مجمع عمومی سازمان ملل متحد یکی از شش رکن اصلی سازمان ملل متحد است. تنها رکنی است که تمام کشورهای عضو سازمان ملل در آن شرکت دارند. مجمع جلساتی سالانه به ریاست یکی از اعضا که منتخب تمام دیگر اعضا می باشد، برگزار می کند. اصولا تصمیم های مجمع جنبه توصیه ای دارند. البته در موارد معینی که به امور داخلی سازمان برمی گردد، تصمیمات آن الزام آورند و دولت ها خود را نسبت به برخی از قطعنامه های آن ملتزم می دانند و برای آن شأنی نظیر یک معاهده قایل می شوند. از جمله آنها می توان به اعلامیه حقوق بشر اشاره کرد. تمام اعضای سازمان ملل متحد در مجمع عمومی از حق رای برابر برخوردارند. مجمع عمومی سازمان ملل متحد واقع در شهر نیویورک ، رکن اصلی و جهانی این سازمان است زیرا کلیه کشورهای عضو در آن شرکت دارند و هر یک از اعضا می توانند تا پنج نماینده در مجمع داشته باشند ولی مجموعا یک حق رای دارند. در اجلاس سالانه که به طور منظم برگزار می شود، سران کشورها به طرح دیدگاه ها و نظریات خود و کشورشان راجع به موضوعات و مسایل بین المللی می پردازند. مجمع عمومی رئیس و نایب رئیس خود را در اجلاسیه سالانه انتخاب می کند و به منظور تسهیل فعالیت ها، دارای کمیته های اصلی هفت گانه نیز هست که مجمع عمومی اکثر موضوعات خود را در هر اجلاسی به این کمیته واگذار می کند. این کمیته ها عبارتند از:
1- کمیته خلق سلاح و امنیت بین المللی؛ این کمیته به طور تخصصی راجع به موضوعاتی که امنیت بین المللی را به خطر می اندازد و همچنین موضوعاتی که موجبات ارتقای آن را فراهم می کند، مطالعه و کار می کند. خلع سلاح شیمیایی، هسته ای و سلاحهای کشتار جمعی و خاورمیانه عاری از سلاح و ... مباحثی است که در چارچوب وظایف این کمیته طرح و بررسی می شود.
2- کمیته اقتصادی و مالی؛ بررسی مشکلات اقتصادی جهانی و راه حلهای برون رفت از آنها در این کمیته مورد مطالعه قرار می گیرد و پس از رسیدن به یک راه حل جهانی به دیگر واحدهای سیاسی تسری پیدا می نماید.
3- کمیته اجتماعی، انسانی و فرهنگی که متصدی مسایل ذکر شده است.
4- کمیته ویژه سیاسی و استعمار زدایی؛ کمیته پرکاری است که راجع به مسایل سیاسی جهانی مطالعه و ارائه نظر می دهد و تمهیدات استعمار زدایی در وجوه مختلف آن را در دستور کار دارد.
5- کمیته امور اداری و بودجه
6- کمیته حقوقی
7- کمیته موضوعات مربوط به قیمومت که هر کدام وظایف خاص خود را برعهده دارند.
مجمع عمومی می تواند راجع به هر یک از موضوعات مندرج در منشور سازمان ملل بحث و اظهارنظر نماید. البته حق دخالت در مسایل مربوط به صلاحیت شورای امنیت را ندارد. با این حال در مواردی که شورای امنیت به دلیل و توی اعضا قادر به تصمیم گیری در مسئله ای نباشد، با درخواست اکثریت اعضای مجمع یا دبیرکل یا خود شورای امنیت ( با رای موافق 9 عضو، بدون حق وتو) مجمع عمومی به جای شورای امنیت تصمیم گیری می کند. همچنین طبق ماده 12 منشور، شورای امنیت می تواند در هر زمان هر مسئله ای را که ضروری بداند، جهت رسیدگی به مجمع عمومی واگذار نماید.