نباید فراموش کرد که مصدر بحران اقتصادی در ایالات متحده آمریکا “ساختاری”است نه “روبنایی”.از این رو حل و فصل آن نیز بیش از آنکه نیازمند نگاه مدیریتی محض باشد نگاه تئوری-مدیریتی را می طلبد.در سه مناظره ای که میان مک کین و اوباما انجام شد،طرفین طرح جامعی برای حل این بحران فراگیر نداشتند و صرفا سعی کردند طرحهای مقطعی یکدیگر را به باد انتقاد گیرند.شک و شبهه ای وجود ندارد که بحران مالی آمریکا در صورت پیروزی دموکراتها در ماراتن ماه نوامبر نیز ادامه پیدا خواهد کرد.هرچند اوباما با شعار “تغییر” پای به رقابت با مک کین گذاشته است اما در صورت پیروزی در انتخابات خود به قسمتی از چرخه بحران اقتصادی در ایالات متحده تبدیل خواهد شد.ساختار سیاسی-اقتصادی ایالات متحده به گونه ای است که رئیس جمهور بعدی آمریکا بر بحرانهای فعلی محاط نخواهد بود و بالعکس،خود به جزئی از این بحران تبدیل می شود.