شکست صهیونیستها در جنگ سی وسه روزه موجب شد تئوریسین های صهیونیست در دیدگاه امنیتی این رژیم بازنگری کنند. جنگ تابستان 2006 ثابت کرد قدرت بازدارندگی اسراییل کارآیی گذشته را از دست داده و محیط پیرامونی اسراییل برای این رژیم و شهروندان تهدیدآمیز و خطرساز شده است.
یکی از شگردهای مقامات اسراییلی پس از جنگ سی و سه روزه آن است که گاه گاه به تهدید دشمنان خود از جمهوری اسلامی ایران گرفته تا سوریه و حزب الله، می پردازند. اخیرا فرمانده جبهه شمالی ژنرال غدی آیزنکوت لبنان را تهدید به جنگی تازه کرده است و پیش از آن ایهود اولمرت نخست وزیر مستعفی اسراییل نیز چنین تهدیداتی را علیه لبنان در چهارچوبی فراتر از جنگ سی وسه روزه بر زبان آورده بود.
برخی از رسانه های اسراییلی این گونه تهدیدات را تنها یک جنگ روانی و در جهت پوشش دادن به تزلزل داخلی می دانند و خصوصا درباره ایران اذعان می دارند که اسراییل اساسا جرأت حمله به این کشور را ندارد. برخی نیز با توجه به مواضع و تصریحات مقامات جمهوری اسلامی ایران از جمله اعتراف ضمنی رییس جمهور ایران به دو دولت در فلسطین، معتقدند کوبیدن بر طبل تهدید علیه ایران بی معناست و باید به روش های دیپلماسی و مسالمت آمیز روی آورد.
اما گروهی دیگر از تحلیلگران، تهدیدات اسراییل را در قالب بازیابی ارتش اسراییل و کسب تجربه از جنگ سی وسه روزه جهت ورود در نبردی تازه تفسیر کرده اند. عاموس هاریل کارشناس نظامی روزنامه هاآرتص گفته است ارتش اسراییل در جنگ احتمالی آینده همچنان بر نیروی هوایی خود اتکا دارد، اما اهداف مورد نظر با جنگ گذشته متفاوت خواهد بود. در جنگ جدید اهداف هوشمندانه و حساب شده نخواهد بود وبه تعبیر آیزنکوت هر جنبنده ای هدف قرار خواهد گرفت. در این جنگ ارتش لبنان و زیرساخت های لبنان کاملا منهدم شده و اگر قرار باشد مردم حیفا مجبور به سکونت در پناهگاه باشند، مردم لبنان حتی مجال فرار به دریا را هم نخواهند داشت!
وی همچنین از احتمال جنگ زمینی در پاسخ به انتقام حزب الله از خون عماد مغنیه سخن گفته است، با این تفاوت که نیروی زمینی و نیروهای ویژه اسراییل این بار با استفاده از دروس جنگ سی و سه روزه با تاکتیک وساز و کار جدیدی وارد معرکه خواهند شد.
اما یکی دیگر از کارشناسان نظامی اسراییل معتقد است به همان نسبت که اسراییل توانایی نظامی و تسلیحاتی خود را بالا برده است، حزب الله و سوریه هم به تجهیز و تقویت زرادخانه خود پرداخته اند و از جمله موشک های ضد هوایی جدید خریداری کرده اند که می تواند حملات جنگنده های اسراییلی را مختل سازد.
از طرفی ژنرال آیلند رییس بخش برنامه ریزی ستاد ارتش اسراییل معتقد است جنگ با یک گروه چریکی کار ساده ای نیست و همان گونه که ارتش اسراییل در جنگ پیشین در برابر حزب الله غافلگیر شد این بار نیز احتمال غافلگیری بالاست، خصوصا آن که ما اطلاعات زیادی از وضعیت و توانمندی های جدید حزب الله نداریم. وی در کنار توانایی های نظامی و چریکی حزب الله به دو عامل دیگر قدرت حزب الله اشاره دارد که عبارت است از جایگاه مستحکم داخلی و برخورداری از حمایت های خارجی(جمهوری اسلامی ایران). آیلند، حزب الله را نه فقط دولت سایه، بلکه دولت و قدرت واقعی در لبنان می داند و نقش حمایتی ایران را در اقتدار این جنبش کلیدی می داند.
از دیگر نکاتی که فرماندهان نظامی اسراییل بر آن تاکید می ورزند روحیه و انگیزه رزمی است که در جنگ گذشته، سربازان اسراییلی فاقد آن بودند. سران ارتش اسراییل معتقدند باید روحیه سربازان خود را تا حدی بالا ببرند که آماده مرگ باشند و گرنه توان هماوردی با رزمندگان حزب الله را نخواهند داشت!
نکته دیگری که نظامیان اسراییلی بر آن تاکید دارند افزایش حجم کیفی و کمی نیروها در معرکه است. یکی از کارشناسان نظامی اسراییل در این باره گفته است: اگر ارتش اسراییل بخواهد با یک نوجوان پانزده ساله فلسطینی که در کرانه باختری به سوی اسراییلی ها سنگ پرتاب کرده مقابله کند، یک گردان را وارد عمل می کند! حال در مقابله با یک گروه چریکی حرفه ای در جنوب لبنان چه باید کرد؟
در هر حال تهدیدات اسراییل چه روانی باشد و چه واقعی، با پاسخ مناسب از سوی طرف مقابل مواجه شده است. حزب الله با اتکا به همان شیوه اسراییلی ها، بارها اعلام کرده است جنگ آینده همانند گذشته نخواهد بود و این بار اسراییل طعم شکستی فراموش ناشدنی را خواهد چشید. این در حالی است که حزب الله همچنان از حربه انتقام خون شهید عماد مغنیه برخوردار بوده و دشمن را دائما در حال انتظار و هراس نگاه داشته است.