بهروز کماندار
سخنان اخیر جلال طالبانی رئیس جمهور عراق که پس از بازگشت از سفر درمانی دو ماهه از آمریکا در جمع خبرنگاران در کردستان عراق اظهار شد، ابعاد دیگری از اهداف آمریکا در تهاجم به عراق را آشکار ساخت. طالبانی در نشست با خبرنگاران اعلام کرد: «واشنگتن تهدید کرده است در صورتی که توافقنامه امنیتی با موافقت مقامات عراقی مواجه نشود این کشور از تمام امکانات موجود و نفوذ خود برای نیل به این هدف استفاده خواهد کرد و در این راه حتی از مصادره کردن نفت عراق نیز خودداری نخواهد کرد.»
محمود عثمان از نمایندگان ائتلاف کردهای عراق در پارلمان این کشور در همین راستا گفت: آمریکا در طول سه سال گذشته فشارهای مالی خود را بر عراق وارد کرده است و 80 درصد از مبلغی که براساس نشست پاریس قرار بود به عراق دهد را لغو کرده است. به گفته محمود عثمان 50 میلیارد دلار از ثروت مردم عراق در بانک مرکزی آمریکا به دلیل فشارهای سیاسی واشنگتن تقریبا مسدود شده است و در اختیار این کشور قرار نمی گیرد. این در حالی است که چندی پیش خبرگزاریها اعلام کردند: دولت آمریکا دهها میلیارد دلار از پولهای صدام معدوم که در حسابهای نزدیکان وی قرار داشت را مصادره کردند. طولانی شدن روند مذاکرات بر سر پیمان امنیتی آمریکا و عراق و هر از گاهی آشکار شدن این دست اخبار دلالت بر اهمیت محتوای پیمان امنیتی برای آمریکایی ها و دست بر نداشتن آمریکا از سر مردم عراق و منابع آن و نیز موقعیت راهبردی این کشور در منطقه دارد. براساس برخی اخبار موثق آمریکایی ها در خصوص دو بند از قطعنامه اصرار دارند؛ الف - در اختیار داشتن پایگاه های نظامی دایمی در عراق ب - برخورداری نیروهای آمریکایی مستقر در عراق از مصونیت قضایی. لجاجت آمریکایی ها برای تحمیل این دو بند به مردم عراق و گنجاندن آنها در متن پیمان امنیتی، نشان می دهد چنانچه این امر واقع گردد آمریکا به تمامی خواسته های خود در عراق دست یافته است و مردم عراق و دولتهای بعدی برای سالهای بسیار طولانی هم نخواهند توانست از زیر بار این ذلت تحمیل شده نجات پیدا کنند. چنانچه دولت و ملت عراق تسلیم این مطالبه استکباری آمریکا شوند هیچگاه نمی توانند طعم استقلال و آزادی را بچشند زیرا پیوسته کشورشان به شکل نامرئی در اشغال دشمن است و دشمن مقدرات آنها را تعیین می کند. در صورت وقوع چنین امر ناگواری وضعیت مردم عراق نسبت به دوره حکومت بعثی ها بدتر هم خواهد شد، زیرا اشغالگران آمریکایی در به بند کشیدن و استعمار ملت عراق بسیار استادانه تر از صدام معدوم و جیره خوارانش عمل می کنند. در شرایط حاضر آمریکایی ها قصد دارند با انعطاف نشان دادن در برابر مصونیت قضایی و خارج نمودن کارکنان شرکتها و موسسات خدماتی امنیتی آمریکا از شمولیت این بند با منت گذاشتن بر سر ملت عراق مصونیت قضایی برای نظامیان خود را قطعی کنند حال آنکه آمریکایی ها افرادی را از شمولیت این بند خارج کرده اند که از نگاه دولتمردان آمریکایی شهروند درجه دو آمریکایی تلقی می شوند که در جامعه آمریکایی در زمره افراد منفور و رانده شده و اراذل و اوباش قرار دارند که به واسطه همین ویژگی به استخدام این موسسات و شرکت ها درآمده اند. با اندکی دقت مشخص می شود آمریکایی ها در اینجا هم دو سویه معامله کرده اند. آمریکایی ها که از بدو اشغال عراق هیچ یک از خرابیها و ویرانه هایی را که خود مسبب آن بودند ترمیم نکرده اند و از نزدیک وضعیت اسفبار زندگی عموم عراقیها را که ناشی از اشغال آن کشور است مشاهده می کنند، بر این گمان هستند که با افزایش فشار معیشتی و دامن زدن به محرومیتها می توانند آنها را تسلیم کنند. در مقایسه با اسارت ذلت بار در دست مستکبران آمریکایی سختیها و محرومیتهای گذرا قابل تحمل ترند. تاریخ عراق می گوید عراقیها گزینه دوم را اختیار خواهند کرد.