صفحه نخست

بین الملل

سیاسی

چند رسانه ای

اقتصادی

فرهنگی

حماسه و جهاد

آذربایجان غربی

آذربایجان شرقی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران بزرگ

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

کهگیلویه و بویراحمد

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

صبح صادق

صدای انقلاب

محرومیت زدایی

صفحات داخلی

صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۱۲ آذر ۱۳۸۷ - ۰۹:۰۱  ، 
شناسه خبر : ۶۲۵۴۳
یک کارشناس امور خاورمیانه
مقدمه: امضای توافقنامه امنیتی میان عراق و آمریکا، با نگرانی های عمده داخلی و خارجی مواجه شده است. فراکسیون صدر، مشخصا اعلام کرده است که همه راههای ممکن را برای مقابله با تبعات مختلف تصویب این توافقنامه مدنظر قرار خواهد داد. حضرت آیت الله العظمی سیستانی نیز در واکنش های متعددی اعلام کرده اند که باید صلاح و مصلحت ملت عراق در امضای این توافقنامه مدنظر قرار گیرد و این امر به همه پرسی گذاشته شود. از دیگر سو اما آمریکا که گویا امضای این توافقنامه را مفری برای خلاصی از گرداب عراق می پندارد، با تجمیع همه ظرفیت های خود کوشش کرد که این توافقنامه تصویب شود، که نهایتا هم، چنین شد. برای بررسی بهتر این امر گفت وگویی را با آقای مهدی عزیزی کارشناس مسائل خاورمیانه انجام داده ایم که از نظرتان می گذرد.

دلیل مخالفت ها و نگرانی مرجعیت شیعه در عراق در خصوص این توافقنامه چه بود؟
**نگرانی مرجعیت دین چند دلیل داشت. اول آنکه در تصویب این توافقنامه اجماع ملی حاصل نیامده است و همین امر باعث بی ثباتی و ناامنی در عراق می شود. به این موضوع یکی از نزدیکان آیت الله سیستانی هم اشاره کرده است. دوم آنکه این توافقنامه ابهام دارد و کامل نشده است. به طور مشخص، هنوز آشکار نشده است که نحوه ورود و خروج ارتش بیگانه از کشور وبحث مصونیت قضایی هنوز شکل کامل و متقنی در این توافقنامه ندارد.
سومین دلیل نگرانی مرجعیت این است که اکنون دولت عراق به واسطه عدم حادث شدن اجماع ملی، قدرت اجرای این توافقنامه را ندارد و این امر هم به بی ثباتی منجر می شود و در عین حال کشور به همین دلیل بیش از پیش در سیطره آمریکا قرار می گیرد. دلیل چهارم هم این است که این توافقنامه، به طور کامل خروج عراق را از بند 7 منشور سازمان ملل مورد تاکید قرار نمی دهد و همین امر روند «بی ثباتی» را ادامه می دهد.
فراکسیون صدر آیا می تواند مواضع خود در این خصوص را عینیت دهد؟
**قطعا هر جنبش ضد اشغالگری ای که در عراق وجود دارد و مشخصا گروه صدر ریشه های اجتماعی ای دارد که باعث حمایت مردم عراق از آنها خواهد شد. گروه صدر نیز به سهم خود، می تواند با استفاده از ابزارهایی که تاکنون اعمال کرده نظیر تظاهرات و اعتراضات مدنی، مسیر خود را ادامه دهد.

نام:
ایمیل:
نظر: