علی خانی
«و من یتول الله و رسوله و الذین آمنوا فن حزب الله هم الغالبون؛ و کسی که خدا و فرستاده او و کسانی را که ایمان آورده اند به ولایت و سرپرستی بپذیرد، (بداند که) بی تردید حزب خدا پیروزند.»(مائده/56)
امیرالمومنین علی(ع) در بیان ویژگی های حزب الله، چنین می فرماید: «طوبی لنفس أدت لی ربها فرضها ... فی معشر أسهر عیونهم خوف معادهم و تجافت عن مضاجعهم جنوبهم، و همهمت بذکر ربهم شفاههم، و تقشعت بطول استغفارهم ذنوبهم، أولئک حزب الله، ألا ان حزب الله هم المفلحون؛ خوشا نفسی که وظیفه خود را به پروردگارش ادا کرد... آنان که خوف روز رستاخیز، خواب را از دیدگانشان ربوده و سحرگاهان برای نماز شب، بستر آسایش را رها کرده و لبهایشان به ذکر الهی، پیوسته مشغول است و از زیادی استغفار، ابرهای گناهانشان زدوده می شود، آنان حزب خدا هستند و بدانید که حزب خدا پیروز و رستگارند.»(1) همچنین فرمودند: «أیسرک أن تکون من حزب الله الغالبین؟ اتق الله سبحانه و أحسن فی کل أمورک؛ فن الله مع الذین اتقوا و الذین هم محسنون؛ آیا خوش داری که از حزب پیروز خدا باشی؟ از خدای سبحان بترس و در همه کارهایت خوب عمل کن، زیرا که خداوند با تقوا پیشگان و نیکوکاران است.»(2)
در قرآن کریم، «غفلت از یاد خدا» از ویژگی های «حزب شیطان» معرفی شده است: «استحوذ علیهم الشیطان فأنساهم ذکر الله أولئک حزب الشیطان ألا ن حزب الشیطان هم الخاسرون؛ شیطان بر آنان چیره شده است و خدا را از یادشان برده است. ایشان حزب شیطانند، آگاه باشید که حزب شیطان زیانکارانند.» (مجادله/19) امیرالمومنین علی(ع) «منافقان» را در زمره حزب شیطان معرفی می کند و در وصف آنها می فرماید: «فنهم الضالون المضلون و الزالون المزلون، یتلونون ألواناً ... فهم لمه الشیطان و حمه النیران، اولئک حزب الشیطان، ألا ن حزب الشیطان هم الخاسرون؛ آنها گمراه و گمراه کننده می باشند، خطاکارند و دیگران را به لغزش و اشتباه می اندازند، خود را به رنگهای گوناگون و حالات مختلفه درآورند... آنان گروه شیطان و شعله آتش جهنم، هستند. آنان دار و دسته شیطانند و بدانید که پیروان شیطان، زیانکارند. »(3)
قرآن کریم، رستگاری، غلبه و پیروزی را از آن حزب الله می داند: «ألا ن حزب الله هم المفلحون» (مجادله/22)؛ «فن حزب الله هم الغالبون» (مائده/56). چنانچه برای حزب شیطان، فرجامی جز خسران و آتش نمی شمارد: «ألا ن حزب الشیطان هم الخاسرون» (مجادله/19)؛ «ن الشیطان لکم عدو فاتخذوه عدواً نما یدعوا حزبه لیکونوا من أصحاب السعیر؛ همانا شیطان دشمن شماست، پس شما هم او را دشمن خود بگیرید، چون تنها کار او این است که حزب خود را دعوت کند به اینکه همه اهل آتش شوند.» (فاطر/6) سر پیروزی حزب الله آن است که آنان بر مدار حق هستند و به تصریح قرآن کریم، حق هرگز مغلوب نمی شود: «بل نقذف بالحق علی الباطل فیدمغه؛ حق را به روی باطل می کوبیم تا درهم بشکند باطل را و یکباره نابودش سازد.» (انبیاء/18) اما باطل، هر چند که همانند کف روی آب، همواره بالانشین است، ولی دیر یا زود نابود می شود: «فأما الزبد فیذهب جفاءً» (رعد/17)؛ خداوند در این آیه، پس از بیان فرق میان طریق حق، که همان ایمان به خدا و عمل صالح است، و طریق باطل، که عبارت از شرک و اعمال قبیح و زشت است با تمثیل باطل به کف روی آب، آن را از بین رونده و نابود شونده معرفی نموده است.
از دیدگاه قرآن کریم، حزب الله همان مومنان واقعی و لشکریان الهی اند و قرآن کریم، فلاح و رستگاری را برای مومنان، قطعی می داند: «قد أفلح المومنون» (مومنون/1) چنانکه غلبه و پیروزی را برای لشکریان خدا، قطعی دانسته است: «و ن جندنا لهم الغالبون؛ و لشکر ما قطعاً غالب و پیروز خواهد شد» (صافات/173). این پیروزی قطعی، از آن جهت است که سراسر عالم، سپاه تکوینی حق تعالی و برای اجرای فرمان او مهیاست: «لله جنود السماوات و الأرض» (فتح/4) و در نتیجه، هیچ تخلفی در اجرای فرمان او رخ نمی دهد. از این رو پیش از وعده پیروزی و رستگاری حزب الله، با تکیه بر قوت و عزت الهی، غلبه خود و پیامبران را مطرح کرده است: «کتب الله لأغلبن أنا و رسلی ن الله قوی عزیز؛ خدای تعالی چنین تقدیر کرده که من و رسولانم سرانجام پیروز و غالبیم، همانا خداوند قوی و عزیز است. » (مجادله/21) سر خسارت حزب شیطان آن است که در بازار دنیا، تنها سرمایه خود را که همان عمر است، از دست می دهند و بدون آنکه چیزی آموخته و اندوخته باشند، در صحنه قیامت حضور می یابند و در نتیجه، گرفتار جهنم و از اصحاب آتش خواهند شد.