موفقیت در شاکله کلی خود یک فرآیند است که میان اجزاو ارکان آن پیوستگی کاملی وجود دارد.هرگاه این پیوستگی تحت تاثیر عوامل و فشارهای مختلف سست شده یا از بین برود،موفقیت دیگر معنا و مصداقی نخواهد داشت.موفقیت هسته ای ایران اسلامی و حل مسائل ششگانه حقوقی و فنی باقیمانده با آژانس بین المللی انرژی اتمی محصول پیوستگی میان ملت،دولت نهم و مجلس بود.این ترکیب پایدار در دل نظام جمهوری اسلامی و تحت تدابیر مقام معظم رهبری شکل گرفته است.واقعیت امر این است که در کشورهای غربی پیوستگی میان دولت و ملت و حرکت مجریان قانون در عرض اراده ملت به هیچ عنوان معنا ندارد.آنچه موجب اتصال مقطعی دولتها و ملتها در غرب می شود،منافع شهروندی و اهداف کوتاه مدتی است که با تامین آنها سیاستمدار و شهروند تعلقی نسبت به یکدیگر حس نمی کنند.اما در نظام جمهوری اسلامی ایران و در زمان حیات سیاسی دولت نهم شاهد حرکت مستمر دولت در راستای خواست و اراده ملت بودیم.از این رو میان دولت و ملت ایران صداقتی ایجاد شد که ماحصل آن پیروزی هسته ای ایران بر غرب بود.نقش رئیس جمهور ایران در این تعامل مقدس و تعیین کننده بلاانکار است.استناد به سیاست خارجی تهاجمی و پرهیز از اتخاذ رویکردهای محتاطانه و بازدارنده نسبت به آمریکا و تروییکای اروپایی موجب خلع سلاح حقوقی مخالفان هسته ای ایران شد.کشورهایی که در مقابل حقیقت انقلاب اسلامی همواره روی در نقاب خاک کشیده اند.
بازگشت به سه سال قبل و مقایسه وضعیت آن زمان با برهه کنونی اهمیت اتصال میان دولت،ملت و مجلس شورای اسلامی طی دو سال اخیر را آشکار می سازد.تا حدود دو سال قبل آژانس بین المللی انرژی اتمی اجازه فعالیت به تاسیسات هسته ای ایران نمی داد،کارشناسان آژانس تاسیسات ایران را به طور کامل تعطیل نموده بودند،مهندسان انرژی اتمی دوران سختی را می گذراندند و دانشمندان هسته ای بستری جهت به فعلیت رساندن استعدادهای خود نداشتند.ایران در حال تعلیق بود و حتی 20 سانتریفیوژ نیز جهت کار آزمایشگاهی در اختیار تهران قرار نداشت.روسیه سوخت نیروگاه بوشهر را تامین نمی کرد و رسانه های واشنگتن،تل آویو و اروپا مانور تبلیغاتی خود علیه ایران را در سایه عدم آگاهی برخی ملتها ادامه می دادند.اما چرخش کامل وضعیت هسته ای ایران در نظام بین الملل اوضاع را دگرگون ساخته است.امروز به لطف خداوند و پایداری مردم و دولت مقاوم همه مشکلات گذشته رفع شده است و دانشمندان هسته ای ایران پیشرفتهایی قابل توجه داشته اند.این در حالیست که گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی هم فعالیت هسته ای ایران را صلح امیز اعلام نموده است.در پدیده ای موازی،تحت تاثیر پیوستگی میان مردم و دولت ایران،پیام حقانیت ایران به گوش سایر ملتهای جهان رسیده است و دیگر شبکه های اطلاع رسانی غرب توان سانسور حقایق موجود را ندارند.هم اکنون شورای امنیت سازمان ملل متحد به عنوان اصلی ترین ناقض حقوق حقه ملتها شناخته و اعتبار آن کاملا مخدوش شده است.
نکته دیگری که باید در خصوص آن توجه نمود نحوه رفتار ما در مقطع کنونی است. هم اکنون کشورهای عضو 1+5 خود را تنها در بن بستی یافته اند که جهت فرار از آن دست به کنشی خواهند زد.این کنش دیگر ماهیتی ارادی ندارد .از آنجایی که غرب قدرت مانور حقوقی خود بر ضد فعالیتهای هسته ای جمهوری اسلامی ایران را متعاقب گزارش اخیر البرادعی از دست داده است،کشورهای عضو دائم شورای امنیت سازمانملل متحد سعی دارند از مجرای دیگری فشارهای خود را وارد نمایند.یکی از این مجاری،طرح دوباره بحث “اسلام رادیکال”از سوی تئوریسنهای وابسته به احزاب تندروی غربی است.اخیرا هنری کسینجر،یکی از تئوریسنهای حامی سیساتهای جنگ طلبانه جمهوریخواهان ضمن اعلام حمایت از جان مک کین،نامزد افراطی انتخابات سال 2008 آمریکا سعی کرده است دور جدیدی از مباحث مربوط به اسلام افراطی را در ذیل نام کشورها و گروهای اسلامی آگاه مطرح نماید.این رویکرد در میان دموکرات مسیحیهای اروپا و حتی برخی سوسیال دموکراتها نیز مشاهده می شود.از این رو دولت و ملت ایران باید ضمن حفظ پیوستگی خود و تقویت آن در سایه رهنمودهای مقام معظم رهبری،تحرکات و اقدامات تئوریک غرب در برابر جمهوری اسلامی ایران را کاملا رصد نمایند.