مطالبات جناب سفیر

رضا فاطمی
«بارن فون مالتزان»، سفیر آلمان در تهران، برای دومین بار طی سه ماه اخیر، با مهدی کروبی دیدار و گفتگو کرد. مالتزان در این دیدار به کروبی گفت:
1- چرا سیاست خارجی دولت احمدی نژاد را نقد نمی کنید؟
2- انکار واقعه هولوکاست توسط رئیس جمهور کشورتان باعث تخریب روابط ایران و کشورهای اروپایی شده است؛ چرا به عنوان یک حزب مواضع خود را درباره این معضل بیان نمی کنید؟
3- آیا در انتخابات خبرگان شرکت می کنید و چه برنامه ای برای این انتخابات دارید؟
کروبی در پاسخ به این سوالات که عنوان «مطالبات جناب سفیر» هم می توان گذاشت، گفت: «من روزه سکوت گرفته ام. سکوت من موقتی و تاکتیکی است. در انتظار وضعیت آینده هستم. در انتخابات خبرگان شرکت می کنیم، اما در شوراها فعال تر خواهیم بود.»
مروری کوتاه بر این پرسش ها و پاسخ ها تأملاتی را در اذهان شکل می دهد که برخی از آن تأملات چنین است:
1- چه عاملی باعث گردیده که سفیر آلمان در عرض سه ماه، دو بار درخواست ملاقات با کروبی نماید، اتخاذ چه مواضعی از سوی کروبی سبب اشتیاق سفیر آلمان به این دیدارها گردیده است؟
2- سوالات و مطالبات سفیر آلمان ماهیتی بشدت مداخله جویانه دارد و به صراحت از یک روحانی انقلابی با سابقه که اینک در کسوت دبیر کل یک حزب سیاسی فعالیت می نماید، درخواست می نماید که در برابر سیاست خارجی دولت نهم موضع گیری کند چرا که سکوت و یا همراهی برخی نیروهای جبهه دوم خرداد به مذاق جناب سفیر خوش نیامده است.
3- طرح یک سوال تاریخی از جناب دکتر احمدی نژاد درباره موضوع هولوکاست، نشان می دهد شعاع تأثیر این سوال به گونه ای بوده است که دنیای غرب را به تکاپو واداشته، به گونه ای که در دیدارهای غیردیپلماتیک هم خواستار توقف این طرح سوال می شوند.
4- سوال های سفیر آلمان نشان می دهد که «هولوکاست»، «انتخابات خبرگان» و «مواضع و دیدگاه های دولت نهم در عرصه سیاست خارجی» از مهمترین دغدغه های غرب در مواجهه با جمهوری اسلامی ایران می باشد.
5- پاسخ های کروبی که بر صفحه اول روزنامه «اعتماد ملی» نشسته پاسخ هایی نیست که از یک عنصر با سابقه انقلابی انتظار می رود. پاسخ های کروبی به سفیر کشوری که نماد تجهیز صدام به سلاح شیمیایی و کاربرد وسیع آن علیه طلایه داران دفاع از این مرز و بوم می باشد، نشانه طرح یک دعوای خانوادگی در مقابل عنصر بیگانه ای است که درصدد یافتن روزنه هایی برای شعله ور کردن این دعواها و کشاندن آن به خارج از حریم های خانوادگی است.
و نکته آخر آنکه، کروبی باید در انتخاب و گزینش مسئولان دفاتر، مشاوران و نیروهای مطبوعاتی خود نهایت دقت و وسواس را انجام دهد تا مبادا دیدارها و ارتباطات وی در کانالی هدایت شود که از وی یک چهره اپوزیسیون به نمایش بگذارند. تنها برای آنکه تلنگری بر فضای ذهنی جناب آقای کروبی زده باشیم، ایشان را دعوت به بازخوانی دوباره تیترها، تصاویر و نحوه تنظیم خبر دیدار وی با سفیر آلمان که بر صفحه اول روزنامه اعتماد ملی نقش بسته، می نماییم.
«سهام الدین بورقانی» در یکی از دستنوشته های خود با عنوان «ناگفته هایی از تحریریه روزنامه اعتماد ملی» که در وبلاگ شخصی اش منتشر شده، آورده است: «بسیاری از اعضای تحریریه روزنامه اعتماد ملی به کروبی رأی نداده اند. آنها طرفدار معین بودند و حالا هم نمی خواهند در خدمت کروبی باشند. کار در روزنامه اعتماد ملی یک فرصت خوب برای تجربه یک کار حرفه ای است. در میان نیروهای تحریریه کسانی هستند که از آنان در محافل مطبوعاتی به عنوان «فاخته های سیاسی» نام می برند، کسانی که فقط به دنبال رانت ثروت و قدرت هستند و هر روز به شکلی درمی آیند...»