در حالى که جرج بوش، رئیس جمهورى امریکا خوشحال بود که توانسته با روش اجبار و تحریم کره شمالى را به دست کشیدن از نیروگاه هاى هسته اى اش سوق دهد، تغییر در سیاست هسته اى پیونگ یانگ شوکى بزرگ براى جمهوریخواهانى است که امید زیادى به استفاده از کارت کره شمالى در انتخابات دوخته بودند. روز جمعه هیونگ هاک بونگ، از مقام هاى ارشد وزارت خارجه کره شمالى خبر داد، کشورش آماده بازگشایى نیروگاه هاى هسته اى خویش است.
براى خود بوش که همزمان با دو بحران عراق و افغانستان و بحران در بازار مالى امریکا دست به گریبان است شنیدن این خبر که مذاکره طولانى هسته اى کره شمالى بدون نتیجه مانده، بدترین خبر ممکن بود.
بنابراین پس از اعلام این خبر واشنگتن اعلام کرد کاخ سفید از بیانیه صادر شده از سوى کره شمالى نگران است. پس از اعلام تصمیم جدید پیونگ یانگ البته امریکا و دیگر مذاکره کنندگان در پرونده هسته اى کره شمالى اظهار امیدوارى کرده اند کره شمالى همچنان با پذیرش بازرسان و سیستم تحقیق به مذاکره و تعامل هسته اى ادامه دهد اما مشکل امریکا اینجا است که صدور بیانیه تغییر سیاست کره شمالى ناشى از خشم کره اى ها نسبت به خلف وعده امریکایى ها است. واشنگتن در خلال مذاکرات خود با کره شمالى به این کشور وعده داده بود پس از برداشته شدن اولین قدم از سوى پیونگ یانگ، نام کره شمالى را از فهرست تروریسم خارج خواهند کرد. اما این وعده که قرار بود در ماه ژوئن اجرایى شود، هنوز به مرحله عمل نرسیده و همین عامل نارضایتى کره شمالى شده است. پس از آنکه امریکا اعلام کرد، در صورتى حاضر به انجام این کار خواهد شد که کره شمالى اجازه دهد بازرسان آنها بازدید کامل از تأسیسات هسته اى کره شمالى داشته باشند، پاسخ پیونگ یانگ جالب بود، آنها گفتند حاضر به پذیرش این بازرسى گنگستر گونه نیستند.
اتفاق دیگرى که در موضع گیرى جدید کره شمالى محاسبات غربى ها را با ابهام روبه رو ساخته است شایعه بیمارى کیم جونگ ایل است.
امریکا و شرکایش اکنون نمى دانند ساختار تصمیم گیرى در پیونگ یانگ چگونه است و آیا در پشت همه این وقایع قدرت ارتش کره شمالى نهان است. به زعم تحلیلگران ارتش خلق کره که از قدرت نظامى بسیارى برخوردار است، مى تواند یکى از عواملى باشد که با استفاده از بیمارى «ایل» قصد دارد یکبار دیگر قدرت اتمى کره را به رخ جهانیان بکشاند. گزارش ها حاکى است، ارتش خلق کره از ابتداى مذاکرات هسته اى این کشور با امضاى هر نوع توافقنامه اى که قدرت هسته اى پیونگ یانگ را محدود کند، مخالف بود. اما واشنگتن حاضر نیست تأثیر ارتش خلق کره را در اتخاذ این تصمیم تأیید یا تکذیب کند. شان مک کورمک حتى حاضر نیست در مورد آینده کره شمالى پیش بینى کند و مى گوید: «ما نمى دانیم پس از «ایل» چه کسى رئیس جمهور و چه کسى وزیر امور خارجه خواهد شد. اما ایمان داریم که هر کسى که باشد، چندان در روند مذاکرات و یا نگرش کره شمالى تغییرى ایجاد نخواهد شد. به این صورت تصمیم گیران امریکا در فضایى مبهم نسبت به کره شمالى سیر مى کنند. آنها خود را آماده نکرده اند تا با شرایط جدید در پیونگ یانگ روبه رو شوند. این مسئله اکنون مورد انتقاد اغلب رسانه هاى امریکا قرار گرفته است. این محافل مى گویند، دیپلمات هاى امریکایى فقط بلدند از طریق کره جنوبى و ژاپن پیام تهدید به دولت ایل بفرستند. آنها هیچ گاه شرایط جدید را ارزیابى نکرده اند تا تصمیم هاى جدید را اتخاذ کنند، و خود اذعان مى دارند که تاکنون از طرف همتایان کره شمالى خود در سازمان ملل اطلاعات جدیدى کسب نکرده اند.
به هر حال آنچه روشن است دولت کره شمالى با شکستن تعلیق هسته اى، توپ را به زمین امریکایى ها انداخته است. بدون شک کره شمالى از این تاکتیک استفاده کرده است تا روند مذاکرات را به تأخیر بیندازد. کره اى ها با توجه به اختلاف عمیقى که با جرج بوش دارند، نمى خواهند مسئله هسته اى شان در زمان بوش تمام شود و به نظر مى آید آنها قصد دارند با طولانى کردن روند مذاکرات این فرصت را در اختیار رئیس جمهورى بعدى امریکا بگذارند. البته براى تأیید این گمانه زنى باید دید که آیا طى روزهاى آینده کره شمالى به آنچه که وعده کرده است، یعنى بازگشایى پایگاه ها و نیروگاه هاى هسته اى عمل مى کند.