فرصت مغتنم

بسم الله الرحمن الرحیم
تاملی در برخورد هفت، هشت سال اخیر دولتمردان آمریکا با ایران، نشان می دهد که مقامات آمریکایی در طول این مدت با دست گذاشتن بر فعالیت های هسته ای ایران و تبدیل کردن آن به یک غائله جهانی، تمامی سعی و تلاش خود را به کار گرفتند تا دولت هایی که اختیاراً و یا جبراً از مشی آمریکا پیروی می کنند در کنار آمریکا و مقابل جمهوری اسلامی ایران صف آرایی کنند و با اقداماتی هماهنگ و برنامه ریزی شده راه رشد و پیشرفت را بر جمهوری اسلامی ایران ببندند. تهاجم هدفمند آمریکایی ها در این خصوص علیه ایران در مقطعی آن چنان شدید و سنگین بود که بخش زیادی از توجه و توان مسئولین صرف آن می شد تا جایی که مقام معظم رهبری زمانی نسبت به این امر هشدار دادند و در بیانی قریب به این مضمون فرمودند: مراقب باشید دشمن می خواهد شما را مشغول سازد تا از پرداختن به مسایل اساسی کشور باز مانید.
مدتی است که گویا صاحب دست قدرتمند تقدیر اراده کرده است با قلم تقریرکننده تقدیر، بر روند مسائل مهم نظام بین المللی رقم متفاوتی زند.
آنچه که در جنگ قفقاز میان روسیه و گرجستان مشاهده شد و به دنبال آن تشدید اختلاف میان چین و آمریکا به واسطه تصمیم آمریکایی ها برای فروش بیش از شش میلیارد دلار تجهیزات نظامی به تایوان و مهمتر از آن دو، بلای بحران اقتصادی که این روزها چون هیولای عصبانی و خشمگین مشغول پاره پاره ساختن تار و پود اساس تفکر لیبرال دموکراسی یعنی اقتصاد سرمایه داری است، نشانه های بارز و بین این رقم گرفتن متفاوت است. از هنگام آغازیدن این رقم گرفتن متفاوت که همزمان بود با تصمیم زورمداران 1+5 برای صدور چهارمین قطعنامه علیه فعالیت های هسته ای ایران، وضعیت حاکم بر نظام بین الملل متاثر از مسائل پیش گفته توفانی شد تا آنجا که موضوع ایران به حاشیه رفته و داد و فریاد مقامات رژیم صهیونیستی هم برای حفظ موضوع ایران در ردیف مسائل درجه یک نظام جهانی گوشی را حساس نکرد. قطعنامه چهارم شورای امنیت سازمان ملل در چنین فضایی در بی رمق ترین حالت صادر شد. قطعنامه با چنین وضعیتی صادر شد اما اوضاع نظام بین الملل بهتر که نشد، به واسطه عمیق تر شدن بحران اقتصادی غرب که رفته رفته آتش آن دامن کشورهای دیگر را نیز می گیرد بدتر هم شده است.
امروز از دل شراره های آتشی که غرب و نظام لیبرال دموکراسی را در بر گرفته است، گل خوش آب و رنگ «فرصت» سر برآورده و با لحنی زیرکانه و ملتمسانه از ایرانیان می خواهد در شرایطی که دشمنان و زورگویان به خود مشغول و از ایران اسلامی فارغ و غافل گشته اند، ایرانیان «فرصت» را غنیمت شمرده و به جای سرگرم شدن به مسائل جزیی و امور اختلافی که متاسفانه در این شرایط استثنایی و تعیین کننده کم هم نیستند به پیشبرد اموری بپردازند که در زیر فشار زورمداران پیش بردن آنها سخت و غیرممکن بود. برای استفاده از این فرصت مغتنم به برنامه ریزی، همدلی، همراهی، هوشمندی و درک صحیح شرایط نیاز است. هیچ تضمینی برای تداوم و تکرار چنین «فرصت هایی» وجود ندارد، پس تا هست باید بهره برد.
ان شاءالله