معمولاً موقعیت فکری شما از سه صورت خارج نیست یا ... از یک حوادث غیر قابل پیش بینی می ترسید یا در مقام برنامه ریزی برای توسعه زندگانی خودتان هستید و یا در صورت سوم شما در مقام کمال بیشتر انسانی در خط عبودیت و اطاعت پروردگار برنامه ریزی می کنید. موفقیت شما در یکایک این برنامه ها چیست ؟ وجود اقدس امام سجاد زین العابدین(ع) در دعای خودشان به درگاه خدا عرضه می دارند: «اللهم لاتجعلنی ممن صرفت عنه وجهک» خدایا مرا از کسانی قرار نده که روی خودت را از آنها برگردانده ای.
تحلیل این جمله دعای زین العابدین(ع) و توجه به نکته ای که وجود اقدس امام سجاد(ع) در این دعا می فرمایند در حقیقت کلید همه جریان برنامه ریزی ما و موفقیتمان در اساس برنامه ریزی است. اینکه خدایا روی خودت را از ما برنگردان، مگر خدا صورت دارد
وجه الله چیست؟
اصلاً لغت «وجه الله» یعنی چه؟ ذات مقدس پروردگار منزه است از تمام شئونی که به هر موجود جسمانی تعلق بگیرد یا به او اطلاق بشود. ما در زندگانی خودمان عواملی را پیدا می کنیم که اینها ما را به یاد خدا می اندازند و در حقیقت در عرصه زندگی هر چیزی که ما را به یاد خدا بیندازد آن «وجه الله» است. یک انسان به یاد امام حسین(ع) که بیافتد به یاد خدا می افتد یک السلام علیک یا ابا عبدالله می گوید در یاد خدا قرار می گیرد. برای او حسین «وجه الله» است. به زیارت امام هشتم(ع) نائل شدید چشمتان به بارگاه امام رضا(ع) می افتد به یاد خدا می افتید امام رضا(ع) برای شما «وجه الله» است. دو رکعت نماز در حرم امام هشتم(ع) برای شما حالی ایجاد می کند که در هیچ نقطه ای این دلدادگی را با خدا پیدا نمی کنید. یک نافله شب در حرم علی ابن موسی الرضا (ع) به شما حالی در دلدادگی و عشق به خدا می دهد که به جای دیگر این نافله شب خواندن و این دلدادگی را برای شما به وجود نمی آورد. امام رضا (ع) « وجه الله » است. پس این خدابینی ما هست که «وجه الله» ایجاد می کند و هر چه که ما در او ببینیم و به یاد خدا بیافتیم آن «وجه الله» است. منتهی مطلب به هر میزانی که خدابینی ما توسعه پیدا کند «وجه الله» برای ما بیشتر می شود تا به جایی می رسد که مولا امیر مومنان علی (ع) می فرمایند : «هیچ چیزی را ندیدم مگر اینکه با او سه بار خدا را دیدم.» بـرای علی(ع) همه چیز «وجه الله» است چون خـدابینی امیـرمومنان(ع) آنقدر توسعه پیدا کرده که هر چه را ببیند خدا می بیند. این جمله که ما به درگاه خدا عرضه می داریم به تعبیر امام سجاد(ع) «الهی لا تجعلنی ممن صرفت عنه وجهک، یعنی خدایا مرا غیر خدابین قرار نده. اگر من در زندگی خدابین شدم همه مشکلاتم حل است.
چرا حضور قلب نداریم؟
جوانان عزیز، شما که در آغاز زندگی هستید، سعی کنید خدابین باشید زیرا انسان در عرصه خدا باوری به سعادت می رسد و درجات عالیه را بدست می آورد.
برادران، خواهران! اگر شما... خدا بین باشید از هیچ چیز نمی ترسید چون در برابر هر حادثه، در برابر هر رویداد، در برابر هر تهاجم دشمن خدا را می بینند. خدایی که از همه قدرتها و از همه توانمندی ها قدرتش بالاتر است. خدایی که زمام همه حوادث و رویدادها در دست این خداست و خدابینی باعث می شود انسان نترسد. همه چیز را در برابر خدا ضعیف و ناچیز ببیند. اما کسانی که خدابین نیستند از یک حادثه کوچک از پا در می آیند همه تجهیزات و امکانات را در اختیار دارند اما کوچکترین حرکتی در گوشه ای علیه آنها، آنها را می لرزاند و متزلزل می کند. انسان خدا بین در توسعه زندگی اش. در تحقیق آرمانها و آرزوهایش خودش را در اوج همه آرمانها می بیند به خاطر اینکه به خدا اتکا دارد. برادران و خواهران جوان شما که در ابتدای زندگی هستید سعی کنید خدابین باشید اگر خدابین بودید یقیناً در زندگی لحظه به لحظه در توسعه همه جهات زندگی پیش خواهید رفت و با قلبی امیدوار در عرصه فعالیت های زندگی قدم بر می دارید. انسان در خط عبادت و بندگی خدا، خدابین اگر بود کمال عبودیت پیدا می کند همه کسانی که در جریان سیر و سلوک الهی مقامات کرده اند، خدابین بوده اند. یوسف صدیق به آن مقام با عظمت رسید در برابر فجیع ترین گناه در بورانی ترین حالتها و احساسات جوانی چون خدابین بود. همه ایثارگران همه کسانی که در مقام عشق به حق مراتب عالیه را در خط ایثار و شهادت طی کرده اند اینها خدابین بوده اند شب عملیات زیر باران آتش با عشق، از شهادت استقبال می کردند چون خدا را می دیدند. اگر انسـان خـدابین شد در نمازش هم حالتی دیگر پیدا می کند حضـور قلب در نمـاز به انـدازه خدابینی شمـاست وقتـی در درگـاه خـدا می گوید «ایاک نعبد و ایاک نستعین» به اندازه ای که خدا را می بیند این « ایاک نعبد و ایاک نستعین» تو با حال و حضور ادا می شود. اگر من و تو در نمازمان نمی توانیم حضور قلب پیدا کنیم و نمی توانیم در نماز با گفتن «سبحان ربی العلی و بحمده» اوج بزرگی باری تعالی را ببینیم و درک کنیم و عاشقانه سر به خاک گذاشتـه و بگـوئیم «سبحان ربی العلی و بحمده» چون خدابین نیستیم. امام سجاد(ع) به درگاه خدا عرضه می دارد خدایا مرا از کسانی قرار نده که رویت را از آنها برگردانده ای یعنی خدایا خدابینی را از من نگیر ... هر چیزی می خواهد برایم پیش بیاید، اما من خدابین باشم تو را ببینم و با نظاره جمال دل آرای ربوبی تو (خدا) زندگانی خود را بگذرانم... تو خواهر جوان اگر خدا بین شدی دیگر صورت و موی و اندام تو در رهگذر شهوت مردهای هرزه قرار نمی گیرد. تو برادر جوان اگر خدابین شدی این چشم خدابین دیگر در خط شهوت رانی و میولات نفسانی به کار گرفته نمی شود. تو عزیز متدین اگر خدابین شدی با دل خدابینی دستت به کار خلاف آلوده نخواهد شد و پای تو در مسیر گناه الهی اقدام نمی کند اگر ما خدابین شویم همه مشکلاتمان حل خواهد شد هم آرامش دل پیدا می کنیم، هم دغدغه وسوسه ها، هم مشکلات و اضطراب هایمان در زندگی حل می شود.