• محمد جابریان ۳۰ سال پیش، کار در بازار آهن را با شاگردى نزد پدر آغاز کرد و اکنون مالک ۳۰/۵ درصد یکى از بزرگترین شرکت هاى فولادسازى ایران است • جابریان: وقتى در واردات فولاد به مشکل برخوردم، تصمیم گرفتم با خرید فولاد خوزستان زمان دسترسى به محصولات فولادى را کاهش دهم
• هیچ جاى دنیا به اندازه ایران براى سرمایه گذارى امن نیست و هرچه مى گویند شایعه است تا سرمایه هاى ایرانیان خارج از کشورراجذب کنند
امیر آشتیانى
وقتى پس از ۹ روز رقابت سنگین بلوک ۳۰/۵ درصدى فولاد خوزستان فروش رفت چیزى که بیش از همه ذهن فعالان بازار سرمایه را قلقلک مى داد، این بود که این خریدار کیست که حاضر شده یک میلیارد یورو در بورس تهران سرمایه گذارى کند. در شرایطى که تبلیغات منفى علیه بازارهاى مالى ایران وجود دارد و بازارهایى چون زمین و مسکن بازدهى خوبى براى سرمایه گذاران دارد. اما پس از چند ساعت از انجام معامله، نام محمد جابریان به عنوان امضا کننده این دستور خرید، منتشر شد.
کسى که در بازار سرمایه نام چندان آشنایى نبود اما سابقه ۳۰ ساله اى در بازار آهن براى خود داشت و کارش را از شاگردى نزد پدر در بازار آهن شروع کرده بود و هم اکنون به عنوان مالک ۳۰/۵ درصد یکى از بزرگترین شرکت هاى فولاد سازى ایران و سازنده ذوب آهن خرمشهر خود را معرفى کرده است.
وقتى ساعتى پس از انجام یکى از واقعى ترین خصوصى سازى هاى تاریخ ایران، پرسان پرسان شماره جابریان را پیدا مى کنیم و با او تماس مى گیریم با گرمى از ما استقبال مى کند و براى دیدار حضورى با ما قرار مى گذارد. دفتر کار او در کوچه اى در انتهاى خیابان الوند رو به بزرگراه مدرس قرار گرفته. وقتى وارد ساختمان مى شویم سمت راست حیاط فواره هاى حوض روشن است و همزمان یک سبد گل بزرگ وارد حیاط مى شود تا این موفقیت را به برادران جابریان تبریک بگوید. این سبد مى رود تا در کنار سایر سبدهاى گل تزئینى اتاق هاى ساختمان جاخوش کند.
لحظاتى بعد جابریان در طبقه سوم ساختمان روبه روى ما نشسته است. او خودش را عاشق تولید معرفى مى کند و در مورد علت انجام این کار بزرگ مى گوید: وقتى در خرید و واردات فولاد در خصوص بازگشایى «LC» به مشکل خوردیم تصمیم گرفتیم زمان دسترسى به محصولات فولادى را کاهش دهیم. از این رو به فکر خرید فولاد خوزستان افتادیم. البته در ابتدا فکر نمى کردیم قیمت این سهم، حتى در رقابت به بیش از ۱۵۰۰ تومان برسد، اما رقابت بالا گرفت و قیمت سهام به اینجا (۲۰۴۰۳ ریال ) رسید. اما خیلى هم مهم نیست به هر حال این پول جاى دورى نمى رود و به خزانه مى رود و در داخل مملکت خودمان خرج مى شود.
وقتى از او در مورد امنیت سرمایه گذارى اش در ایران مى پرسیم و این که چرا مثل بعضى ها سرمایه اش را جاى دیگرى نبرد، قاطعانه مى گوید: «هیچ جاى دنیا به اندازه ایران براى سرمایه گذارى امن نیست و تمام این مواردى که عنوان مى شود، شایعه اى است که دشمنان مطرح مى کنند تا سرمایه هاى ایرانیان را در خارج جذب کنند.»
وى سخنانش را از سر مى گیرد و ادامه مى دهد: ۳۰ سال است در ایران تولید و تجارت مى کنم و هیچ کس در این مدت براى ما ایجاد مزاحمت نکرد که هیچ، در موارد سختى به ما کمک هم کردند. لذا دلیلى نبود که سرمایه هایم را به جاى دیگر ببرم.
جابریان در مورد قسط اول معامله که باید ۲۷۲/۸ میلیارد تومان را ظرف ۳۰ روز پرداخت کند، یادآور مى شود: فکر نمى کنم در تأمین پرداخت قسط اول دچار مشکل شویم، اما اگر به مشکل بخوریم علاوه بر ۶ برادرم که در تأمین این وجوه به من کمک مى کنند، با پسر عموهایم هم مذاکره کردم تا در صورت لزوم آنها هم در تأمین این وجوه به ما کمک کنند. ضمن این که فعالان بازار هم براى تأمین این وجوه به ما اعلام آمادگى کردند، خلاصه همه پشت ما هستند و در این مورد نگران نیستیم. وى هرگونه مذاکره با شریک هاى خارجى براى تملک این سهام را رد مى کند و دوباره تأکید مى کند: اول پسرعموها و بعد هم تجار بازار آهن و به هیچ عنوان طرف شریک خارجى نمى رویم.
جابریان در مورد اعضاى هیأت مدیره شرکت و احتمال حضور «وردى نژاد»، مدیرعامل سابق فولاد خوزستان، توضیح مى دهد: انتخاب اعضاى هیأت مدیره براى ما چندان اهمیت ندارد. اما باتوجه به تجربه آقاى وردى نژاد پس از بازنشستگى از ایشان دعوت کردیم تا در راه اندازى و بهره بردارى سریع تر ذوب آهن خرمشهر به همراه آقاى مؤذن زاده رئیس سابق ایمیدرو به ما کمک کنند و روى این که چه کسى را به عنوان نماینده به هیأت مدیره بفرستیم، فعلاً فکر نکرده ایم. اما براى ما به عنوان سهامدار عمده میزان تولید و برنامه ریزى تولید مهم است، و در آنجا حتماً حرف هایى براى گفتن خواهیم داشت. بى شک باید به گونه اى برنامه ریزى کنیم تا تولید شرکت افزایش یابد. وى خیال کارکنان شرکت را از تعدیل نیروى انسانى راحت مى کند و تصریح مى کند بى شک اگر نیروى انسانى را افزایش ندهیم به هیچ عنوان آنها را کاهش نخواهیم داد. جابریان دغدغه ذهنى خریداران اصلى مواد اولیه فولاد خوزستان را هم پاسخ مى دهد و یادآور مى شود: ما عضو خانواده فولاد هستیم و سیاستى در پیش نمى گیریم که به تولید کنندگان و خانواده فولاد کشور آسیب وارد شود و مطمئن باشند کارى نمى کنیم تا ضرر کنند و کماکان مواد اولیه آنها را تأمین خواهیم کرد. وى در پایان احتمال خرید سایر شرکت هاى فولادى دولتى را رد مى کند و مى گوید: چون بجز مدیریت این شرکت باید زودتر ذوب آهن خرمشهر را هم وارد مدار تولید کنیم برنامه اى براى خرید سایر شرکت هاى فولاد سازى دولتى نداریم.