ائتلافهای انتخاباتی، محصول مدیریت تکثر منابع قدرت در نظامهای مردمسالار به منظور تالیف منافع و تحصیل نتبجه مطلوب برای یک جریان سیاسی است. در ایران با پیشرفت کشور،بالا رفتن میزان تحصیلات رای دهندگان، افزایش رفاه عمومی و... قدرت، تمایل به تکثر و تفرق روزافزون یافته ونیروهای اجتماعی و سیاسی تازه نفس طالب مجالی برای جولان مثبت هستند. در واقع پلورالیسم سیاسی یا تکثر منابع قدرت نه تنها یک الگوی تجویزی نیست بلکه اتفاقی محتوم است که صفحه شطرنج سیاست در ایران را با مهره های جدیدی روبرو می کند. در این سطح تحلیل مدیریت تکثر منابع قدرت و فرایندهای زیردستی ائتلاف نقش تعیین کننده ای در معادلات سیاسی آینده ایران خواهد داشت.با این منطق دورنمای انتخابات ریاست جمهوری دهم صحنه یک رقابت جدی بین بازیگران قدیمی و نوپدید خواهد بودکه وزن کشی های ابتدایی آنها از چند ماه پیش آغاز شده است. اما اصولگرایان که امروز در مسند قدرت هستند چه تعریفی را از ائتلاف و مدیریت تکثر منابع قدرت درون گروهی دارند؟ به نظر می رسد در شرایط فعلی پاسخ به این سوال که سکان دولت آینده در دست کدام اصولگرا باشد، اولویت اصلی اصولگرایان نیست. امروز مسئله اصلی و مهم اثبات کارآمدی اصولگرایان است که به قضاوت نهایی مردم و هدایت آرای خاکستری می انجامد. دعواهای زودهنگام انتخاباتی، لختی بوروکراسی، تبار تاریخی بعضی از مشکلات فرارو، و یا سایر اصطکاکات کاهنده ای که در سطوح مادون سیاستگذاری ها وجو دارد توجیه مناسبی برای رای دهندگانی که منتظر بهبود امور خود هستند، نیست. جریانی که مورد اقبال عمومی واقع می شود باید توانایی آن را داشته باشد تا با بیماری های مزمن کنار بیاید و مترصد درمان آنها باشد.سازوکار همگرایی جریان اصولگرایی تنها با تداوم گفتگوهای سازنده و ایجاد یک فهم مشترک از مسائل و مشکلات کشور و همچنین مطالبات مردم و رهبری در پیشبرد گفتمان عدالت و پیشرفت به نتیجه مطلوب می رسد. طرح تحول اقتصادی نقشه راه مدون و دقیقی برای خدمت به مردم و کاهش فشارهای اقتصادی بر اقشار ضعیف است. مطمئنا اصلاحات بنیادین در عرصه اقتصاد کشور ، نیازمند عزم ملی ، همراهی و همکاری عمومی است ونخبگان نقش بسزایی در گفتمان سازی و فرهنگ سازی برای اصلاحات اقتصادی دارند. الگو های فرمایشی در افکار عمومی پیچیده مانند جامعه ایران با واکنشهای اجتماعی مواجه می شوند.امروز یک ضرورت عقلانی وجود دارد که پاسخ به مطالبات معیشتی مردم را در قالب طرح تحول اقتصادی دنبال کنیم ولو گردن کلفتهای اقتصادی حاضر نباشند به الزامات قانونی این طرح تن در دهند.دولت نهم در سه سال گذشته کارهای بزرگی انجام داده که دولتهای گذشته به دلیل تبعات احتمالی از اجرای آنها شانه خالی کردند. احمدی نژاد از آنجا که مستظهر به پشتیبانی لایه های مختلف اجتماعی است با جسارتی ستودنی این بار زمین مانده را بر دوش گرفت. البته تاکید بر دستاوردهای این دولت به معنای انکار کمبودها و مشکلات موجود نیست. فشارهای تورمی، معضل مسکن و... برای مردم سنگین است و مشکلات زیادی را در کشور پدید آورده است اما نباید فراموش کرد که دولت با تمام توان در صدد حل این مشکلات است. مرزبندی با رقیب و تعریف غیریتها یکی دیگر از فرایندهای زیردستی مهم برای همگرایی نهایی اصولگرایان در انتخابات آینده است. بدون تردید هیچ یک از اصولگرایان زیر پرچم سکولاریزاسیون و استحاله بطئی نظام سینه نخواهد زد. ما در انتخابات آینده یک رقابت جدی بین دو طرز فکر در مورد سیاست، اقتصاد و فرهنگ پیش رو داریم. مرزبندی ها را باید شفاف تر کنیم. نباید غفلت کرد که برخی جریانات افراطی برای تغلب انتخاباتی خود حاضر هستند به هر دو مسیر فشار خارجی و فشار از پایین با بر هم زدن نظم اجتماعی تن دهد. بر کسی پوشیده نیست که با شعارهای لیبرالی چون صلح و دموکراسی و آزادی نمیتوان مشکلات معیشتی مردم را حل کرد. اگر شدنی بود در 8 سال دوم خرداد بخشی از مشکلات اقتصادی کشور کاسته میشد. سیاست منفعل تنشزدایی در دورههای گذشته هیچ حاصلی برای منافع ملی ایران به همراه نداشت. این سیاست حتی نتوانست تحریمهای سالانه آمریکا علیه جمهوری اسلامی را معلق کند. دستاوردهای سیاست خارجی فعال دولت نهم اساسا با دورههای گذشته قابل مقایسه نیست. حضور موثر ایران در مجامع بینالمللی مانند سازمان ملل و نهادهای وابسته به آن، جنبش عدم تعهد، نقش بیسابقه ایران در پیمانهای منطقهای مانند شانگهای، اوپک، ... و در نهایت غرور و عزت ملی ایرانیان در عرصههای مختلف بینالمللی حاصل نگرش جدید دولت در سیاست خارجی است.در نهایت به نظر می رسد ممشای تداوم گفتگوهای مثبت و تلاش برای توزیع گسترده برداشتهای مشترک در بین نخبگان اصولگرا از مسائل کشور و مطالبات مردم و رهبری نقشه راه ائتلاف اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری 88 است. مصمم بودن برای پل زدن بین منافع مختلف وجمع باوری در حل مشکلات کشورخطکش مدرجی به دست می دهد که می توان اندازه عقلانی شدن سیاست در بین اصولگرایان را با آن سنجید. همگرایی نیروهای معتقد به انقلاب با علایق و سلایق مختلف کارآمدی نظام جمهوری اسلامی را افزایش میدهد ومانع از دخالت دشمن در امور داخلی کشور علیالخصوص درمسئله انتخابات خواهد شد.