بصیرت: اراده دولت نهم در برخورد با مشکلات و ساماندهى اقتصاد کشور در این مقطع سه ساله آزمون بسیار بزرگى براى شناسایى مدعیان براى حوزه مدیریت بوده است.مثل حرکت این دولت به مصداق گروه کوهنوردى مى ماند که وقتى رهبر آن گروه به قله کوه مى رسد و پشت سر خود را نگاه مى کند مى بیند از جمع آنانى که حتى به درستى ادعاى مشایعت و همراهى مى کردند تنها اندکى به اوج قله رسیده اند. اکثریتى حتى نتوانسته پا به دامنه کوه بگذارند.
عمرى است که دم از هدفمندسازى یارانه ها، اصلاح نظام مالیاتى، افزایش بهره ورى، اصلاح نظام بوروکراتیک ادارى، گمرکى و بانکى، لزوم تقویت پول ملى، اصلاح نظام توزیع و امثالهم مى زنند و در زمان دولت خودشان با به به و چه چه قانون، دستورالعمل، برنامه، آئین نامه و غیره نوشتند ولى نه اهل عمل بودند و نه احساس تعهد کردند که زیر بار آن مردانه بایستند.
اخیراً حتى متعرض دولت مى شوند که چرا فهرست انتقادات خود را از قانون برنامه ارائه نمى دهید این در حالى است که دولت علیرغم این انتقادات در جهت اجراى قانون برنامه چهارم قدمى خلاف نگذاشته و عدول نکرده است.
اما خوب مى دانیم که اینان هنر پاسخ اثباتى ندارند و فقط یا با جهالت و یا غرض نیمه خالى لیوان را جلوه مى دهند و کاش فقط جلوه مى دادند. کار اینان ساختن کوهى از کاهى است. در حوادث اخیر معلوم شد که محفوظات این طیف از علوم اقتصاد غربى نیز آنها را به سرمنزل مقصود نرسانده که نه تنها به مرحله باور عملى نرسیده اند که حتى خود یافته ها و بافته هاى قبلى خود را در مرحله عمل که مى رسد فراموش مى کنند و به تدریج که قافله دولت نهم (مانند رهبر گروه کوهنوردى) به نقطه صفر پرتاب و عملى کردن قانون، برنامه ها و دستورالعمل مى رسد اینان یواش یواش جا خالى کرده، برائت جسته و خود را مخفى مى کنند و بعضاً که مشکلات سیاسى دارند در قالب مخالفین دست به سخن پراکنى زده و مانع تراشى مى کنند.
نکته قابل توجه و بسیار پرارزش عزم و همت مخلصانه خادم واقعى ملت است که به مصداق سخن، امیرالمؤمنین علیه السلام «لاتستوحشوا فى طریق الهدى لقه الهله » «در طریق حق از کمى همراهان و اهل وحشتى نداشته باشید» در این مسیر از شانه و جاى خالى کردن این رفیقان نیمه راه نمى ترسد. اما جاى بسى تأسف است که چرا باید بخشى از جامعه علمى اینچنین دچار جوزدگى سیاسى و غیر علمى شوند. اگر این پدیده ریشه یابى شود دلایل بسیارى کشف مى شود ولى مسلم بدانید که عواملى مانند خدا محور نبودن، به مرحله باور علمى نرسیدن، ناخودباورى، کار علمى و نظریه پردازى بومى نکردن، حاکمیت اغراض و هواهاى نفسانى، اهل عمل نبودن و غیره بى تأثیر نخواهند بود.
فراموش نمى کنیم که در این ۳سال اخیر هر قدم مهمى که دولت به صورت ابتکارى و دلیرانه برداشته اینان در قبل از اقدام و در آستانه عمل تا توانسته اند آیات یأس براى مردم خوانده اند خصوصى سازى، سهمیه بندى بنزین، دفاع از دستاورد هسته اى، تقویت بازار سرمایه، تقویت دولت هاى استانى و امثالهم از نمونه هایى هستند که اگر سخن پراکنى هاى آن طیف را در قبل از عمل دولت ملاحظه نمایید متوجه مى شوید که چه جوسازى هایى راه انداخته اند.
این همه در طول دو دهه در مورد هدفمندسازى یارانه ها سخن گفته اند و خود اینان در قانون برنامه چهارم (مانند ماده۹۵) نیز دولت را تکلیف کرده اند حال که در مرحله عمل رسیده چه شده که جاخالى مى کنند. هدفمندسازى یارانه ها آثار و مزایایى دارد. از جمله باعث کاهش مصرف مى شود. الگوى مصرف اصلاح مى شود. در جهت رعایت و بهینه کردن مصرفى افراد است. مشروط به شناسایى اقشار مستضعف و آسیب پذیر فاصله طبقاتى را کاهش مى دهد، باعث صرفه جویى در بودجه مى شود. باعث کاهش هزینه هاى توزیع مى شود. ضایعات را بویژه در کالاهایى مانند «نان» کاهش مى دهد. در مقابل انتظار مى رود که به دلیل وجود تورش هایى که در جمع آورى اطلاعات اقتصادى خانوار وجود دارد در مراحل اولیه اجراى طرح هدفمندسازى یارانه ها به طور ناخواسته تبعیض هایى صورت گیرد. ولى از همه مهمتر افزایش جهشى نرخ برخى از کالاها است که مشمول این طرح مى شوند اما این افزایش تنها یک جهش و مقطعى است و نمى توان آن را به نرخ تورم تسرى داد. البته باید بپذیریم که هر اقدام مهم و جسورانه و البته منطقى مانند هدفمندسازى یارانه ها هزینه هایى نیز دارد. اگر قرار بود از شهید شدن عده کثیرى از جوانان در راه برقرارى نظام اسلامى بترسیم بنابراین اصلاً نبایستى انقلاب مى کردیم و همچنان بایستى زیر یوغ نظام سرسپرده شاهنشاهى به سر مى بردیم. لذا باید بپذیریم که بدون هزینه نمى شود کارهاى بزرگى انجام داد. بهتر است آنهایى که با این طرح مخالفت دارند به این سؤال پاسخ دهند که پس چه زمانى باید این مسئله بدیهى را که خود سال ها است از آن دفاع مى کنند اجرا نمود اگر تورم موجود را بهانه مى کنند بهتر است به گذشته بنگرند که نرخ هاى تورم ۵۰ درصد نیز تجربه شده است و یا پیش بینى نمایند چه زمانى تورم نخواهیم داشت وانگهى نمى توانند این مسئله بدیهى را رد کنند که هدفمندسازى یارانه در واقع کمک به تخصیص بهینه منابع و تنظیم الگوى مصرفى است و این دو نقش اصلاحى درازمدت در رفتار عرضه و تقاضا و نقش انقباضى در تورم خواهند داشت.