کیهان:آنچه به عنوان سؤال و به صورت تست چهار جوابی برای آزمون ضمن خدمت فرهنگیان طراحی شده است، موهن تر از آن است که قابل بازگو کردن باشد و مشمئزکننده تر از آن که بتوان کمترین کوتاهی در برخورد با اینگونه پلشتی ها را نادیده گرفت.وزیر محترم آموزش و پرورش بلافاصله بعد از اعتراض معلمان و شماری دیگر از دلسوزان، به خاطر این اهانت که در حوزه تحت مسئولیت وی نسبت به ساحت مقدس رسول اکرم(ص) صورت پذیرفته است عذرخواهی کرد و گفته می شود مدیر و دست اندرکاران دیگری که در این ماجرا دخالت داشته و یا در پیشگیری از آن کوتاهی کرده اند نیز از کار برکنار شده اند.عذرخواهی وزیر که با توجه به شخصیت شناخته شده وی به یقین خالصانه و خاضعانه است و برکناری شماری از دست اندرکاران طرح و ارائه سؤالات، اگرچه اقدامی ضروری و مورد انتظار بوده است ولی از نوع «علاج واقعه، بعد از وقوع» است و حال آن که توجه به نکات دیگری نیز برای پیشگیری از تکرار موارد مشابه، ضروری است.1- گفته می شود در طراحی سؤالات این آزمون، انگیزه سوء و ناسالمی در کار نبوده است بلکه فرد یا افرادی از روی ناآگاهی و به علت فقدان دانش و تجربه کافی، سؤال های مورد اشاره را طراحی کرده و به خیال خود، درپی آزمودن میزان دانش مذهبی آزمون شوندگان بوده اند! این خبر در صورتی که صحت داشته باشد هم نه فقط توضیح قابل قبولی نیست، بلکه «عذر بدتر از گناه» نیز هست. چرا که گماردن افراد نالایق در مسئولیت ها، ترجمان دیگری از «مسئولیت ناشناسی» است و این توضیح که آنان افراد مومن و متعهدی بوده اند نیز توجیه قابل قبولی نیست، زیرا ایمان و تعهد «شرط لازم» برای تصدی یک مسئولیت است ولی «شرط کافی» نیست.2- طراحی برخی از سؤال ها و گزینه هایی که به عنوان پاسخ آنها در نظر گرفته شده به گونه ای است که از کج فهمی مفرط و چیزی شبیه به حماقت طراحان حکایت می کند ولی احتمال عمدی بودن این اقدام ناپسند نیز نباید نادیده گرفته شود و مسئولان محترم آموزش و پرورش باید در بررسی این ماجرا، احتمال- هرچند ضعیف- شیطنت برخی از شیاطین نفوذی را هم منتفی ندانند. اگرچه کسانی که به عنوان طراح سؤالات معرفی می شوند دارای سوابق شناخته شده و به دور از هرگونه سوءظنی هستند ولی القاء سؤال وهن آمیز به آنان از سوی افراد آلوده و نفوذی نیز قابل بررسی خواهد بود.3- اعتراض به طرح سؤالات موهن یاد شده، به وضوح از عشق و شیفتگی مردم به ساحت مقدس رسول اکرم (ص) حکایت دارد و پیگیری ماجرا با دو هدف، مجازات مجرمان احتمالی- در صورت عمدی بودن اقدام آنان- و پیشگیری از تکرار موارد مشابه نیز ضرورتی اجتناب ناپذیر است، اما این نکته نیز درخور توجه است که میان «خط» و «خطا» فاصله فراوانی وجود دارد.عذرخواهی وزیر آموزش و پرورش که بلافاصله بعد از اطلاع وی از ماجرا صورت پذیرفت از یکسو و شخصیت شناخته شده و آزمون داده ایشان در صداقت و تقوی از سوی دیگر، کمترین تردیدی باقی نمی گذارد که حداکثر آنچه در این ماجرا متوجه ایشان است، «خطا» در سپردن مسئولیت به افراد نالایق است صرف نظر از این که بی لیاقتی آنان به علت کج فهمی و کوتاه فکری و یا بداندیشی و بدخواهی باشد، بنابراین هجوم پرحجم به ایشان برای کناره گیری و استعفا، اگرچه بعید نیست از شدت دلسوزی برای اسلام و ساحت مقدس رسول خدا (ص) باشد ولی واکنشی پسندیده و متناسب با «خطا»ی احتمالی وی نیست. چه کسی، حتی در دورترین افق های ذهن خویش نیز می تواند تصور کند که شخصی مانند آقای فرشیدی نسبت به طرح سؤالات موهن یاد شده، بی تفاوت باشد و یا درپی توجیه ماجرا و عبور بی دغدغه از کنار آن برآید.