رفتار مقامات رسمی آمریکا نشان میدهد آنها درصدد تخریب روند مذاکرات مربوط به مسائل هسته ای میان جمهوری اسلامی ایران و گروه 1 +5 هستند .
وزیر امورخارجه آمریکا همزمان با اعلام خبر دریافت نامه دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران به سولانا مسئول سیاسی اتحادیه اروپائی درباره ضرورت استمرار مذاکرات هسته ای در مصاحبه ای با یاهونیوز و مجله یولیتیکو گفت : « زمان برای ایران درحال پایان یافتن است ولی ایران اگر بخواهد راه خروج دارد. در غیر اینصورت ما بطور جدی تحریم ها را دنبال خواهیم کرد » . علاوه بر این آمریکا با انتشار بیانیه ای جمهوری اسلامی ایران را به وقت کشی متهم نموده و دیگر اعضای گروه 1 +5 را به تهیه قطعنامه جدیدی علیه تهران تشویق کرد.
از هنگام پایان مذاکرات مقدماتی جمهوری اسلامی ایران با گروه 1 +5 در ژنو که در هفته آخر تیرماه گذشته صورت گرفت و نماینده آمریکا نیز در آن حضور داشت مقامات آمریکائی با اظهارات همراه با تهدید خود تلاش کردند در روند این مذاکرات اخلال نمایند. آنها بلافاصله بعد از مذاکرات ژنو گفتند ایران دو هفته فرصت دارد به خواسته های گروه 1 +5 پاسخ بدهد و اگر در این زمینه کوتاهی نماید تحریم های سخت تری در انتظارش خواهد بود.
این تهدیدها که آشکارا نوعی سنگ اندازی در روند مذاکرات بود با پاسخ مقامات جمهوری اسلامی ایران مواجه شد. وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی ایران و دبیر شورای عالی امنیت ملی در پاسخ به این تهدیدها گفتند در مذاکرات ژنو هرگز سخنی از مهلت معینی برای پاسخ دادن به میان نیامد و ایران مهلت دو هفته ای را قبول ندارد.
مهلت مورد اشاره مقامات آمریکائی روز شنبه هفته گذشته به پایان می رسد و همان زمان نیز آمریکائی ها گفته بودند بعد از پایان این مهلت اقدامات برای تحریم های جدی تر شروع خواهد شد. شاید با توجه به این کارشکنی ها بود که دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران هفته گذشته با ارسال نامه ای به خاویر سولانا مسئول سیاسی اتحادیه اروپائی آمادگی تهران را برای ادامه مذاکرات هسته ای با گروه 1 +5 اعلام کرد . این نامه در واقع پاسخی بود به ادعاهای بی ماخذ و کارشکنی های مقامات آمریکائی در روند مذاکرات گروه 1 +5 با ایران .
با توجه به این روند منطقی که توسط جمهوری اسلامی ایران طی شده کاملا مشخص است که آمریکا درصدد اخلال در مذاکرات است کمااینکه هدف آمریکا از اعزام نماینده به ژنو برای حضور در مذاکرات 1 +5 بهره برداری از اعلام آمادگی جمهوری اسلامی ایران برای استمرار مذاکرات و حل نهائی مساله هسته ای بود.
آمریکا با اعزام ویلیام برنز معاون کاندولیزا رایس به ژنو درصدد بود مدیریت مذاکرات ژنورا دردست بگیرد و آنرا آنطور که خود میخواهد برای به دست آوردن نتیجه مورد نظر خود اداره نماید. عصبانیت مقامات آمریکائی و تهدیدهائی که می کنند نیز به این دلیل است که نتوانسته اند نتیجه دلخواه خود را از شرکت نماینده خود در مذاکرات ژنو به دست بیاورند.
درست به همین دلیل است که اظهار خوشبینی بعضی مقامات کشورمان که حضور نماینده آمریکا در مذاکرات گروه 1 +5 با جمهوری اسلامی ایران در ژنو را یک گام مثبت از سوی آمریکا تلقی نموده و اظهارات او رانیز تحسین کرده اند یک اقدام شتابزده و ساده انگارانه است که نشانه عدم شناخت صحیح اهداف آمریکا است . مسئولان دولت جمهوری اسلامی ایران باید عینک خوشبینی نسبت به آمریکا را از چشم خود بردارند و به این نکته کلیدی توجه داشته باشند که دولتمردان آمریکائی با خوی استکباری دمخور هستند و همانگونه که امام خمینی رضوان الله تعالی علیه میفرمودند فقط هنگامی ما را به رسمیت خواهند شناخت که ما دست از هویت خود برداریم و همه چیز خود را در اختیار آنان قرار دهیم . به همین دلیل است که در ادامه مسیر برای حفظ منافع ملت ایران حتما باید دولتمردان ما به دو نکته اساسی توجه داشته باشند و ذره ای از آن غفلت نورزند.
اول آنکه مطمئن باشند سیاست مداهنه با آمریکا به نتیجه نخواهد رسید و از رهگذر این سیاست جز زیان و خسران چیزی عاید ما نخواهد شد. کسانی که به حضور دلالان آمریکا در ایران و پرسه زدن آنها در هتل های تهران و دیدار با این و آن و مصاحبه های برنامه ریزی شده آنها دل خوش می کنند باید بدانند آب در هاون می کوبند و نتیجه ای غیر از افتادن از چشم مردم نصیب خود نخواهند کرد. رابطه با آمریکا فقط هنگامی به نفع ملت ایران خواهد بود که دولتمردان آمریکا به شرط های جمهوری اسلامی ایران تن داده و آشکارا در زبان و عمل به آنها پای بندی نشان دهند. قبل از رسیدن به این نقطه هر اقدامی برای مذاکره و برقراری رابطه با آمریکا به زیان ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی و به منزله باز گرداندن سلطه آمریکا به این کشور خواهد بود.
و دوم آنکه در مسائل هسته ای و هر مقوله دیگری عقب نشینی از مواضع اصولی موجب طمع ورزی طرف مقابل خواهد شد و او باهر قدم عقب رفتن ما دو قدم جلوتر خواهد آمد و بر مطالبات غیرقانونی خود خواهد افزود. این واقعیتی است که در تاریخ روابط استعمارگران با ملت های دیگر به اثبات رسیده و قابل تردید نیست .
بنابراین نه باید از تهدیدهای آمریکا ترسید و نه باید به چراغ سبزهای آمریکا طمع ورزید. راه صحیح واقع بینی است چیزی که هم موضوع هسته ای و هم سیاست هسته ای ما به آن نیازمند هستند و از این طریق است که می توانیم سیاست تخریب آمریکا را خنثی کنیم