دکتر عباسعلی فرزندی اردکانی
تلاش و اهتمام وافر طالبان به گسترش همه جانبه تولید موادمخدر و توزیع آن در عرصه بین المللی از دیگر ابعاد خطرناک اندیشه متحجرانه طالبانی است که نمی توان به آسانی از کنار آن گذشت.
این گروه آمریکایی با سرمایه گذاری های پنهان و آشکار در تولید موادمخدر و تشویق مستقیم و غیرمستقیم مردم به کشت آن در طول حاکمیت خود بر افغانستان تولید آن را به چهار برابر افزایش داد.
رهبران طالبان که همواره مدعی پایبندی خود به اصول اسلامی بودند با وجود اینکه در اظهار فتاوای خود متعصبانه سنت گرایی می کردند! اما در زمینه مشروعیت کشت، تولید و توزیع موادمخدر دست به نوآوری زده و مدعی شدند که چون موادمخدر در کشورهای غیراسلامی مصرف می شود عملی غیراسلامی نیست!
آنان با گسترش تولید و توزیع موادمخدر و قاچاق آن به دیگر مناطق کار را به جایی رساندند که شهر جلال آباد و حومه آن توسط یکی از مقامات سازمان ملل به عنوان «بهشت قاچاقچیان موادمخدر» نامگذاری شده و براساس گزارش سازمان ملل افغانستان در زمان سیطره طالبان بیش از نیمی از موادمخدر جهان و هشتاد درصد از موادمخدر اروپا را تامین می کرد!
طالبان با برخورد دوگانه نسبت به موادمخدر از یک طرف اعلام می کرد که در مذهب ما موادمخدر تقبیح شده و از طرف دیگر موادمخدر را تولید می کرد. این گروه از آزمایشگاه های موادمخدر حفاظت نموده و برای قاچاقچیان راه های امن فراهم می کردند به گونه ای که از سوی مافیای جهانی موادمخدر، منطقه جنوب افغانستان و غرب پاکستان به عنوان «هلال طلایی» خوانده می شد. طالبان همچنین محصولات موادمخدر خود را از طریق مرز استان های نیمروز، فراه و هرات که با استان های خراسان و سیستان و بلوچستان ایران نیز هم مرز هستند به بیرون از افغانستان منتقل می کردند. گروه طالبان با بهانه اینکه کفار برای نابودی مسلمانان سلاح کشنده تولید می کنند ما هم برای نابودی آنها تریاک و هرویین تولید می کنیم! عمق تفکر ضداسلامی و ضدانسانی خود را برملا ساختند.