مرا به دور لب دوست هست پیمانی
که بر زبان نبرم جز حدیث پیمانه
سیزدهم مهرماه سال 1360 مصادف است با آغاز ریاست جمهوری رهبر معظم انقلاب اسلامی آیت الله العظمی خامنه ای که در ششم تیرماه 1360 در اثر انفجار بمب به شدت مجروح گردیده بود. به مدت چهار ماه در بیمارستان بستری شدند و در شرایطی که مراحل ترخیص از بیمارستان را می گذراند، به اصرار دوستان و نیروهای خط امام حاضر به پذیرش داوطلبی برای پست ریاست جمهوری گردید.
با توجه به اینکه ملت بزرگ ایران تجربه تلخ ریاست جمهوری بنی صدر و شهادت شهیدرجایی را به خاطر داشت، در روز 13 مهر 1360 رای قاطع خود را به حضرت آیت الله العظمی خامنه ای دادند. ایشان، با کسب 95درصد آرا بالاترین رای را در تمامی انتخابات ریاست جمهوری تاکنون به خود اختصاص داده است. حضور یکپارچه مردم در این انتخابات حکایت از سطح بالای اعتماد مردم به ایشان و خطه امام می کند.
حضرت امام در تاریخ 17 مهر حکم ریاست ایشان را تنفیذ نمودند و مرقوم فرمودند:
«اینجانب به پیروی از ملت عظیم الشأن و با اطلاع از مقام و مرتبت متفکر و دانشمند محترم جناب حجت الاسلام آقای سید علی خامنه ای (ایده الله تعالی) رای ملت را تنفیذ و ایشان را به سمت ریاست جمهوری اسلامی ایران منصوب نمودم و رای ملت مسلمان متعهد و تنفیذ آن محدود است به اینکه ایشان به همان نحو که تاکنون خدمتگزار اسلام و ملت و طرفدار قشر مستضعف و به حکم قرآن کریم «اشداء علی الکفار رحماء بینهم» بوده اند از این پس نیز به همان تعهد باقی باشند و از طریق مستقیم انسانیت و اسلام انحراف ننمایند که انشاءالله نمی نمایند و در این موقع خطیر که بدخواهان خارج و داخل و بلندگوهای ابرقدرت ها خصوصا آمریکای جنایتکار با هر وسیله می خواهند ملت و دولت و مجلس و دادگاه های ایران را متهم کنند و به گمان فاسد خود تزلزلی در ارکان جمهوری اسلامی ایجاد نمایند، لازم است رئیس جمهور با کمک همه ارگانهای جمهوری اسلامی و با تشریک مساعی یکدیگر جریانات امور را به طور هماهنگ و موافق اسلام کنند که بهانه را از دست بدخواهان بگیرند...»