حسین عبداللهی فر
اردیبهشت ماه امسال چند روز زودتر از جمعه 1/2/85 آغاز گردید چرا که قرار بود در سالی که بنام پیامبر اعظم (ص) نامگذاری شده آثار و برکاتی در ظاهر جامعه اسلامی پدیدار گردد و با پدیدهای بنام «بدحجابی» بر خورد شود. اما حجاب تنگ جناحی مانعی است که نه تنها حجاب را در طیف گسترده نمی خواهد بلکه ناجوانمردانه حجاب اسلامی موجود را واقعی نمی داند. آنچه در این نوشتار کوتاه آمده است نگاهی است گذرا به نگاه محدود و مغرضانه برخی از مطبوعههای داخل کشورمان به این فریضه مهم الهی است که نه تنها در مقام دفاع از آن بر نیامده بلکه از آن به عنوان پاشنه آشیل اصولگرایان یاد کرده اند. چنانچه روزنامه اعتماد در شماره (29/1) در صفحه نخست خود می نویسد: «شاید سوژه جوانان و موافقت و مخالفت با سختگیری به آن طی چند ماه باقی مانده تا انتخابات شوراها و مجلس خبرگان، انشقاقی دوباره بر جبهه چند پاره محافظهکاران ایجاد کند، انشقاقی که آرایش سیاسی اصولگرایان در آستانه انتخابات را دچار دگرگونی اساسی کند. به این ترتیب جوانان طبقه متوسط شهری بی آنکه خود بخواهد با نحوه پوشش خود معادلات و محاسبات نو محافظه کاران را دستخوش تغییر کردهاند.»
این روزنامه با استقبال از مشکلات نظام در بر خورد با مفاسد اجتماعی از آن به عنوان پیروزی جناح رقیب یاد کرده و می افزاید:
«از سوی دیگر منتقدانی که از 27 خرداد با فرستادن sms نسبت به روی کار آمدن دولت نومحافظه کار هشدار می دادند وجود دارند که منتظرند با وزش اولین نسیم سخت گیری بلا فاصله انگشت خود را به نشانهی پیروزی بالا گرفته و به نزدیکان خود یاد آوری کنند هرآن چه در طول تبلیغات انتخاباتی در خصوص عواقب یکپارچه شدن حاکمیت می گفتند بیراه نبوده است.»
روزنامه شرق هم با همین نگاه به موضوع نگریسته و بدون آنکه جمله صریحی مثل اعتماد داشته باشد با اختصاص سه تیتر و تصویر بزرگی از زنان محجبهای که رویشان را از دوربین گرداندهاند. به مواضع اعتماد صحه می گذارد که آنچه برای آینده جوانان در سایه دولت اصولگرا می پنداشته اند صحیح بوده است.
شرق در گزارش خود از «تجمع مقابل مجلس علیه بدحجابی» را که در تیتر نخست خود جای داده می نویسد: «ظهر دیروز ماموری در یکی از کوچههای فرعی هشت متری خیابان سهروردی جنوبی تهران، پشت بلندگوی پاجروی سبز رنگ به خانمی که به نظر او حجاب مناسبی نداشت تذکر منکراتی می داد؛ آستینت رو بکش پایین، روسریت رو درست کن. او ادامه داد؛ لباست رو درست کردی یا ببرمت منکرات؟ سوار شو. زنگ بزن پدر و مادرت بیان، با کت و شلوار. اهالی محل سرها را از پنجرهها بیرون آورده بودند و دخترکی را نگاه می کردند که کنار پاجروی پلیس اخم کرده، ایستاده بود و نه آستینش پارچهای برای پایین کشیدن داشت و نه پاچه شلوارش. درست در همین موقع که مامور پلیس در خیابان سهروردی مشغول انجام وظیفه بود جمعی از زنان خانواده شهدا و ایثارگران جلوی مجلس شورای اسلامی جمع شده بودند و در حالی که پلاکاردهایی با جمله؛ «مجلس حزب الله، کو قانون الهی؟» در دست داشتند از دولتمردان و مسئولان می خواستند که با بد حجابان خیابانهای شهرها برخورد شدیدی شود.» شرق همچنین در سرمقاله خود با عنوان «میان وجود و عدم» به این موضوع پرداخت و با اشاره به بی حجاب شدن برخی از خانمها در هواپیماهای عازم اروپا می نویسد: «چرخهای هواپیما که بسته می شود، گرههای روسری باز می شود و آنها که تا به حال غیر از محارم و فیلمهای خارجی تلویزیون ایران زن بی حجابی ندیدهاند، حالت غریبی را تجربه می کنند، اندک اندک مانتوها، بلوز و شلوار می شوند و پاشنههای کوتاه، بلند و چیزی نمانده به فرود که دیگر نمی توان همراهان مهرآباد را تشخیص داد، این سوال که چهره واقعی کدام بود هم لحظهای در ذهن برقی می زند و با رسیدن به جایی که ایران نیست و برخی مسافران شبیه آدمهای کوچه و خیابان می شوند، رنگ می بازد.»
این روزنامه در ادامه سرمقاله با تاکید بر اینکه «بدحجابی» واژهای مخصوص ایران را بعد از انقلاب است با کمال بی انصافی در خاتمه و نتیجه گیری چهره واقعی حجاب در ایران کاملا تصنعی معرفی کرده است: «اما اینکه چهره واقعی کدام است را باز باید در همان پرواز پیدا کرد، هواپیما مرز ایران را که زیر بال می گذاراند باز همه چیز تغییر می کند. روسری از چمدانها بیرون می آید، مانتو بر تن می رود، خلبان چند بار تکرار می کند که تا چند دقیقه دیگر در مهر آباد خواهد نشست و همه چیز به قرار اول باز می گردد و تا ساعتی دیگر مسافران همرنگ جماعتی می شوند که در کوچه و خیابان می روند و می آیند با روسری و مانتو.
آفتاب یزد هم در شماره (29/1) سر مقاله خود را به همین موضوع اختصاص داد اما به قلمی دیگر علیه این اقدام دستگاههای اجرایی موضوع گرفته و می نویسد:
«واقعیت آن است که اکنون می توان گفت در پایتخت و بسیاری از شهرهای ایران از حجاب الزامی، نامی بیش باقی نمانده است. اما آنچه بدحجابی نامیده می شود پدیده جدیدی نیست و مردم سال هاست که وجود آن و عدم بر خورد با مرتکبان را مشاهده می کنند لذا حق دارند که سوال کنند چه اتفاق جدیدی افتاده است ناگهان به صورت همزمان، چند نماینده مجلس، یک عضو شورای شهر تهران، و یک فرمانده انتظامی، از لزوم بر خورد در این مورد صحبت می کنند؟ آیا رفتار دختران نوجوان و جوان دقیقا ریشه یابی شده است که اکنون به فکر مجازات آنها افتادیم؟»
در این میان روزنامه اعتماد ملی بدون موضعگیری صریح گزارش کامل مصاحبه سخنگوی قوه قضائیه را درج کرد و در صفحه نخست خود به نقل از وی نوشت: «نیروی انتظامی می تواند به عنوان ضابط قضایی با بد حجابی در سطح شهر بر خورد کند و افراد خاطی را نیز طبق قانون به دستگاه قضایی معرفی نماید.»
این روزنامه افزود که بر اساس گفتههای کریمی راد مجازات بد حجابی در قانون تعیین شده است و زنانی که بدون حجاب در معابر و انظار عمومی ظاهر شوند به حبس از 10 روز تا 2 ماه و یا از 50 هزار تا 500 هزار ریال جزای نقدی محکوم می شوند.
واکنش منفی روزنامههای وابسته به اصلاح طلبان به بر خورد با مقوله بی حجابی در حالی صورت می گیرد که روزنامههای اصولگرا با درج خبر تجمع خانواده شهدا مقابل مجلس نگاهی کاملا متفاوت داشتند. از جمله روزنامه کیهان در صفحه نخست خود از قول یک دختر شهید نوشت: «بیشتر بدحجابها افرادی ناآگاه هستند و در صورت شناختن آثار خوب عفت و حجاب به پوشش مناسب و عفیف گرایش پیدا خواهند کرد.»