صحبت های فیشر از این جهت جالب توجه است که فیشر خود یکی از امضا کنندگان توافق نامه پاریس بوده است. خود او یکی از سران غربی بود که به ایران قول داد حقش برای غنی سازی هرگز زیر سوال نخواهد رفت.یوشکا فیشر در یادداشتی در روزنامه دیلی استار، مجددا ادعاهای بی اساس غرب درباره مسئله هسته ای ایران را مطرح کرد.به گزارش بصیرت بهبه نقل از «فردا»، فیشر وزیر خارجه سابق آلمان، ناگزیر از اشاره به قدرت افزایش یافته ایران در منطقه، با زیرکی سعی کرده این قدرت را تهدیدی نه تنها برای همسایگان بلکه برای جهان نشان بدهد: "دشمنان امریکا قدرتمند شده اند و ایران - با وجود اینکه یکی از اعضای به اصطلاح محور شرارت اعلام شده - در منطقه به هژمونی بی نظیری دست یافته است. ایران هرگز نمی توانست به تنهایی به چنین موقعیتی دست پیدا کند؛ نه در این مدت کوتاه. "فیشر می افزاید: "خطر رویارویی نظامی به چند دلیل افزایش پیدا کرده است: قیمت بالای نفت، احتمال شکست غرب در منازعه های غزه و لبنان و شکست شورای امنیت در وادارسازی ایران به تعلیق غنی سازی."افتضاح فیشر وقتی به اوج می رسد که بدون اشاره به ضرادخانه هسته ای اسراییل می نویسد: "برنامه هسته ای ایران تعادل هسته ای منطقه را برهم می زند. ایران کشوری است که رییس جمهورش هرگز از فراخوان نابودی اسراییل خسته نمی شود، کشوری که از شمال و جنوب و با حمایت حزب الله و حماس اسراییل را تهدید می کند. اگر روزی ایران به موشک با کلاهک هسته ای دست یابد، این کابوس امنیتی اسراییل خواهد بود."فیشر سپس برای توجیه ادعاهای خود که در تناقض با گزارش های امنیتی سازمان های اطلاعاتی غرب است، از همان منطقی استفاده می کند که بوش برای حمله به عراق از آن استفاده کرد: "سیاست فقط درباره حقایق نیست. درباره تصورات هم هست. اینکه یک تصور درست هست یا نه، یک مسیله جانبی است؛ مهم این است که این تصور چه عواقبی خواهد داشت."فیشر سپس با ترسیم یک تصویر ترسناک از احتمال بالای حمله اسراییل و امریکا به ایران، ادعا می کند در تهیه بسته ی پیشنهادی اخیر کشورهای غربی به ایران بسیار به منافع ایران توجه شده و اینکه تنها راه جلوگیری از جنگ این است که ایران تعلیق را پذیرفته و به مذاکره بپردازد.این صحبت ها از این جهت جالب توجه است که فیشر خود یکی از امضا کنندگان توافق نامه پاریس بوده است. خود او یکی از سران غربی بود که به ایران قول داد حقش برای غنی سازی هرگز زیر سوال نخواهد رفت. خود او یکی از دیپلمات های غربی بود که به ایران وعده جوایز و همکاری های اقتصادی و فنی داد و خود او یکی از سیاستمدارانی بود که هنوز جوهر توافق نامه خشک نشده علنا و رسما زیر آن زد.