامبر رحمت و مهربانی به مردم ابلاغ گردید، انسان های آزاده که این پیام را هماهنگ با فطرت خویش یافته بودند به سوی آن گرویدند و با زحمات شبانه روزی پیامبر اسلام دین اسلام به سرعت منتشر گردید. کفار مکه وقتی که نتوانستند به طور مستقیم با دین اسلام مقابله کنند با چهره نفاق وارد عرصه شدند و ضمن پذیرش اسلام، با نام اسلام به جنگ اسلام رفتند. شاخص ترین فرد در این مسیر معاویه ابن ابوسفیان است که به عنوان خلیفه مسلمین به دنبال حذف نام پیامبر اسلام از مأذنه ها بود. در مثال تاریخی دیگر می توان به هند در زمان اشغال شدنش توسط انگلستان اشاره کرد. نقل شده که در هنگام ورود یکی از سیاستمداران انگلیس به معبد هندوها، او کفشهای خود را درآورد و با زانوی ادب وارد معبد شد! چنین اقدامی هندوها را خوشحال و انگلیسی ها را متعجب نمود. وی در پاسخ به دلیل این کارش گفت: وقتی که ما بتوانیم با چنین اقداماتی ملت هند را تابع خویش و استثمار نماییم چرا باید از راه های دیگر استفاده نماییم که به مراتب هزینه بیشتری دارند. یعنی با نام معبد به جنگ معبد رفت. انقلاب اسلامی و امام عظیم الشأن امت نیز از این امر مستثنی نبود و خطر تحریف شخصیت امام با نام امام باعث شد که مقام معظم رهبری در نیمه خرداد امسال این خطر را به مردم هشدار دهند. حال اگر در جامعه امروز ما عده ای به نام مقام معظم رهبری و ولایت فقیه بخواهند مواضع ایشان را تحریف نمایند چه کسی باید نسبت به این موضوع هشدار دهد؟ در این خصوص موارد زیر را می توان بیان نمود: 1- در حالی که مقام معظم رهبری در موضوع برجام ضمن پرهیز از اعلام موضع صریح همواره تأکید بر سیر مراحل قانونی در جهت تصویب یا رد آن را داشته اند،‌تلاش برای عبور از موضوع در خارج از مبادی قانونی از طریق بازی با کلمات نوعی تحریف سخنان معظم له تلقی می گردد. 2- در حاشیه قرار دادن و جدی نگرفتن نفوذ دشمن در بیان ، تحلیل و عمل سیاسی نیز شکل دیگری از تحریف تلقی می شود چرا که غافل نشدن از نفوذ دشمن در این شرایط حساس یکی از بارزترین و شفاف ترین بیانات رهبری بوده و همواره نیز بر آن تأکید داشته اند. 3- ایجاد اختلاف و دودستگی در جامعه یکی از برنامه های مهم دشمن در موضوع هسته ای است. لذا هیجان آفرینی در حمایت یا رد برجام به صورت غیر متعارف که مورد انتقاد مقام معظم رهبری قرار گرفته است نیز نوعی تحریف بیانات ایشان تلقی می گردد. 4- گاهی عده ای به نقل مواضع رهبری در جمع های خصوصی اشاره می کنند که متفاوت با مواضع معظم له در جمع های عمومی است که این موضوع نیز با صراحت توسط خود مقام معظم رهبری تکذیب شد. با این توضیحات می توان گفت کسانی که دم از ولایت فقیه می زنند دو دسته اند. دسته اول کسانی هستند که واقعا ولایتمدار هستند و دغدغه آنها درک دغدغه های معظم له می باشد.چنین افرادی شخصیت خود را برای دفاع از رهبری هزینه می کنند. دسته دوم کسانی هستند که فقط خود را مطیع ولایت فقیه می دانند وهمواره از مقام معظم رهبری برای حق نمایی و اثبات کار خود هزینه می نمایند. این افراد منسوب کردن اقدامات و مواضع خود به رهبری را شگرد تبلیغاتی خود دانسته و دائم از آن استفاده می کنند. این گروه را می توان ولایت نمایان نامید. در یک کلام می توان چنین تحلیل نمود که مخاطب دفتر مقام معظم رهبری در این هشدار همان ولایت نمایان هستند.