آتش بس 6 ماهه ای که بین رژیم اشغالگر صهیونیستی از یکطرف و جنبش حماس از سوی دیگر برقرار شده از هم اکنون شکننده و ناپایدار به نظر می رسد. دلایل محکمی وجود دارد که رژیم صهیونیستی به تعهدات خود پایبند نخواهد ماند و در اولین فرصت ممکن با هر بهانه ای به وضعیت کنونی پایان خواهد داد.
حمله هوائی ارتش صهیونیستی به غزه درست یکساعت قبل از برپائی آتش بس نشان داد که حتی برقراری آتش بس هم از روی « حسن نیت » اسرائیل نبوده بلکه صهیونیستها از روی ناچاری و استیصال به این وضعیت تن داده اند.
به علاوه تمرکز حملات اسرائیل برروی کرانه باختری دقیقا پس از برقراری آتش بس در نوار غزه نشان می دهد که صهیونیستها از فرصت آتش بس در غزه برای گشودن جبهه ای جدید و تمرکز نیروها و حملات خود در جای دیگر استفاده خواهند کرد. این بدان معنی است که اساسا رژیم صهیونیستی به مقوله آتش بس نیز با دیدگاهی فرصت طلبانه می نگرد و در فکر آرامش نیست بلکه منافع خود را در تنش درگیری و آزار رساندن به محیط اطراف خود جستجو می کند.
صرفنظر از اینکه آتش بس کنونی با حماس تا چه اندازه پایدار بماند و با چه بهانه ای شکسته شود اصل این پدیده به منزله نقطه عطفی در مسئله فلسطین تلقی می شود و عقب نشینی دردناکی برای صهیونیستها محسوب می گردد که بلااستثنا تمامی محاسبات و مواضع و ادعاهای اسرائیل تا این مرحله را کلا به زیر سئوال می برد.
این نکته از آن جهت اهمیت دارد که صهیونیستها به کمک جناح فتح و طیف محمود عباس از اولین روز به قدرت رسیدن جنبش حماس در نوار غزه تا امروز تلاش کرده و می کنند که جنبش حماس را برای همیشه از صحنه سیاسی در معادلات فلسطین به کلی حذف کنند. کودتای محمود عباس در غزه که با حکم برکناری « اسمعیل هنیه » نخست وزیر دولت خودگردان آغاز شد و با صدور حکم جعلی برای « سلام فیاض » به عنوان نخست وزیر جدید تشدید گردید همواره در جهت نادیده گرفتن نفوذ سیاسی ـ مردمی جنبش حماس همراه بود. اسرائیل و محمود عباس و جناح فتح به همراه حامیان خارجی این طیف همواره در یک موضع یکپارچه قرار داشتند تا شکست و ناکامی و حذف را بر جنبش حماس تحمیل کنند و آنها را برای همیشه کنار بزنند. مصادره منابع مالی دولت خودگردان به همراه قطع کمکهای مالی به دولت اسمعیل هنیه آنچنان تشدید گردید که دولت در غزه حتی امکان پرداخت حقوق به کارکنانش را هم نداشت . اما باز هم چیزی در غزه به نفع اشغالگران و طیف خائن محمود عباس تغییر نکرد.
هم اشغالگران و هم طیف محمود عباس هرگونه مذاکره و تفاهم با حماس را مطلقا رد می کردند و چنین تصوری را داشتند که مقاومت در غزه به شکست و ناکامی و عقب نشینی وادار می شود. محاصره نظامی غزه و همچنین جلوگیری از ارسال سوخت غذا و حتی دارو به غزه با این هدف و انگیزه صورت می گرفت که مردم غزه به ستوه بیایند و علیه دولت حماس شورش کنند.
تلخ است ولی واقعیت دارد که اصرار و تاکید جناح خائن فتح و طیف محمود عباس برای تشدید فشارها علیه حماس بعضا حتی بیشتر از صهیونیستها بود. بطوریکه محمود عباس بارها با شدیدترین حملات ممکن جنبش حماس و طیف دولتمردان در کابینه اسمعیل هنیه را به خیانت علیه فلسطینی ها متهم می کرد و ادعا داشت که آنها به مردم فلسطین و منافع آنها لطمه زده اند.
جای تاسف است که دولتهای عرب نیز در تحریم اقتصادی غزه با غرب و صهیونیست ها همراه بوده اند و کمترین تلاش قابل ذکری برای کاهش رنج مردم غزه صورت نداده اند.
جدی ترین نمونه ها در این زمینه را رژیم کمپ دیویدی قاهره صورت داد که از یکطرف مانع کمک رسانی به مردم غزه از طریق گذرگاه میان غزه و مصر شد و ثانیا پس از شکسته شدن دیوار حائل در این منطقه به مقابله با پناه جویان پرداخت و حتی در روزهای اخیر در این منطقه از گاز سمی بر علیه مردم غزه بهره گیری کرد که البته بسیار شرم آور و نفرت انگیز است .
مبارک رئیس رژیم کمپ دیویدی قاهره بارها به آمریکا و اسرائیل تعهد داد که از هرگونه کمک به مردم غزه بپرهیزد و مانع حل مسائل و مشکلات آنها شود تا فشارهای اسرائیل بر مردم غزه به شورش مورد نظر علیه جنبش حماس منجر شود.
خشم دشمنان مشترک فلسطینی ها از اینست که مردم غزه حتی در زیر فشار روزافزون دشمنان هم نه تنها علیه جنبش حماس شورش نکردند بلکه آنها را به تداوم مقاومت و حفظ مصالح فلسطینی در مصاف با اشغالگران تشویق و مصمم ساختند.
آتش بس کنونی در واقع نخستین دستاورد مشترک مردم غزه جنبش حماس و در یک کلام نیروهای مقاومت اسلامی در صحنه فلسطین است . فراموش نکنیم که هم صهیونیستها و هم جناح محمود عباس به دولت اسمعیل هنیه فشار می آوردند که مجبورند تمامی تعهدات دولتهای قبلی فلسطین در قبال اسرائیل را و موجودیت اسرائیل را به رسمیت بشناسند ولی حماس از پذیرش این موارد امتناع می کرد. اسرائیل و محمود عباس به طور یکصدا پیش شرط هرگونه مذاکره و تفاهم را قبول این موارد اعلام کرده بودند ولی امروزه حتی بدون پذیرش آن توسط حماس آتش بس برقرار شده و این امر نشانگر پیروزی ملت فلسطین دولت حماس و مقاومت اسلامی است و به طور همزمان بزرگترین شکست اسرائیل در قلمرو فلسطین و یک رسوائی بزرگ برای طیف محمود عباس است که در سخت ترین شرایط تاریخ غزه همدست اشغالگران بوده اند و از موضع واحدی علیه مردم غزه فشار می آوردند.
این بزرگترین شکست اسرائیل پس از جنگ 33 روزه است که در برابر مقاومت اسلامی ناچار به عقب نشینی و دست کشیدن از مواضع رسمی و اعلام شده اش پرداخته است .
شاید التهاب درونی خشم و نامرادی اسرائیل از همین مسائل هم ناشی گردد ولی تجربه نشان داده است که صهیونیستها به صلح و آرامش و ثبات نمی اندیشند و تعمدا برای ملتهب ساختن اوضاع فضا را متشنج می کنند. حملات اخیر اسرائیل به نوار غزه ساعتی قبل از آتش بس و همچنین تهاجم به کرانه باختری پس از آتش بس نشانگر ناآرامی ذهن و روح پرتشویش اشغالگران است . اسرائیل از این فرصت برای تجدید قوا تغییر آرایش جنگی و گشودن جبهه ای جدید بهره خواهد برد و یقینا در اولین فرصت ممکن برای شکستن آتش بس در غزه نیز وسوسه خواهد شد. هشدار اخیر اسمعیل هنیه در این مقوله دقیقا به همین نکته اشاره دارد و تصادفی نیست که جنبش حماس تاکید می کند که قطعا به آتش بس اخیر پایبندی نشان خواهد داد اما هرگز بیش از صهیونیست ها به این وعده اش وفادار نخواهد ماند. این جمله حاوی یک تهدید جدید نیست اما به اندازه کافی گویاست و شکنندگی آتش بس در غزه را گوشزد می کند.