تاکتیک‌های فریبنده

سیامک باقرى
بنابر خبرهای موجود، گزارش البرادعی به زودی به شورای حکام آژانس و شورای امنیت سازمان ارائه خواهد شد اما اتفاقی که اکنون شاهد آن هستیم تلاش های گسترده آمریکا و متحدان آن جهت تاثیرگذاری بر این گزارش است.
سوال این است که محتوای گزارش دارای چه ماهیتی است که در روزهای اخیر کاخ سفید و کاخ الیزه و کاخ بینگهانتن تمام ظرفیت های خود را برای تصویرسازی مشوش از فضای موجود به کار گرفته اند.
تاکتیک های فریبنده
بهانه ها، تاکتیک ها و فنون جدید جوسازی که در روزهای اخیر به کار گرفته شده متنوع است. یکی از تاکتیک هایی که کاخ سفید به کمک رسانه های خود انجام داده اند این است که آمریکا به تازگی اطلاعات جدیدی از برنامه های هسته ای ایران در اختیار آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار داده است که نشان دهنده تلاش های ایران برای فعالیت در بخش های نظامی است.
نیویورک تایمز در این راستا از قول مقامات کاخ سفید می نویسد که واشنگتن این اطلاعات را داده تا آژانس با اطلاعات خود تطبیق کرده و در تنظیم گزارش خود دقت بیشتری نماید.
بر موازات تحرک فوق، فرانسوی ها نیز تاکتیک مذاکره با البرادعی و انصراف سازی وی از ارائه گزارش واقعی را انتخاب کرد. در این راستا، از البرادعی از طرف مقامات فرانسه دعوت به عمل آمد و پس از ملاقات سارکوزی با البرادعی، کاخ الیزه طی بیانیه ای اعلام کرد که سارکوزی و البرادعی بر همکاری مشترک برای رفع اختلافات میان فرانسه و آژانس تاکید کردند. از اینکه سارکوزی در این دیدار مدعی نگرانی جامعه بین المللی در برنامه هسته ای صلح آمیز ایران شده بود موید این نکته است که هدف واقعی دیدار وی با البرادعی سنگ اندازی در ارائه یک گزارش فنی و واقعی است. موضعی که کوشنر وزیر خارجه فرانسه پیش از دیدار البرادعی از پاریس گرفت بسیاری از مسائل پنهان را آشکار ساخته بود. وی از البرادعی خواست تا در ارائه گزارش نهایی آژانس درباره برنامه هسته ای ایران به جنبه های سیاسی موضوع بیشتر از جنبه فنی آن توجه کند. درواقع نظر وی این بود که قبل از ارائه گزارش نهایی به مواضع قدرت های غربی درباره برنامه هسته ای ایران گوش دهد.
انگلیسی ها نیز به گونه ای دیگر در این سناریو بازی خود را تعریف کردند. آنها سعی کردند به ترتیب دادن نشست غیررسمی اعضای دایم و غیردایم شورای امنیت، نظر اعضای مخالف تحریم ایران که شامل آفریقای جنوبی، لیبی، اندونزی و ویتنام از یک سو و روسیه و چین را تحت این عنوان که صدای واحد علیه ایران می تواند جواب دهد، تغییر دهند.
به نظر می رسد این تلاش به حدی گسترده و تنظیم شده است که رایس با امیدواری زیاد اعلام کرد که امیدوار است ظرف چند هفته دیگر اجماع علیه ایران حاصل شود.
در این میان صهیونیست ها نیز بیکار ننشستند. اولمرت در گفت وگو با مرکل به گونه ای جوسازی کردند که ایران درگیر فعالیت های سری ساخت سلاح هسته ای است.
از ترفندهای دیگری که در روزهای اخیر از سوی رسانه های صهیونیستی- غربی دنبال می شد، طرح اختلاف میان دبیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی با کارشناسان فنی این سازمان است. به طور کلی در طی روزهای اخیر جوسازی ها در چند سطح در جریان بوده است. بخشی از آنها معطوف به شخص البرادعی و محتوای گزارش که بنا است به زودی ارائه دهد. بخشی از آنها مربوط به ایران و تولید بدبینی از فعالیت های ایران بود. رسانه ها و شخصیت های سیاسی غربی و آمریکا از پرتاب موشک ماهواره ای ایران گرفته تا دروغ پردازی های نخ نما سعی در بی اعتمادسازی جهان علیه ایران داشتند.
گزارشی استراتژیک
تمام تحرکات پیش گفته ناظر به این امر است که گزارش البرادعی پس از یک دوره همکاری های بسیار شفاف، دقیق و منظم و دوره بندی شده میان ایران و آژانس بسیار مهم و استراتژیک است. استراتژیک از این بابت که محتوای این گزارش تغییرات بنیادی را می تواند به دنبال داشته باشد. یکی از آنها پایان بهانه های غرب علیه برنامه های هسته ای ایران است. متعاقبا نقش شورای امنیت در پرونده هسته ای ایران فلسفه خود را به طور کامل از دست خواهد داد. با تحقق این امر، بهانه های تحریم و فشار علیه ایران منتفی خواهد شد و تلاش های پیگیرانه و سخت گیرانه کاخ سفید و سه کشور اروپایی با شکست سنگین مواجه خواهد شد. مهم تر از همه حیثیت و پرستیژ بین المللی قدرت های بزرگ (آمریکا، فرانسه و آلمان) در نزد افکار عمومی جهان فرو خواهد ریخت و در نهایت از فرایند فوق الگوی ایرانی مبارزه در جهان تثبیت و تحکیم خواهد یافت.
بنابر این گزارش واقعی البرادعی پیامد دردناکی برای آمریکا و اذنابش خواهد بود. از همین رو، آنها با زیرپا گذاشتن همه اصول و مقررات بین المللی و اخلاقی در صدد جلوگیری از گزارش مثبت البرادعی هستند.
در انتظار گزارش
با این حال، همه در انتظار گزارش البرادعی هستند. با توجه به وضعیت ترسیم شده گمانه در خصوص محتوای این گزارش بسیار سخت است. هم علایم خوشبینانه وجود دارد و هم نشانه های ناگوار. واکنش آژانس به جوسازی های غیراخلاقی غرب مانند اینکه مقامات آژانس قدرت های غربی را به استفاده از فنون جدید جوسازی مشابه پیش از جنگ عراق در 2003 متهم کردند نشان دهنده استقلال آژانس است اما در کنار این نکته موضع البرادعی است که گفت مسئله هسته ای ایران بیشتر سیاسی است به گونه ای که این ذهنیت را تقویت می کند که آژانس نمی تواند در چنین شرایط سرنوشت سازی اقدام کاملا متضاد خواسته های غرب انجام دهد.با همه این احوال، باید منتظر گزارش البرادعی بود.