سیماى خانوادگى جرج بوش (بخش سوم و پایانى)

دکتر عبدالله شهبازى
عالیت هاى تجارى و سیاسى پرسکات بوش از دوران اقتدار پدرش در سال هاى جنگ اول آغاز شد و پس از جنگ در پیوند با شبکه هریمن ها و به عنوان دستیار هربـرت واکر تداوم یافت ..» هربرت واکر «از دلالان بورس بود که با مجتـمـع مالى مورگان پیـوند نزدیک داشت و از کارگزاران مورد اعتماد و سرشناس ادوارد و آورل هریمن به شمـار مـى رفت .در نـوامبر (1288)1919 هـربـرت واکـر بـانـک خـصــوصـى را در نیویـورک تاسیس کرد و «و .آ.هریمنو شرکا » خود رئیـس و مدیر اجـرایى این بانک شد .ریـاسـت عالى بانک را آورل هریمن به دست داشت و شرکاى اصلى او عبارت بـودند از :رولاند (بانى)هریمن ، پرسى راکفلر و پرسکات بوش . پرسکات بوش در این زمان داماد هربرت واکر به شمار مى رفت و این همان وصلتى است که در 1924 (1293) به تولد جـرج هربرت واکر بوش انجامیـد . دو سال پس از تـولد این پـسـر، در (1295)1926 پرسکات بـوش به عنـوان نایـب رئیس بانک هریـمـن منصـوب شد و در ایـن زمان هربـرت واکر همچـنـان رئیس بانک بود . البته باید گفت که بخـش مـهـمـى از فـعـالـیـت مجتمع هریمن در رابطه با آلمان صورت مى گرفت . بنیان این فعالیت از زمانى نهاده شد که آورل هریمن و هربرت واکر از طریق زدوبندهاى مشکوک مالى با مقامات آمریکایى کشتى هاى مصـادره شده آلمان را در زمان جنگ به مالکیت کمـپـانـى خـود درآوردنـد .
بدینسان یکى از بزرگترین خطوط کشتیرانى جهان به نام » خط هامبورگ ـ آمریکا «تاسیس شد که به مدت بـیـســت ســال (1920ـ1940)کـنــتــرل تـمــامــى فعالیـت هـاى کـشـتـیـرانى مـیـان بندر مهـم تـجـارى هامبـورگ و بنادر ایالات متحده آمریـکـا را به دست داشت .اقدام بـعـدى آورل هریمـن و هـربـرت واکر مشـارکت با مجتمـع مـورگان بود که از طریـق ادغـام بانک هریمن و بانـک مـورتن صورت گرفت .بانـک «گـارنتى تـراست » مورتن ، بخشـى از مجتمع مالـى مورگان ها بود . کمپانى کشتیرانى هامبورگ ـ آمریکا در سال هاى میانى دو جنگ جهـانـى نـقـش بـزرگى در اقتـصـاد و سیاست آلمان ایـفـا نمـود و در تخریب اقتصـاد ایـن کشور و فراهـم آوردن زمینه هاى ظهور نازیسم مـؤثر بود .این اقدامات در پیوند با خاندان واربورگ انجام مى شد که به عنـوان یکى از مقتـدرترین خاندان هـاى زرسالار یهـودى سده بیستم شناختـه مـى شـوند .در سال (1291)1922 آورل هریمن و هـربـرت و اکر شاخه برلین بانک خود را تاسیس کرده و به کمک بانک واربورگ ، ارتباطات مالى خود را با صنایع و معادن آلمـان گـسـتـرش دادنـد .
از سـال 1925، کـه مـوج تبهـکـارى سازمان یافته در آمـریـکـا آغاز شـد، آورل هریمن و هـربـرت واکر نیز به سـرمایه گـذارى در این عرصه پـرداختند و قمـارخانه بـزرگ خود را در میدان مدیسون شهر نیویورک بر پا کـردند .در سال 1931 «بانک برادران براون » بانک هریمن به دلیل مشارکت با به » بانک برادران براون ـ هریمن «تغییر نام داد .هربرت واکر و دامادش ـ پـرسکات بـوش ـ از مدیران اصلـى این مجتمع عظیم مالى بودند که در دهه هاى بعد در حیات مالى و سیاسى ایالات متحده نقشى بزرگ ایفا کرد . مـؤلفـیـن زندگـیـنـامـه غـیـررسـمـى جـرج بـوش مى نویسند :براى درک میزان خطرى که جرج هربرت واکر بوش براى بشریت دارد، باید به این امر به درستى توجه نمود که » ثروت خاندان او در نتیجه پروژه هیتلر به دست آمده است .در حقیقـت آن شبکه قدرتمند انگلیسى ـ آمریکایى که بعدها جرج بوش را به آژانس مـرکزى اطلاعات (سیا)و سـپـس کـاخ سـفـیـد وارد «.کردند، همان شرکاى پدر او در پروژه هیتلر هستند طبق نظر مورخینى که در زمینه نقش زرسالاران وال استریت در صعود نازیسم به پژوهش پرداخته اند، (میلادى 1299)1920 از سال هاى «پروژه هیتلر » آغاز شد .مـنـظـور از ایـن عـنـوان ، سـرمایـه گـذارى مشتـرک کانـون معینـى از زرسالاران ایالات متحـده آمریکا، بریتانیا و آلمان بر روى حزب نازى و به قدرت رسانیدن آدول هیتلر است .
این پیوند عجیب از زمانى آشکار شد که در 20 اکتـبـر (1321)1924 ده مـاه پـس از ورود ایـالات متحده به جنگ جـهـانـى دوم ، دستور توقی کلـیـه عملیات بانکى و شـرکت هاى متعلق به آلمـان نـازى در شهر نیویورک صادر گردید .این عملیات را همان کانـون آشنایى هـدایـت مـى کـرد که دربـاره آن سخـن گفته ایم .از مهم تریـن شـرکت هاى متعلق به آلمـان نازى که در این زمان بـه وسیله دولت ایالات متحـده «یونیون بانکینگ ـ کورپوریشن » آمریکا مصادره شد، است که پرسکات بوش مدیریت آن را به عهده داشت و اوراق سهام آن به نام پرسکات بوش و بانى هریمن «یونیون بانکینگ کورپوریشن » بود ..در حکم مصادره اسامى سهامداران چنین ذکر شده است :اى .رولاند هریمن (بانىهریمـن )رئیس و عضو هیات مدیره ، 3991 سهم ، کورنلیسن لیونس چهار سهم ، هارولد پنـیـتـگـتـون یک سـهـم ، راى موریـس یـک سـهـم ، پرسکات بوش یک سهم ، کوونهافن یک سهم و جان گرونینگر یک سهم .افراد فوق کارگزاران مالى دولت آلمان و اعضاى هیات مدیره مؤسسه مالى فوق بودند و کوونهافن از ماموران برجسته و فعال آلمان نازى به شمار مى رفت .
در 28 اکتبر 1942، دو روز بعد از ورود قشون آلمان نازى به شمال آفریقا، دولت ایالات متحده طى فرمانى اموال دو مؤسسه دیگر آلمانى هیتلرى را به نام سیملـس » و «هلند ـ آمریکن تریدینگ کورپوریشن » استیل کورپوریشن «مصادره کرد .این دو مؤسسه نیز به وسیله بانک هریمن اداره مى شد و پـرسکات بوش از مدیـران آن بود .در 17 نـوامبر »1942 سیلسـیـن آمریکن کورپوریشن «به دلیـل ارتباط با دولت آلمان مصادره شد .این شرکت نیز به وسیله پرسکات بوش و پدر زنش ـ جـرج هربـرت واکر ـ اداره مى شـد .در فرمان اخیر، تنها اموال متعلق به دولت آلمان مصادره گردیده و سهـام شرکاى آمریکایى ـ یعنى هریـمـن و واکر و بوش ـ مصادره نشد . یکى از شـرکاى اصـلـى آرول و بانى هریـمـن ، هربرت واکر و پرسکات بوش در عملیات فوق ، یک سرمایه دار بـزرگ آلمانـى به نام فریتز تیـزن بود که از اکتبر 1923 یکى از مهم ترین حامیان مالى هیتلر بـه شمار رفت .در گزارش دولت ایالات متحده در زمان مصادره اموال تیزن و هریمن در نیویورک چنین آمده اسـت ::» آورل هریمن اندکـى پـیـش از سـال 1924 (1303) در اروپا فعال بود و در همان زمان با فریتز تیزن ، کارخانه دار آلمانى ، آشنا شد .هریمن و تیزن موافقت کردند که مشترکا بانکى را در نیویورک تاسیس کنند که بـراى تحقق این عمل ، کوونهافن ـ کـارگزار تیزن ـ وارد نیویورک شد و بـا مدیران کمپانى هریمـن ملاقات هایى کرد .
تحقیقات مقامات قضایـى ایـالات مـتـحـده در سال 1942 حاکى از آن است که بانک هـریـمـن در پیوند تنگاتنـگ بـا » کورپوراسیـون فولاد آلمان «قـرار داشت کـه بـه وسیله فریـتـز تـیـزن و دو بـرادرش اداره مى شد .این مجتمع ، بـزرگ ترین غول فولاد آلمان به شمار مـى رفت و قریب به نیمى از آهن و فـولاد و 35 درصد از مواد منفجره مورد نیاز آلمان نازى را تامین مى کرد ..» کورپوراسیون فولاد آلمان «در سال 1926 تاسیس شد و مـقـارن با آن کـلارنس دلون ـ زرسـالار آمریکایى ـ با 70میلیون دلار سرمایه اولیه سازمانى را براى مشـارکت در صنعت فـولاد آلمان در نیویـورک ایجاد کـرد .دلون از زمان تجـارت اسلحه در جنـگ اول جهـانـى دوست صمیـمـى سـامـوئل بـوش (پـدر پرسکات )بود .در ایـن زمان ، آورل هریمن با سران فاشیست آلمان و ایتالـیـا ارتباط فعال داشت .بـراى مثال او در یکى از نامه هاى خصوصى خود به هربرت واکر مى نویسد، در ایتالیا با موسولینى ملاقات کرده «.او قرارداد پیشنهادى ما را تصویب کرده است » و در 1931 پرسکات بـوش کار خـود را در بانـک جدید » بـرادران بـراون ـ هریمن «آغـاز کـرد .شریـک اصلى او در این مؤسسه تاچر براون ، از مالکان اصلى بانک برادران براون و دوست صمیمى مونتاگ نورمن بود .
مؤسسه برادران براون پیشینه مستعمراتى مفصلى دارد .در زمان جنگ داخلى کشتى هاى این کمپانـى 75 درصد پنبه جنـوب آمریکـا را به انگلستـان حمـل مى کردند .مـونتاگ نورمن ، دوست دیگر پـرسکات بوش و تاچر براون ، به خاندان زرسالار نورمن تعلق داشت و طى سالیان مدید رئیس بانک انگلستان بود . نورمن یکى از شرکاى پیشین مؤسسه برادران براون بود و پدربزرگ وى در زمان جنگ داخلى آمریکا ریاست این مـؤسسه را به دست داشت .مـونتاگ نـورمـن در محافل حاکمه بریتانیا به عنوان حامى هیتلر شناخته مى شد و مقام کـنـونى وى نیز به عـنـوان رئیس بانـک انگلستان جایگاه مهمى در » پـروژه هیتلـر «داشت . نورمن در سفرهایش به نیویـورک در خانه تاچر براون اقامت مى گزید .در این شبکه پرسکات بوش متولى معامله باآلمان بود و تاچر براون باانگلستان . از شـرکاى دیگر شـبـکـه فـوق باید بـه اعـضـاى خاندان بانکدار شرودر اشاره کرد که مانند هریمـن و واکر و بوش و آلمان هیتلرى پیوند داشتند و از رابطه نزدیکى با آلن و جان فـوستر دالس برخوردار بودند .
این دو برادر در آن زمان وکلاى دعاوى بانک شرودر بودند .بانک شرودر از نیمه دوم سده نوزدهم به عنوان یکى از کانـون هاى مهـم سـرمایه گـذارى زرسالاران بریتانیا و شرکاى ایشان شناخته مى شد و همین بانک بود که به هـمـراه کمپانى یـهـودى ساسـون و کمپانـى والپول ـ گرینول در تاسیس بانک شاهنشاهى ایران و انگلیس (بانکشـاهـى )شـرکت نمـود و امتیاز نشـر اولیـن اسکناس هـاى ایـران را به دسـت آورد .بارون کورت فن شـرودر در کنار هریمـن و واکر و بـوش از شرکاى اصلـى مـؤسسات آلمان نـازى در آمریکا بـه شمـار مـى رفت .شـرودر در جمع شـرکاى خـویـش مسئولیت تامین مالى ارتش خصوصى حزب نازى را به عهده داشت و به همـراه فردریک فلیک و مـونتاگ نورمن در صعود نهایى هیتلر نقش مؤثرى ایفا نمود . نایب رئیس و عضو هیات «بارون رودل فن شرودر » مدیره کمپانى کشتیرانى هامبورگ ـ آمریکا بود . در سـال )1311)1932 سـفـارت آمریـکـا در برلین در گزارش هاى خـود به واشنگتن ، از مبارزات انتخاباتى پرهزینه هیتلر خبر داد،نیز از پول هنگفتى که براى ایجاد ارتش خصـوصى 300 الى 400 هزار نفـرى حزب نازى صرف شده اسـت و این پـرسش را مطـرح کرد که حامیان مالـى حـزب نازى چه کسـانـى هستند؟ در ایـن سـال ، دولت قانـونى آلمان دسـتـور انحلال ارتش خصـوصى حـزب نازى را صادر کرد و سفـارت آمریـکـا در بـرلیـن گـزارش داد که کـمـپـانـى کشتیرانى هامبورگ ـ آمریکا تبلیغات شدیدى را علیه دولت آلمان و به سود هیتلر آغاز کرده است .
این در زمانى است که هزاران آلمانى مخال حزب نازى به وسیله ارتش خصوصى این حزب به قتل مى رسیدند . بعدها، گزارش کمیسیون تحقیق سناى آمریکا روشن ساخت که در این دوران کمپانى رمینگتون نقش مهمى را در تسلیح حزب نازى ایفا نموده است .در گزارش سنا چنین آمده است ::» تقریبا تمـامـى سـازمان هـاى سیاسى آلمان ، مانند حزب نازى ، مسلح به همه نوع تفنگ هاى آمریکایى هستند که از آمریکا به آنـتـورپ حمـل مـى شـود و از طریق خـاک هـلـنـد وارد آلـمـان «.مى گردد در 27 مارس 1933 ماکـس واربورگ از آلمان به شریکش پرسکات بوش در نیویورک نامه اى نوشت که متضمن تمجید فراوان از هیتلر بود .او دولت هیتلر را براى آلمان مفید تـوصیف کرد و نوشت ::» در چند سال گذشته تـجـارت بسیار بهـتـر از انتظار مـا شـده است .ولى متاسفانه تبلیغات شـدیـد عـلـیـه آلـمـان فضاى نامطلوبى را به وجود آورده است .مطبوعات خـارجى فـوق العـاده دربـاره تـحـولات آلمـان اغـراق مى کنند .دولت جدید با جدیت به دنبال اعاده صلح و نظم در آلمان است و من از این نظر کاملا احساس رضایت مى کنم .
«توجه داشته باشید که این مطالب را عضو یکى از سـرشناس ترین خاندان هاى یهـودى سده هاى نوزدهم و بیستم نگاشته است . در 29 مارس 1312(1933 )،دو روز بعد از نامه ماکس واربورگ ، پسر او به نام اریـش واربورگ تلـگـرافى به نیـویـورک بـراى پسـرعمویـش فـردریک واربورگ فرستاد ..» فـردریک واربورگ «عضو هیات مدیره کمپانـى راه آهن هریمن در آمریـکـا بود .او از فردریک واربورگ خواست تا » از تمامى نفوذ خود براى متوق کردن فعالیت هاى ضدنازى در آمریکا از جمله «تبلیغات غـیـردوستانه در مطـبـوعات و اجتمـاعـات استفاده کند .فردریک واربورگ به اریش پاسخ داد : هیچ گروه مسئولى در اینجا بایکوت کالاهاى آلمانى » را تبلـیـغ نـمـى کـنـد .«در 31 مارس 1933 کمـیـتـه آمریکایى ـ یهـودى که تحت نفـوذ واربورگ ها بود و سازمان بنى بـریـث کـه بـه وسیلـه شـولزبـرگرهـا اداره مى شد، اطلاعیه رسمى مشترکى منتشر کرده و اعلام نمودند که » هیچ آمریکایى بایـکـوت آلمان را تشویـق نمى کند .«یک دهه قبل ، در سال 1922، نیویورک تایمز کـه بـه خاندان یهـودى شولزبـرگر تعلـق دارد، دولت مـوسولیـنـى را به عنـوان » جالب تریـن تـجـربـه حکومتى زمانه «معرفى کرده و از پیشرفت مقتدرانه کار او ابراز شادمانى نموده بود .در واقع تنها در سال هاى اخیر در ژانویه (1380)2001 بود که »آرتور شولزبرگر «هاول راینز » مالک کنونى نیویورک تایمز به همراه «ـ پسر سردبیر این روزنامه ، به خاطر حمایت اسلاف شان از فاشیسم از جهانیان عذرخواهى کردند . در مه 1933 شبکه هریمن ها پیشنهادى را براى تاسیس یک سندیکا متشـکـل از 150 مؤسسه و فـرد که صادرات تمامى کالاهاى آلمانى به ایالات متحده را به دست داشته باشد، به آلمان هیتلرى ارائه دادند .
این پیشنهاد در برلین مورد مذاکره قرار گرفت .طرف آلمانى » هالمر شاخت «وزیر اقتصاد هیتلر بود و طرف آمریکایى » جـان فـوستر دالـس «وکیل دعـاوى ده هـا مؤسسه اقتصـادى نـازى بـود .چنان که مى دانـیـم او بعدها به یکى از چـهـره هاى اصلى حـزب جمهورى خواه بدل شد و در مقـام وزیـرخارجه مقتـدر ایـالات متحـده جـاى گـرفت .بـرادران دالس ، هر دویـشـان وکلاى مؤسسـات خاندان بوش نیز بودند .در طـول دهه 1930 جان فوستر دالس در سرمایه گذارى براى بازسازى اقتصاد آلمان مذاکرات فراوانى با دولت نازى داشـت و در نـامـه هـاى خــودگـزارش بـرخـى از ایـن مذاکرات را ارائه مى نمود .از جمله ، در22 سپتامبر (1316)1937 جـان فـوستر دالـس در نـامـه اى بـه پرسکات بوش درباره قرارداد کمپانى تلگراف آلمان ـ آتلانتیک تـوضیحات مفصلى ارائه داد .این کمپانـى از سال هاى 1920 با بانک هریمن ـ واکر ـ بوش رابطه نزدیک مالى داشت و از آن وام مى گرفت .دوستى با جان فوستر دالس و برادرش آلن دالس (رئیسبعـدى سیـا )در راه یابـى پـرسکـات بوش به عـنـوان سناتـور ایالات کانکتیکت به سناى آمریکـا مـؤثر بود وهمین رابطه بعدها به جـرج بوش اول کمک فراوانى کرد کـه مـدارج ترقـى را در آژانس مـرکزى اطلاعـات ایـالات متحده آمریکا (سیا)به سرعت بپیماید .
«یاکـوب چایتـکـیـن » ((1313)1934 از سـال وکیل دعاوى اهل نیویورک و پدرآنتون چایتکین (یکى از دو مؤل کتاب زندگینامه غیررسمى جرج بوش ) وکالت تعدادى از سهامداران خرده ـ یابى را به دست گرفت که در اثـر بـورس بازى هاى مشـکـوک شبکـه هریمن ـ بـوش ـ واربورگ به سـود هیتلـر ورشکست شده بودند .این گـروه مبارزه سختى را بـراى تحریم آلمان هیتلرى آغاز کـردند و اندکى بعد نیز فدراسیون کار آمریکا به این مـبـارزه پیـوست .در جبهه مقـابـل کسانـى جاى داشتند که از تجـارت با آلمان هیتلـرى سودهاى کلان مـى بـردند و البـتـه در راس این جبهـه شبکه هریمن جاى داشت و در این کارزار پرسکات بوش ، به عنوان نماینده آورل هریمن ، به شدت فعال بود . چنان که گفتیم ، کمیته یهودیان آمریکا و سازمان بنى بریث منویـات واربورگ ها را دنبال مى کرد .بنى بریث ADL سازمانى است که امروزه به » جمعیت ضدافتـرا «تغییر نام داده و به دلـیـل اقـامـه دعـوى در محاکم قضایى علیه نویسندگان و مورخینى که درباره پیوند زرسالاران یهودى با آلمان هیتلرى یا علیه افسانه هالوکاست سخن مى گویند، شـهـرت جهانـى یافته است .
معهذا، چنان کـه نـویـسـنـدگـان زندگیـنـامـه غیررسمى جـرج بوش به درستى تـوجه کرده اند، ایـن پرسش به جد مطرح است که چرا سازمان هایى چون به رغم «شکارچیان حرفه اى نازى ها » و سایر ADL اسناد و تحقیقات فراوان موجود، هیچگاه منشا ثروت خاندان بـوش را کشف نمى کننـد و دربـاره آن سخـن نمى رانند؟ پرسکات بوش در سال (1351)1972 در 77 سالگى درگذشت و پیوندهاى استوار و عمیق او و پدرش ، ساموئل بوش ، با شبکه هاى مشکـوک دسیسه گـران مالى و سیاسـى و ثـروت کلانى کـه بـه میراث نهاده بود، بستر صعود پسرش ، جرج هربرت واکر بوش را بـه مقام چهل و یکمـیـن رئیس جمهـور ایالات متحده آمریکا فراهم ساخت .
* منابع در دفتر هفته نامه موجود مى باشد .