بصیرت:چند روز پس از انتشار گزارش اخیر مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی‌ درباره روند فعالیتهای هسته‌ای ایران، وزیر خارجه انگلیس برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران را خطرناک و تهدیدی جدی برای جهان عنوان کرد. دیوید میلیبند2، وزیر امور خارجه‌ انگلیس، در سخنرانی خود در مرکز مطالعات تحقیقاتی و استراتژیک امارات متحده عربی در ابوظبی مدعی شد: «یک ایران مسلح به سلاح هسته‌یی، یک ضربه‌ی محکم علیه کسانی خواهد بود که به دنبال راه‌حل‌های صلح‌آمیز و عملی برای مشکلات منطقه هستند. ایران یا می‌تواند همکاری کرده و غنی‌سازی را متوقف کند و یا به مسیر فعلی‌اش ادامه داده و به سمت درگیری و انزوا در آینده حرکت کند.» وی بمنظور تحریک کشورهای عربی علیه ایران با تاکید بر اینکه در صورتی که ایران قواعد را رعایت کند، کشورهای عربی می‌توانند مشوقهایی جدی برای همکاری اقتصادی در اختیار این کشور بگذارید، تاکید کرد. در غیر این صورت می‌توان به اقداماتی محدودکننده مانند محدودیت های مالی و تجاری و همین‌طور مبارزه با قاچاق یا افزایش کنترل صادرات کالاهایی که ممکن است در تسلیحات اتمی استفاده شود, روی آورد. میلیبند هدف از اعمال فشار علیه ایران را حل و فصل مسئله مناقشه غرب با ایران در موضوع هسته‌ای از طریق دیپلماتیک دانسته، تاکید کرد: برای اینکه دیپلماسی کارگر باشد، باید تهران را در برابر دو گزینه قرار دهیم. همکاری تهران با شورای امنیت سازمان ملل و تعلیق غنی سازی اورانیوم، یا ادامه روند رویارویی و انزوای بیشتر ایران. در حالی که راهبرد غرب در قبال برنامه هسته‌ای عقیم شده است، گزارشهای مکرر مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی‌ بر صلح آمیز بودن و عدم انحراف تاکید دارد و جمهوری اسلامی ایران، مصمم و با صلابت و با گفتمان اصولگرایی و عزتمندی از حق مسلم خود دفاع نموده و برنامه هسته‌ای خود را تحت نظارت آژانس دنبال می‌کند، اظهارات وزیر خارجه انگلیس چه اهدافی را دنبال می‌کند؟ در حالی که دنیا تحت تاثیر بحران اقتصادی - امریکایی روزهای تلخ و پراضطرابی را سپری می‌کند، امریکا با سیاستهای غلط و جنگ طلبانه بوش در بحرانهای چون عراق و افغانستان دچار مخمصه جدی شده است و چشم اندازی برای خروج از این چالشها پیش رو ندارد، موضوع برنامه هسته‌ای صلح آمیز ایران و روند شتابزای پیشرفت ایران در فناوری هسته ای، به یک مسئله بغرنج و کابوسی برای امریکاییها و صهیونیستها و حامیان آنها تبدیل شده است، ماجراجویی جدید میلیبند و مقامات لندن، چه نسبتی با سیاستهای سلطه جویانه امریکایی- صهیونیستی وهمچنین رئیس رنگین پوست کاخ سفید و تیم او دارد؟ در این باره نکات زیر قابل توجه است: اظهارات خصمانه وزیر خارجه انگلیس در حالی مطرح می شود که محمد البرادعی دبیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی در گزارش اخیر خود تصریح کرد که ایران از تعهدات خود در چارچوب پیمان منع گسترش جنگ‌افزارهای هسته‌ای "ان. پی.تی" تخلف نکرده و برنامه‌های اتمی‌ جمهوری اسلامی ایران ماهیت نظامی ندارد. میلیبند و برخی مقامات انگلیس با حمایت از طرح سازش اعراب و رژیم صهیونیستی، دعوت از "شیمون پرز" رئیس رژیم صهیونیستی به لندن و اعطای دکتری افتخاری به او در دانشگاه آکسفورد، اعطای کمک‌های نظامی ‌و اقتصادی به تل‌آویو، اتخاذ مواضع تند و خصمانه در برابر مقاومت ملت فلسطین و بی‌توجهی به محاصره غزه، تامین امنیت و منافع رژیم غاصب صهیونیستی را همانند نومحافظه کاران امریکا به عنوان یک اولویت در سیاست خارجی خود دنبال می کنند. مردم و کشورهای منطقه اکنون قبل از اینکه نگران توسعه توانمندی هسته ای ایران و احتمال انحراف آن در آینده باشند شدیدا از سیاستهای خصمانه و خصوصیت تجاوزگری رژیم صهیونیستی و زرادخانه هسته و کلاهک‌های اتمی بالفعل ‌اسرائیل در هراسند. دیدار چندی پیش وزیر خارجه انگلیس با برخی از سران و خاخام‌های اقلیت یهودی اروپایی، اسرائیلی و آمریکایی در ساختمان وزارت خارجه انگلیس و گفتگو درباره برنامه هسته‌ای ایران و امنیت اسرائیل به عنوان دو محور اصلی در این دیدار حکایت از آن دارد که دولت انگلستان خود را متعهد به مراقبت از موازنه قدرت در خاورمیانه، حفظ امنیت قدرت اسرائیل، تضمین امنیت این رژیم و رفع دغدغه ها و نگرانی های مقامات صهیونیستی می داند. با وجود اعتراف رژیم صهیونیستی به نگهداری حداقل 200 کلاهک هسته‌ای، تجاوزات رژیم صهیونیستی به همسایگان، حمله به فلسطینیان و همچنین ایجاد تراژدی عظیم انسانی با محاصره غزه، اظهارت میلیبند در مورد برنامه هسته ای ایران را باید آغاز یک ماجراجویی دیگر از نوع انگیسی دانست و اینکه غرب به دنبال باز کردن راه فشار دیگری علیه ایران است. ایجاد فضایی مخرب و القاء ترس و دامن زدن به نگرانی در بین مقامات کشورهای عربی نسبت به ایران، از برنامه های مقامات کاخ سفید در طول سه دهه گذشته بوده است. اینک که تازه به قدرت رسیده های کاخ سفید ادعای رویکرد جدید مبتنی بر تغییر را در سیاست خارجی بویژه در منطقه خاورمیانه مطرح می کنند، بنظر می رسد که انگلیسیها خیلی زودتر از آنچه که تصور می شد سکاندار «پروژه ایران هراسی» شده‌اند. روند حاکمیت گفتمان اصولگرایی و رعایت اصل عزت، حکمت و مصلحت در سیاست خارجی، دشمنان انقلاب و نظام اسلامی را وادار نمود تا ضمن اعتراف به توانمندی و اقتدار جمهوری اسلامی، رویکردهای جدیدی را در قبال ایران جستجو کنند. "اسکوکرفت"، فرمانده سابق نیروی هوایی و مشاور نظامی جرج بوش پدر و پسر در اجلاس اخیر شورای ملی روابط آمریکا و کشورهای عربی، گفت: «در سال 2003 میلادی عملا فرصت مذاکره با ایران را به دلیل اشتباه مسلم دیک چنی از دست دادیم و حالا اینکه با این کشور چگونه تعامل داشته باشیم، به یک راز نهفته تبدیل شده است. آنقدر با آنها مذاکره نکردیم که امروز به قدرت بی نهایت رسیده‌اند و خودمان هم نمی دانیم چه باید بکنیم.»، "زبیگنیو برژینسکی" مشاور سابق امنیت ملی آمریکا می‌گوید: «دوران حماقت ابرقدرتی آمریکا به پایان رسیده است، ما متکبرانه،‌ یکجانبه‌گرا و بدتر از همه با وحشت [با جهان] برخورد کردیم. فرهنگ وحشت‌[افکنی] حاصل دولت بوش است. ما ممکن است حتی بدون پیش‌شرط با ایران مذاکره کنیم. رویکرد موفقیت آمیز برای ایران باید با منافع امنیتی تهران و واشنگتن منطبق باشد.»، "شورای اطلاعات ملی آمریکا (NIC)" در گزارش اخیر خود تصریح می‌کند: «کشوری که اوباما به ارث برده دیگر به تنهایی نمی‌تواند قدرت مطلق باشد و قدرت آمریکا بخاطر بروز جهانی چندقطبی در حال افول است. آمریکا از سلطه‌ کمتری در جهان برخوردار خواهد بود و امریکا دیگر قدرت مطلق نخواهد بود و یکجانبه‌گرایی به سبک بوش میسر نیست.»، "برنارد کوشنر" وزیر خارجه فرانسه در مصاحبه‌ با CNN می‌گوید: «گمان می‌کنم ایران کشوری بزرگ با تاریخی بزرگ است. اگر امروز بخواهیم از افغانستان سخن بگوییم، باید با ایران صحبت کنیم. اگر می‌خواهیم از خاورمیانه، عراق و سوریه سخن به میان آوریم، باید با ایران صحبت کنیم. پس واقعگرا باشیم و با این اشخاص صحبت کنیم.» اوباما نیز حذف پیش شرط مذاکره با ایران را یکی از محورهای شعارهای انتخاباتی خود قرار داد. با توجه به آنچه بیان شد، اظهارات دیوید میلیبند این تلقی را قوت می بخشد که اوباما و تیم او الزاما تاکتیک های جدیدی را در قبال ایران اتخاذ نمایند، از این رو صحنه بازی مقابله با ایران و انقلاب اسلامی نیازمند بازیگر جدیدی است تا بتواند خلاء بوش و سیاستهای نظام سلطه و جلب رضایت حامیان (لابی) صهیونیستی آن را پر نماید. میلیبند که ارادت خاصی به صهیونیستها دارد در حال برداشتن گامهای اولیه این بازی جدید است.