مرا به دور لب دوست هست پیمانی
که بر زبان نبرم جز حدیث پیمانه
بعد از ماجرای 17 شهریور 57 رژیم شاه بطور جدی مردمی که درحمایت از نهضت امام خمینی (ره) وارد عرصه مبارزه شده بودند را سرکوب می نمود و در این بین فجایع و جنایات متعددی به وقوع پیوست که در تاریخ سیاه دوران پهلوی ثبت گردیده است.
یکی از این اقدامات سرکوب گرانه رژیم شاه ماجرای به آتش کشیدن مسجد کرمان در 24 مهر ماه سال 57 بود که مصادف شده بود با برپایی مراسم چهلمین روز شهدای 17 شهریور. در ساعت 11 حدود دویست نفر از کولی های زاغه نشین در حالی که بوسیله مامورین به چوب و چماق مخصوص مسلح شده بودند تحت حمایت و هدایت مستقیم مامورین انتظامی به مسجد جامع کرمان حمله ور شدند. در آن روز بیش از 15 هزار نفر مرد و زن و کودک در صحن و شبستان مسجد برای بزرگداشت چهلم شهدای میدان شهدای تهران اجتماع کرده بودند . با شروع حمله کولی ها مردم درهای مسجد را می بندند و پس از چند لحظه صدای تیراندازی و دود و بوی سوختگی از بیرون مسجد بلند می شود. مهاجمین شروع به تخریب می کند و با انداختن گاز اشک آور مردم را در شبستان مسجد در وضعیت نامساعدی قرار می دهند. مامورین و چماقداران کمین کرده در نهایت شدت، هر کس را که از شبستان خارج می شد می زدند، آنگاه قسمتی از کتابخانه مسجد را به آتش کشیدند و قسمت زنانه مسجد را مورد تهاجم قرار دادند و با چماقهای مخصوص میخ دار زنان و بچه ها را مضروب و لباس آنها را پاره کردند، در حالی که فریاد هزاران زن و مرد و کودک به گوش می رسید. در این بین جمعی مورد اصابت گلوله مامورین قرار گرفتند و برخی از مغازه هایی که متعلق به متدینین بود و یا عکس های امام خمینی (ره) پشت شیشه های آن نصب شده بود مورد حمله قرار گرفت.
حضرت امام (ره) نسبت به این ماجرا موضع گرفتند و با صدور پیامی ضمن همدردی با مردم،مرقوم فرمودند:« خوف آن دارم که شدت فشار عصبی در شاه و بستگانش حمله های جنون آمیز آنان را تشدید کرد و ملت ایران را پیش از بیش به خاک و خون کشد. کشتار دسته جمعی کرمان و آتش زدن مسجد و مقدسات مسلمین و ضرب و شتم مردم بی دفاع در آن و کشتار بی رحمانه ... نمونه ای از این جنون است.»
حضرت امام در جایی دیگر طی سخنانی ضمن محکوم کردن این جنایت رژیم فرمودند:« ... در کرمان آن فضاحت را درآوردند، در مسجد ریختند و مردم را یک دسته ای خفه شان کردن به وسیله گاز و چیزها، یک دسته ای را کشته اند؛ بچه ، زن، مرد و بزرگ را، مسجد را همه چیزش آتش زدند، معبد مسلمان ها را ، بعد هم ریختند توی بازار و بازار را آتش زدند... باید به داد ملت رسید. باید هر کس در هر جا هست کمک کند به این ملت...»