مهدى تقوى
زنگ رقابت انتخابات ریاست جمهورى زودتر از آنچه گمان مى رفت به صدا درآمد. هنوز قریب یک سال به موعد دهمین دوره انتخابات ریاست جمهورى باقى مانده که طیفى از جریان هاى سیاسى رایزنى ها و فعالیت هاى سیاسى خویش را در این راستا سازمان داده اند. این حرکت شتاب آلود بیش از همه در اردوى جناح موسوم به اصلاح طلبان مشهود است. به گونه اى که در روزهاى اخیر صفحات و ستون هاى سرمقاله هاى ارگان هاى خبرى این جناح، تبلیغاتى آشکار در جهت مبارزه انتخاباتى به نمایش گذاشته است.
البته انتظار مى رفت با تجربه ناموفقى که این جریان در انتخابات پارلمانى ماه اسفند داشت تصمیم گیران دوم خرداد با گام هاى حساب شده و دست کم پس از بازسازى تشکیلات آسیب دیده خویش در میدان رقابت انتخابات ریاست جمهورى وارد شوند اما شواهد موجود خلاف این را نشان مى دهد. احزاب و گروه هاى منسوب به این جریان با همان آرایش و ترکیب چندگانه و ناهمگون خویش براى به صحنه آوردن شمارى از چهره هاى این جریان گام برداشته اند.
اما آنچه در این میان محل مناقشه است نفس رقابت هاى انتخاباتى و حزبى نیست بویژه که اهمیت جایگاه ریاست جمهورى به گونه اى است که احزاب سیاسى کشور به طور سنتى جدى ترین رقابت را در این عرصه به نمایش مى گذارند بلکه مسئله اصلى در عواقب و عوارض سوئى است که رقابت هاى زودهنگام و ناپخته بر فرایند امور کشور و حتى اخلال در فضاى اعتماد عمومى بر جاى مى گذارد.
در یک قیاس شاید بتوان مبارزات انتخاباتى را با رقابت هاى عرصه ورزش تشبیه کرد که مشارکت جدى افکار عمومى در آن تابع پاره اى لوازم و پیش نیازها است. از جمله این پیش نیازها روشن شدن آرایش تیم هاى مدعى، وزن کشى گروه هاى سیاسى و بالاخره مشخص شدن جدول و نحوه مسابقه طرف هاى بازى است. بدون شک طى نکردن هر کدام از این مراحل و ترتیبات منطقى یا زیر پا گذاشتن این قواعد در عمل باعث آشفتگى فضاى سیاسى و دلزدگى جامعه خواهد شد.
تجربه بیش از ۹ دور رقابت هاى انتخابات ریاست جمهورى به روشنى بیان مى کند که شروع زودهنگام و حساب نشده رقابت هاى انتخاباتى نه تنها کمکى به افزایش شور رقابت و تحریک حس مشارکت جامعه نمى کند بلکه بالعکس باعث تشویش اذهان و اتلاف انرژى فعالان سیاسى مى شود.
اما آفت دیگر، نوع رقابت هاى بى حساب است که دود آن به چشم نظام و جامعه رفته است و نتیجه آن، اختلال در روند امور سیاسى و ادارى کشور است. مقام معظم رهبرى بارها احزاب را از این مسئله برحذر داشته اند که چرخه رقابت هاى انتخاباتى نباید چرخه خدمت رسانى قواى حکومت را مختل سازد. از این رو مهمترین نگاه هاى بیمناک مردم در شروع این فصل در پى این است که آیا به راستى این تحرکات زودهنگام جریان تصمیم گیرى و خدمت رسانى را مختل خواهد کرد. با تأمل در سمت و سوى رفتار انتخاباتى جریان اصلاح طلب مى توان گفت که دلواپسى افکار عمومى چندان هم دور از واقعیت نیست. استراتژى انتخاباتى این جریان براى ریاست جمهورى در همین مرحله آغازین آن عملکرد دو قوه تصمیم گیر نظام یعنى دولت و مجلس را نشانه رفته است و همه تلاش برنامه ریزان انتخاباتى دوم خرداد بر این است که نخبگان مجلس و دولت را در این بازى زودهنگام درگیر سازند و براى جریانى که براى ناکام گذاشتن تجربه اصولگرایان از هیچ فرصتى دریغ نمى ورزد چه مجالى مهمتر از امروز که یک سال مانده به تقویم کارى دولت نهم سوت توقف و تعطیلى امور دولت و مجلس اصولگرا را به صدا درآورد !