سعید برومند
اگرچه طی یکماه گذشته مخالفت گسترده مردمی، علمایی، نخبگان و مسئولین عراقی، آشکارا، پیش نویس پیشنهادی آمریکا را کنار زده و بر استقلال و حاکمیت عراق تاکید کرده اند ولی بوش و دیگر مقامات آمریکایی اصرار دارند که به هر نحو ممکن به توافق امنیتی استراتژیک با عراق دست یابند. البته این یک تمایل صرف نیست بلکه آمریکایی ها همانگونه که برای حمله به عراق و اشغال آن دروغ گفتند و به اعتراض جامعه جهانی و سازمان ملل نیز اهمیتی ندادند، امروز نیز به همان روش عمل می کنند. اینکه بوش و ساتر فیلد بر حاکمیت عراق و احترام به آن در توافقنامه دم می زنند و در عین حال نمی پذیرند که نظامیان آمریکایی از مصونیت برخوردار نباشند و یا اینکه تعداد و تجهیزات نظامیان آمریکایی و وظایف و اقدامات آنها در داخل و یا خارج عراق در نظارت و هماهنگی و اشراف حکومت عراق نباشد، مانند شعار اسلاف استعمارگر خود در دهه های 18 و 19 و 20 می باشد.
چگونه می شود که حاکمیت عراق محترم باشد ولی حریم هوایی آن در اختیار کامل آمریکا باشد و چهار پایگاه موشکی پیشرفته در نزدیکی مرزهای ایران که با کادر تفنگداران دریایی و افسران پنتاگون و سیا در ماموریت مستقل از عراق هستند، را در یکجا جمع کرد؟
اگر اموال عراق «داوطلبانه و باید» در اختیار بانکهای آمریکایی باشد و رویکرد اقتصادی و سیاسی (داخلی و خارجی) و به ویژه نفت و سمت گیری های وزارتخانه های عراقی را باید مستشاران آمریکایی و یا عناصر مطلوب آمریکایی تعیین کنند، استقلال عراق در کجا قرار می گیرد؟
البته آمریکایی ها و مسئولین عراقی و همه جهان، به خوبی می دانند که این مفاهیم با هم جمع نمی شوند و هدف اصلی این است که عراق در اشغال آمریکا باقی بماند ولی در یک رفتار دمکراتیک که اهرمهای اجباری آن در دست آمریکاست. ظاهرا عربستان و کویت برای بقای جمهوریخواهان در دوره بعدی ریاست جمهوری آمریکا مصمم هستند و آن را تا مرز بر هم زدن قواعد کاری اوپک نیز پذیرفته و بدون تصمیم جمعی اوپک ولی برای رضایت بوش، افزایش تقریبا یک میلیون بشکه ای نفت خود را اعلام می کنند و سنی های عراقی نیز به امید وعده های قدرت بیشتر و سهم افزون تر در ساختار حکومتی عراق، آماده همکاری هستند. بر همین اساس ساترفیلد وارد یک بازی تکمیلی شده تا در فضای طایفه گرایی و مذهبی، زمینه های پذیرش توافقنامه امنیتی را فراهم کند. وی اعلام کرده که «انتخابات شوراهای استان که باید سازوکار آن اصلاح و از حالت لیست های کلی به گزینه های انفرادی تغییر یابد، موازنه سیاسی را با مشارکت بیشتر سنی ها در عراق اصلاح خواهد کرد.» البته گزارش اخیر پنتاگون نیز به این امر توجه داشته و تحکیم ثبات را در تقویت روندهای سیاسی قرار داده تا بدین ترتیب نظر گروههای سنی عراق را جلب نمایند.
مضافا اینکه در قبال تردیدهای جدی برای نهایی شدن توافق امنیتی و موانع متعدد موجود و احتمال شکل گیری گزینه های دیگر و از جمله یک توافق کلی و پایه و بدون وارد شدن به تفاصیل و جزئیات، از سوی مقامات آمریکایی یک تمایل جدی برای دستیابی به توافقات اقتصادی و نفتی فعال شده تا بوش دست خالی از عراق خارج نشده و ریاست خود را به پایان نبرد.
راه اندازی گروههای انشعابی بعثی از مجالس صحوه و یا فعال کردن منافقین در عراق و پاک کردن صفت تروریسم از آنها در اروپا و انگلیس برای فشار سیاسی : امنیتی به ایران است تا امکان شکل گیری توافق امنیتی با حکومت عراق امکان پذیر باشد. این در حالی است که به جز دغدغه های واقعی ایران در مفاد تهدیدساز برای امنیت ملی ایران، اساس مخالفت با فریبکاری و استمرار اشغال عراق و نادیده گرفتن حاکمیت این کشور، از سوی گروهها و رهبران سیاسی و مذهبی و افکار عمومی آن کشور مطرح شده و ادامه خواهد یافت.