علی امینی
در هفته گذشته دو خبر مهم بیش از سایر اخبار در روابط ادیان بزرگ الهی، توجه علاقه مندان به گفت وگوی فرهنگ ها ، تمدنها وادیان الهی را به خود معطوف نمود. نخستین آن، مربوط به سفر تاریخی و مهم ژنرال «میشل عون» رهبر مسیحیان لبنان به ایران و دیدار وی با مقامات ارشد کشورمان بود که در سطح رسانه های غربی و کشورهای عربی نیز بازتاب وسیعی داشت. به خصوص اینکه وی قبل از سفر به تهران گفته بود که در چارچوب «مسئله شرق » و موضوع «مسیحیان شرقی » به جمهوری اسلامی ایران سفر می کند.
خبر دوم ، اعلام انتقال مرکز مسیحیان کاتولیک از کشور آمریکا به ایران است که در تکمیل رخداد نخست ، می تواند آغازگر یک تحول بزرگ در موقعیت ژئوپلیتیک منطقه باشد. این دو واقعه از نقش کلیدی، موثر و منحصر به فرد جمهوری اسلامی ایران در نزدیکی جهان مسیحیت و جهان اسلام به عنوان دو دین بزرگ بشری و تمدن ساز در شرق و غرب عالم حکایت دارد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی برخی از مراکز مطالعاتی غرب و همین طور به تبعیت از آنها، برخی جریان های سیاسی و قومی منطقه در چارچوب منافع گروهی و سیاسی خود تلاش کردند تا انقلاب اسلامی و ظهور مجدد اسلام ناب را در ایران،دشمن جوامع مسیحیت معرفی کنند و نوعی ترس و واهمه را به مسیحیان منطقه القا کنند اما برخورد اصولی و کاملا منطقی مسئولان کشورمان با جهان مسیحیت و سایر اقلیت های مذهبی منطقه نه تنها طرح تبلیغاتی آنها را شکست داد بلکه بسیاری از ملت ها و جوامع آزادیخواه منطقه را به سوی جمهوری اسلامی اسلامی ایران متمایل نمود. واقعیت این است که ایران اسلامی در طول سه دهه اخیر و قبل از آن ایرانیان در طول سالیان متمادی هیچ گاه برنامه هایی متضاد با سایر ادیان الهی نداشته و تدابیری برای محدود کردن فعالیت های آنها در ایران و در محیط منطقه ای نیز نداشته اند. این نوع رفتارسبب شده تا بسیاری از مسیحیان آزادیخواه و دیگر ادیان الهی و فرق مذهبی درکنار مسلمانان از برنامه ها ، سیاستها و استراتژی های منطقه ای جمهوری اسلامی ایران حمایت کنند و آن را به نفع جوامع خود تعریف کنند.
پیش ازاین اقلیت های مذهبی خاورمیانه از آنجائیکه در منطقه ای با اکثریت مسلمان زندگی می کردند همیشه احساس ترس داشتند و این نگرانی سابقه ای تاریخی داشت. آنها در طول تاریخ گذشته و به ویژه پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی برای حفظ حیات و موقعیت خود به قدرت های فرامنطقه ای و غربی پناه می بردند و آنها را حامی و پشتیبان خود می داشتند اما اینک در نتیجه ظهور انقلاب اسلامی و معرفی مکتب اصیل اسلام به بشریت امروز، این ترس و واهمه نه تنها در میان جوامع مسیحی بومی از بین رفته است بلکه آنها ماندگاری خود را در ارتباط با ایران اسلامی جست وجو می کنند و از منظر آنها، ایران به عنوان مهم ترین و قدرتمند ترین کشور منطقه می تواند این نقش حمایتی را به جای غرب که بر دشمنی ادیان تاکید می کند و طی چند سال اسیر خود عامل درگیری های مذهبی در عراق، لبنان ، سومالی ، سودان و ... بوده است برعهده داشته باشد.
از این رو سفر ژنرال عون به عنوان رهبران مسیحیان لبنان رئیس بزرگترین فراکسیون پارلمانی این کشور ، یک سفر عادی و در چارچوب برنامه های سیاسی و حزبی و منافع خاص گروهی نباید تلقی کرد بلکه از آنجایی که ایشان از مسیحیت شرق سخن می گوید و از رهبران بزرگ و تاثیرگذار جهان مسیحیت است سفر وی را در واقع باید آغازگر یک تحول بزرگ و تاثیرگذار در جهان مسیحیت و در موقعیت ژئوپلتیک منطقه و پایانی بر سلطه دولت های غربی بر مسیحیت شرق محسوب نمود.
دقیقاً به همین خاطر است که با سفر میشل عون برخی از رسانه های غربی و همین طور کشورهای عربی سعی می کردند که این سفر را در چارچوب مصالح حزبی و گروهی و مغایر با منافع جریانهای قومی عربی و همسوی غرب در لبنان تعریف کنند. به تعبیری دیگر آنها تلاش داشتند تا سفر میشل عون به ایران را تعمیق و گسترش نفوذ جمهوری اسلامی ایران در جوامع مسیحیت بیان کنند . واقعیت این است که ایران برای توسعه نفوذ و گسترش حضور معنوی خود در منطقه و در میان جوامع پیرامونی هیچ گاه از دلارهای نفتی و یا از تهاجم نظامی به دیگر کشورها و جوامع استفاده نکرده بلکه اگر هم از بیشترین نفوذ در میان کشورهای منطقه برخوردار است به دلیل سیاست های مستقلانه ای است که اتخاذ نموده است و بر آن پای بند بوده است. سیاست هایی که دقیقاً با فطرت و طینت پاک انسان های آزادیخواه همسو است و همین سبب گرایش گسترده آنها به سوی جمهوری اسلامی ایران شده است.