على عالمی
سرانجام میخاییل ساکاشویلى تهدیدات خود علیه اوستیاى جنوبى را علنى ساخت.همین مسئله سبب شده است تا روسیه در حیاط خلوت خود با تنشى تازه روبه رو شود.از سوى دیگر،نگاه تهدید محور دو کشور روسیه و گرجستان نسبت به یکدیگر سبب شده است تا وزن تهدیدات بالفعل و بالقوه تفلس و مسکو علیه یکدیگر افزایش یابد.لازم به ذکر است کهبرخى کارشناسان بروز تنش نظامى میان این دو کشور را پیش بینى نموده اند.میخاییل ساکاشیولى نسبت به ویکتور یوشچنکو رئیس جمهور اوکراین رویکرد خصمانه ترى نسبت به روسیه دارد.البته واشنگتن نیز بر روى حضور ساکاشویلى در تفلیس حساب ویژه اى باز نموده است.
س از وقوع انقلاب گل رز در تفلیس و برکنارى ادوارد شواردنادزه از قدرت،ساکاشویلى به همراه افرادى مانند بورجانیدزه توانست نبض تحولات سیاسى گرجستان را در دست گیرد.این در حالى بود که اندکى بعد،وقوع انقلاب نارنجى در کى یف ،پایتخت اوکراین سبب تزریق بحرانى تازه در اطراف کاخ کرملین شد.ادامه این بحرانها گسترده تر از چیزى است که استراتژیستهاى مسکو تصور مى کنند،زیرا در آینده خطر همراهى نظامى اوکراین و گرجستان با آمریکا علیه روسیه وجود دارد.از سوى دیگر،در صورت بروز هرگونه مناقشه نظامى در حیاط خلوت روسیه،احتمالا ایالات متحده آمرکیا و اتحادیه اروپا میدان را به خالى خواهند نمود و خود را در رویارویى مستقیم با روسیه قرار نمى دهند.حتى ناتو نیز د راین رمینه نمى تواند با مسکو مقابله کند زیرا این مسئله روند نابودى ناتو را تضعیف مى نماید.
طى هفته هاى اخیر درگیرى میان روسیه و گرجستان وارد فاز تازه اى گردیده است.بر این اساس “ولادیمر پوتین”و”دیمیترى مدودیف”سعى دارند مناقشات تفلیس را به سمت و سوى مطلوب خود هدایت نمایند.این در حالیست که روسیه هنوز برخورد واقع بینانه اى با تحولات سایسى و استراتژیک اطراف خود ندارد.ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا سعى دارند با تقویت دولت ساکاشویلى در مقابل روسیه،حرکت کاخ کرملین در آسیاى مرکزى و اروپاى شرقى را محدود نمایند.به عبارت بهتر مى توان گفت که روسها هنوز نتوانسته اند پازلهاى آسیاسى مرکزی،قفقاز و اروپاى شرقى را به سود اهداف یلند مدت و کلان خود مورد چینش و بازبینى قرار دهند.
بروز شدیدترین درگیریهاى مسلحانه بین نیروهاى نظامى اوستیاى جنوبى و نظامیان گرجى از تابستان سال 2004 تاکنون، روند اوضاع در مناطق مورد مناقشه درگرجستان را متشنج کرده است. این درگیریها در جمهورى اوستیاى جنوبى بین نیروهاى نظامى این جمهورى خودخوانده و نظامیان گرجى درگیرى مسلحانه رخ داد.. این درگیریها شدیدترین درگیرى مسلحانه از تابستان سال 2004 تاکنون بشمار مى رود. در جریان این درگیریها ،بلندیهاى استراتژیکى سارابوکسک بدست نیروهاى گرجى افتاد. طرف گرجى به بروز این درگیریها اعتراف مى کند، ولى آن را دفاع از خود قلمداد کرده است.این در حالىاست که روسیهنیز در آینده اى نه چندان دور مى تواند به بهانه دفاع از قلمروى خود خاک گرجستان را مورد تعرض قرار دهد.
تداوم حملات نظامى گرجستان و اوستیاى جنوبى مى تواند سبب بروز بحرانهایى پایدار در حیاط خلوت روسیه شود.اما در این صورت پوتین و مدودیف چگونه بااین مسئله برخورد مى نمایند؟وواقعیت امر این است که استراتژیهاى کلان و بلند مدت پوتین یا نگاه کوتاه مدت مدودیف نسبت بهمسائل پیرامونى روسیه نمى توان نجات بخش مسکو از وضعیت فعلى باشد،زیرا این نوع نگاهها تنها سبب افزایش قدرت مانور کاخ سفید و اتحادیه اروپا علیه مسکو خواهد شد.آنچه مسلم است اینکه رئیس جمهور و نخست وزیر روسیه جهت هدایت صحیح تحولات گرجستان و اوکراین باید نگاه استراتزیک .و مدیریتى خوددر منظقه را تغییر دهند.تا زمانى که این تغییر بنیادین صورت نگیرد،نمى توان نسبت به پیروزى روسها در میدان مناقشه با گرجستان و اوکراین ابراز اطمینان نمود.حقیقتى که پوتین و همراهانش هنوز نسبت به آن واقف نشده اند.
در قالب یک جمع بندى نهایى مى توان گفت که در صورت بروز مناقشه نظامى میان گرجستان و روسیه که احتمال آن درآینده منتفى نخواهد بود،هر دو کشور روسیه و گرجستان دچار ضررهاى زیادى خواهند شد.به عبارت بهتر،این مناقشه در کل برنده اى نخواهد داشت.هرچند ظاهرا توان نظامى روسیه نسبت به گرجستان بیشتر است ،اما این مسئله تضمین کننده پیروزى نهایى روسیه در حیاط خلوت خود نیست.این مسئله ایست که پوتین تاحدودى نسبت به آن واقف است.