در خجسته سالروز میلاد ولی عصر امام زمان (عج)، رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار رایزنان فرهنگی جمهوری اسلامی در خارج از کشور و مسئولین آموزش و پرورش و قشرهای مختلف مردم، نیمه شعبان را روز امید واقعی بشر به آینده روشن و سرشار از عدالت خواندند و در تبیین مفهوم واقعی انتظار فرمودند: «انتظار فرج یعنی ایجاد و حفظ آمادگی همه جانبه فردی و اجتماعی و تلاش و حرکت در مسیر تحقق عدل و داد ...»
از جمله مفاهیم گران بار و تحرک آفرین تشیع، بحث انتظار منجی و فرج در امور مسلمانان است. انتظار در شیعه، یعنی امید به آینده ای روشن و این مطلب به درستی رمز و راز مانایی و پویایی فرهنگ غنی اسلام به ویژه مذهب پربار تشیع جعفری است. نقل است پرفسور فرانسوی هانری کربن در مناظره ای که با علامه طباطبایی در مورد حقانیت ادیان به ویژه مسیر صحیح اسلام داشته است، به غایت تحت تاثیر مباحث علامه در خصوص فلسفه انتظار قرار می گیرد و اذعان می کند که چنین ما به ازاء روشنی از انتظار در ادیان مسیحیت و یهودیت وجود ندارد و در عین حال رمز جاودانگی شیعه را در انتظار می داند. اما در طول تاریخ اسلام از این بحث برداشتهای مختلفی صورت گرفته است و متاسفانه در کنار رشدها و بالندگی ها، آفات و آسیب هایی نیز این درخت تناور را تهدید کرده و همچنان می کند. بزرگترین آسیب ها، بهره برداری سوء و انحرافی قدرتها در طول تاریخ بوده است که در هر دوره و زمانی مصداقی برای آن می توان نشان داد. دروغگویانی که با ادعاهای شرم آور ارتباط با امام زمان (عج) را برای تمتع طلبی های مادی برگزیدند نیز ضربات هولناکی به این امر وارد ساخته است. اما صرف نظر از این آفات که بی شمار می توان به این فهرست افزود، برداشتی واقعی مطابق با متون صریح اسلامی و احادیث ائمه معصومین (علیهم السلام) از فلسفه انتظار است که می تواند حرکت بخش و امیدوارکننده باشد. آیا به واقع به عنوان یک مسلمان تکلیف محور می توان گفت انتظار یعنی نشستن و منتظر صرف آمدن امام (عج) شدن است؟ در حالی که مسلمان لحظه ای خالی از تکلیف نیست و نباید غافل از حکم الهی باشد. تلفیق این اصل مذهبی با فروع و اصول دیگر اسلامی از جمله مباحث امر به معروف و نهی از منکر و تلاش برای تشکیل حکومت اسلامی به قصد پیاده کردن احکام نورانی الهی را چگونه می توان توجیه کرد؟ تنها در یک صورت می توان پاسخی قانع کننده و برخوردار از منطقی مستحکم داد و آن برداشتی نظیر برداشت حضرت امام (ره) و خلف صالحش مقام معظم رهبری است که معنای حقیقی انتظار فرج را قبول نکردن اوضاع ظالمانه جهان و تلاش برای گشایش در زندگی کل بشر می دانند و تنها در این صورت است که انسان منتظر شأنی به مراتب بالاتر از بسیاری از برداشتهای انحرافی پیدا می کند و دیگر نقش یک سیاهی لشکر بی خاصیت و بی تحرک را بازی نمی کند بلکه نقش سرباز مجاهدی را ایفا می نماید که در راه استقرار عدالت و نزدیک شدن به هدف والای ظهور تنها به انجام تکلیف می اندیشد. اگر در این راه و انتظار بمیرد مجاهد است و اگر بماند و فردای دولت صبح را درک نماید، سرباز رکاب است. ان شاءالله