سامان بهبودی
هنگامی که خبرگزاریها خبر انتقال مراقبت از اردوگاه اشرف - اصلی ترین محل استقرار منافقین در عراق - از سوی نیروهای آمریکایی به نیروهای عراقی را منعکس کردند، کسانی که به نوعی با موضوع منافقین مرتبط بودند با انفجاری ممزوج از غم و شادی همراه شدند. غمگین شدند به خاطر این که احساس می کردند گروهی جانی از عقوبت جان سالم به در بردند و شادمان شدند چون متوجه بودند قطار مرگ و جنایت منافقین به ایستگاه آخر نزدیک شده است. آمریکایی ها تا لحظات آخر هم از این مزدوران خائن و جنایتکار حمایت کردند و پیش از واگذاری مراقبت از این اردوگاه به نیروهای عراقی، عناصر اصلی و مسببین اصلی جرم و جنایت منافقین را به کشورهای دیگر منتقل کردند. این به ظاهر پیروزی در واقع شکست بزرگی برای منافقین است. از دست دادن عقبه اصلی اما اندک در اردوگاه اشرف به معنای فروپاشی سازمان نفاق است. این روزها در اروپا دیگر کسی حاضر نیست به حرف و کلام کسانی گوش کند که تجسم رذالت و پستی آلوده به کشتار و جنایت هستند. یقینا پیری سران سازمان نفاق که این روزها به اجبار میهمان آن خواهند شد دردناکتر از حد تصور آنان خواهد بود. پیری، بی کسی و غوطه ور شدن در گذشته ای بس متعفن و عذاب آور.