1- در سال 58 پس از رفراندم جمهوری اسلامی، آتش فتنه ها و توطئه ها در استانهای مرزی ایران آغاز گردید. کردستان در طول سال 58 همواره ناامن و پرآشوب بود. هرچندگاه در یک شهر خون ریزی می شد. در شهرهایی چون نقده، پاوه، بانه، مریوان، مهاباد، سنندج درگیری های مصیبت باری را شاهد بودیم. به موازات آن در استان آذربایجان به خصوص درشهر تبریز آتش فتنه ای به پا شد که سردمداران آن گروهک موهون بنام «خلق مسلمان» بود که در زمستان سال 85 بساط آن برچیده شد . علاوه برآن در تابستان 85 در خوزستان به خصوص در شهر خرمشهر ایادی حزب بعث عراق به نام «دفتر سیاسی خلق عرب» دست به جنایت زدند و اموال مردم را در بازار با قتل و غارت بهم ریختند و بندر شهر را به تعطیلی کشاندند. پس از چندی غافله ای در گنبد و ترکمن صحرا ایجاد شد.
در کنار اینها موضوع درگیری که توسط دشمن راه اندازی شده بود خط ترور شخصیت های انقلاب بود که امثال قرنی، مطهری، عراقی، قاضی طباطبایی، مفتح و غیره را به شهادت رساندند و عده ای دیگر هم مجروح شدند و برخی ترورها نافرجام ماند. درکنار اینها گروهک های چپ نظیر چریک های فدایی خلق، حزب توده و منافقین در تهران هر روز غائله ای را بر پا می کردند.
استعفای دولت موقت ، افشای چهره برخی از آنها در تسخیر لانه جاسوسی و ایجاد فضای ترس و وحشت از حملات هوایی آمریکا علیه ایران موارد دیگری بود که در این سال بوقوع پیوست.
2- در سال 59 دشمنان انقلاب به طور آشکارا وارد حوزه امنیتی : روانی شدند. اولین اقدام اینکه آمریکا روابط سیاسی اش را با ایران قطع نمود. چندی بعد گروهک های ضد انقلاب دانشگاهها را به عنوان سنگر و ستاد عملیاتی خود قرار داده بودند. درهمین روزها بود که حادثه طبس پیش آمد ، آمریکایی ها با چندین هواپیما و هلیکوپتر به حریم ایران تجاوز کردند با هدف اینکه جاسوسان خود را آزاد کنند که به مدد الهی این تجاوز شکست خورد. در خرداد همان سال ایران توسط آمریکا مورد تحریم اقتصادی قرار گرفت و در تیرماه اجرای کودتای نظامی (کودتای نوژه) در دستور کار دشمنان قرار گرفت که آن نیز ناکام ماند.
پس از این ناکامی ها بود که رژیم بعثی عراق از طریق زمین، هوا و دریا به ایران حمله کرد. جنگی که مدت 8 سال به طول انجامید و سرانجام متجاوز به جای خود نشست.
3- در سال 60 همانند سال 58 اوج مصیبت ها و نگرانی های امام و امت بود، بار دیگر شخصیت ها و ستون های نظام جمهوری اسلامی مورد هدف گلوله ها قرار گرفتند و یا در آتش سوختند، چهره هایی چون بهشتی و 72 یارانش در حزب جمهوری اسلامی در تیرماه و شهید باهنر و رجایی در شهریور ماه در اثر انفجار بمب و زیرآوار و آتش و دود سوختند و علاوه برآن حضرت آیت الله خامنه ای به عنوان نماینده امام در ارتش و شورای عالی دفاع در ششم تیرماه مورد هدف قرار گرفت و شخصیت های دیگری چون چمران در اثر ترکش خمپاره و کچویی، آیت،بشارت، مدنی، دستغیب، قدوسی، هاشمی نژاد در اثرانفجار نارنجک و گلوله تکه تکه شدند.
هواپیمای حامل فرماندهان نظامی ارتش و سپاه پس از انجام عملیات موفقیت آمیز ثامن الائمه به علل نامعلومی سقوط می کند و افرادی چون فلاحی، فکوری، نامجو، کلاهدوز، جهان آرا و تعدادی دیگر به شهادت می رسند.
4- در سالهای 61 و 62 اوج پیروزی ها و نمایش قدرت جمهوری اسلامی بود با وجود اینکه هنوز جریان ترورها خشکیده نشده بود و شخصیت هایی نظیر آیت ا... صدوقی در یزد و آیت الله اشرفی اصفهانی در کرمانشاه را شاهد بودیم اما در نهایت سال 61 را سال پایان بحران و سال نصر و فتح و سربلندی در برابر موج خشونت ها نامیده اند.
5- سالهای 64-63 از طریق دیگر اهرم های فشار علیه نظام جمهوری اسلامی بکار گرفته شد. در این سالها دشمن با راه اندازی جنگ شهرها و حملات هوایی و زدن موشک های پی در پی به تهران و جنگ نفتکش ها در سواحل دریای ایران مرحله جدیدی از مقابله را آغاز نمود. با وجود چنین فشارهایی گروهک های تروریستی اجتماعاتی نظیر نماز جمعه را مورد هدف قرار دادند و در اواخر اسفند ماه 64 در نماز جمعه تهران تعداد زیادی از نمازگزاران را به شهادت رساندند. درسال 64 سقوط هواپیمای حامل تعدادی از رزمندگان و نماینده امام در سپاه پاسداران حاج شیخ فضل الله محلاتی رخ داد که علت آن همچنان نامعلوم مانده است.
6- سالهای 65 و 66 ، نظام جمهوری اسلامی از مشکلات و فشارهای دشمن لحظه ای مصون نماند و قضایایی همچون افشای باند مهدی هاشمی به عنوان جریان منحرفی که در جایگاه مهمی چون دفتر قائم مقام رهبری نفوذ کرده بود، بوقوع پیوست.
در این سالها توطئه ای جهانی نظیر سقوط قیمت نفت را داشتیم و از طرفی استفاده وسیع از بمب های شیمیایی در جبهه های جنگ و شهرها توسط رژیم بعثی به اوج خود رسید.
در این بین قطعنامه های سازمان ملل متحد چماق دیگری بود که هرچند یکبار صادر می گردید و حق و حقوق ملت ایران رانادیده می گرفت و در نهایت آخرین آن قطعنامه 598 بود که در این سال به تصویب رسید.
7- و سال 67 فشار برایران با حملات مستقیم آمریکایی ها همراه می گردید که نمونه بارز آنها سقوط هواپیمای مسافربری توسط موشک های ناوگان آمریکا در خلیج فارس بود که درآن بیش از 300 نفر از شهروندان ایرانی به شهادت رسیدند. در چنین شرایطی بود که قطعنامه 598 توسط امام پذیرفته می شود و حضرت امام از آن به عنوان نوشیدن جام زهر یاد کردند.
تمامی این فشارها، نگرانی ها و مشکلات بردوش حضرت امام(ره) بود که با وجود کهولت سن تحمل آن دشوار ولیکن با استقامت ایوب وار ایشان که برخاسته از روح مطمئن و ملکوتی روح خدا بود رفع گردید و قطار انقلاب ایستگاههای سخت و دشوار را یکی پس از دیگری به برکت وجود حضرت امام گذراند.