بسم الله الرحمن الرحیم رئیس جمهور فرانسه در نشست چهارجانبه سران سوریه، قطر، ترکیه و فرانسه که پنج شنبه در دمشق برگزار شد در اظهارنظری پیرامون فعالیت هسته ای ایران گفت:« یک روز بیدار خواهیم شد و خواهیم شنید که اسرائیل به تأسیسات هسته ای ایران حمله کرده است، فارغ از اینکه چه کسی در اسرائیل نخست وزیر است ، یا صحنه سیاست اسرائیل چگونه است. به راستی در آن لحظه که با آن واقعیت روبه رو شویم، چه کار خواهیم کرد.؟» وی در بخشی دیگر از سخنانش ابراز داشت:« سوریه می تواند در مسئله اتمی ایران نقش ایفا کند. ایران نباید به سلاح اتمی دست پیدا کند اما حق استفاده صلح آمیز از انرژی اتمی را دارد.» در فرازهای دیگری از سخنان سارکوزی همین محتوا و سیاق مشاهده می شود. ملاحظه این سخنان، این سوال را مطرح می سازد که چرا سارکوزی اینگونه سخن گفته است؟ آیا وی خبر پنهانی را آشکار ساخته است و آیا از سرخیرخواهی برای ایران از این زاویه موضوع را بیان کرده و یا اینکه با انتخاب این ادبیات درصدد مقهور و مرعوب ساختن ایران است و با طرح این بازی چیزی را برای خود می جوید؟ آنچه مسلم است این که سارکوزی خبر جدیدی نداده است بلکه سعی داشته، با تنظیم سخنانش در قالبی که ابراز داشته هم رژیم صهیونیستی را تحریک کند و هم ایران را مرعوب . حال آنکه رژیم صهیونیستی دقیقا بر این نکته واقف است که کوچکترین تخطی از سوی آن رژیم بلادرنگ با واکنش آنی و قاطع ایران مواجه خواهد شد و این فهم و آگاهی ارتباطی با افراد و احزاب حاضر در مسئولیت های رژیم صهیونیستی ندارد و همگان واکنش قدرتمند ایران را قطعی می دانند. اگر فردای سخنان سارکوزی ، رئیس رژیم صهیونیستی تاکید کرد برنامه هسته ای تهران راه حل نظامی ندارد و گفت:« من فکر می کنم این مشکل را می توان از راه های سیاسی و اقتصادی حل کرد نه راه نظامی و استفاده از گزینه نظامی در برخورد با برنامه هسته ای ایران اشتباه است.» به این خاطر است که وی نسبت به عواقب بسیار خطرناک چنین اشتباهی بخوبی آگاه است. شاخصه های اندیشه ای و رفتاری ایران درخصوص رژیم صهیونیستی از چنان وضوح و سلاستی برخوردار بوده که سران رژیم صهیونیستی درک کنند که هیچ عاملی برای بازداشتن ایران از واکنش پر شدت به هر گونه اقدام تجاوزگرانه ای وجود ندارد. حال سارکوزی به عنوان یکی از طرفهای مذاکره کننده با ایران در باب موضوع هسته ای که اعلام کرده ایران نباید به سلاح اتمی دست پیدا کند و با این سخن تازه خود را به نقطه ای رسانده که بسیار پیشتر ایران رسما آن را از خود سلب کرده و اعلام داشته بود سلاح هسته ای در دکترین جمهوری اسلامی جایی ندارد، باید به این سوال پاسخ دهد اگر وی و سران سایر کشورهای مذاکره کننده با ایران که ادعا می کنند:« ایران حق استفاده صلح آمیز از انرژی اتمی را دارد.» تاکنون برای برخورداری ایران از این حق مورد پذیرش آنها چه اقدام مثبتی انجام داده اند. آنچه مشخص است آنها پیوسته تلاش کرده اند با بزرگنمایی درباره ادعای کذبشان دال بر تصمیم ایران برای ورود به عرصه ساخت سلاح هسته ای، اجازه ندهند موضوع دوم که درحوزه ادعاهای آنها قرار دارد و براساس آن ایران باید از حق مسلمش برای برخورداری از استفاده صلح آمیز هسته ای بهره مند شود، مطرح گردد. چنانچه آنها صادقانه جای اولویت این دو موضوع را عوض کنند، ملاحظه خواهند کرد که خود به خود بسیاری از معضلات موجود حل خواهد شد و دیگر چیزی به عنوان موضوع اول باقی نخواهد ماند. اما آنچه که از رفتار طرفهای مذاکره کننده با نام 1+5 دیده شده است براین نکته صحه می گذارد که آنها قصد دارند با بزرگ کردن و تبلیغات نسبت به موضوع بی اساس اول مانع تحقق موضوع دوم شوند، زیرا آنها موضوع دوم درخصوص ایران را برنمی تابند. و سرانجام اینکه سارکوزی با طرح این مسئله دنبال چیست؟ شخصیت بلند پرواز سارکوزی وی را بر آن داشته در روزهایی که آمریکایی ها سرگرم مسائل داخلی خود هستند با استفاده از جایگاه رهبری دوره ای اتحادیه اروپا دست به اقداماتی بزند که بتواند او را در حد یک شخصیت تاثیرگذار بین المللی مطرح سازد و در این راستا چه موضوعی می تواند با مجاب کردن ایران به هرنحو ممکن برای عقب نشینی از مواضع هسته ای برابری کند؟ سارکوزی باید بداند موضوع هسته ای ایران از همه جا ه طلبیهای وی با هر طول و عرضی بسیار فراتر و مهمتر است و برای برآورده شدن خواسته اش باید موضوع دیگری را انتخاب کند.