وحدت ملی، طرحی که مرده به دنیا آمد

حسین عبداللهى‌فر
به رغم کاهش دمای هوا، میزان الحراره انتخابات گرمای بیش از پیش فضای سیاسی حاکم بر کشور را نشان می دهد. فرا رسیدن 20 آذر به عنوان تاریخ ضرب الاجل کروبی برای تمکین به شورای حکمیت اصلاح طلبان مشروط براعلام کاندیداتوری سایر نامزدهای این جناح، برگزاری نشست های متعدد انتخاباتی ، اعلام نظر جامعه مدرسین حوزه علمیه قم درخصوص رد طرح عبور از احمدی نژاد ، شکست مجدد دولت وحدت ملی از سوی اصولگرایان با واکنش منفی گروه های مختلف این جبهه به رغم استقبال کارگزاران، طرح مجدد دولت ائتلاف ملی به عنوان جایگزین دولت وحدت ملی و اصرار حسن روحانی برآمدنش با این تعبیر که برای اعلام کاندیداتوری اش منتظر تصحیح هیچ کس نیست و اعلام خط قرمز حزب موتلفه اسلامی مبنی بر رئیس جمهور شدن یک اصلاح طلب و ...
در میان این اخبار آنچه بیش از دیگر موضوعات به سوژه جنجالی مطبوعات تبدیل گردید طرح دولت وحدت ملی بود که با واکنش منفی اصولگرایان و استقبال اولیه اصلاح طلبان و سپس رد آن و نهایتا با شکست مواجه گردید. روزنامه کارگزاران در نخستین روز هفته با درج تصویر بسیار بزرگی از همایش حزبی کارگزاران سازندگی با حروف درشتی نوشت:« تاکید بر وحدت ملی و اتحاد اصلاح طلبان»
غلامحسین کرباسچی دبیر کل حزب کارگزاران در مراسم اختتامیه این همایش صراحتا از وحدت ملی به عنوان ابزاری برای اتحاد اصلاح طلبان یاد کرد و گفت:« نیروهای دلسوز دو جناح اصلاح طلب و اصولگرا که همه فرزندان این کشور هستند می توانند ائتلاف کنند، البته طبیعی است که در این زمینه حداقل تضمین هایی باید وجود داشته باشد که به مذاکرات فشرده نیاز دارد، اما باید دلسوزانه به نتایجی رسید تا چهره های دلسوز، ملی و مورد قبول مردم در دو جناح نتایجی را کسب کنند.» به نوشته کارگزاران دبیرکل این حزب در عین حال امیدی به آنچه می گفت نداشت، لذا در ادامه سخنانش افزود:« اگر این ائتلاف امکان پذیر نباشد، دوستان اصلاح طلب ، روشنفکر ، تحصیلکرده ، عاقل و معتدل ، فضاهای مجازی و دروغینی را که برای ما ایجاد کرده اند، کنار بگذارند.»
طرح دولت وحدت ملی در حالی با تردید مطرح می گردد که موافقان و مخالفان بسیاری دارد. چنانچه روزنامه ابتکار (17/9) آن را در تیتر نخست بررسی کرده و تحت عنوان «دولت وحدت ملی ، موافقان و مخالفان» می نویسد:«گروه های اصلاح طلب به برخی ضعف ها در دولت اشاره می کنند و معتقدند بهترین شیوه برای اداره اکنون کشور، وحدت گروه ها و جریانات برای تشکیل یک دولت ائتلافی است.از سوی دیگر گروه های اصولگرا و به ویژه نزدیکان دولت و رئیس جمهور به حمایت جریان اصلاح طلب اشاره می کنند و معتقدند این گروه ها چون از قدرت دور افتاده اند در پی ایجاد فرصتی دوباره برای بازگشت به قدرت هستند.»
این روزنامه به نقل از یک تحلیل مسائل سیاسی پروژه وحدت ملی را نام مستعار جنگ احزاب توصیف کرده و می نویسد:« برخی احزاب که پس از شکل گیری دولت نهم منافع خود را دست نیافتنی دیده اند،تلاش دارند پروژه جنگ احزاب را با ایده دولت وحدت ملی عملیاتی کنند.»
روزنامه اسرار هم در همین روز در تیتر نخست خود به موافقت ها و مخالفت ها با این طرح تحت عنوان «آنها که می گویند آری ، آنها که می گویند نه» اشاره کرد و با طرح یک سوال آینده آن را در هاله ای از ابهام قرار داد و نوشت:« آیا می توانیم در کشورمان بر روی بوجود آمدن دولت وحدت ملی شاهد به اجماع رسیدن گروه های مختلف سیاسی باشیم یا اینکه این طرح هم به زودی و در پی نزدیکتر شدن به موعد انتخابات دهم به فراموشی سپرده می شود و تنها دغدغه های آن در ذهن مطرح کنندگان طرح باقی خواهد ماند.» مخالفت ها با شعار دولت وحدت ملی چنان بالا گرفت که روزنامه کارگزاران هم در شماره بعدی خود (17/9) با درج تصویر بزرگی از تجمع دانشجویان بسیجی دانشگاه تهران در مخالفت با طرح وحدت ملی نوشت:« یکی از موضوعات مورد اعتراض این دانشجویان همایش اخیر مجلس با حضور طیف های مختلف سیاسی بود که به نام نشست وحدت ملی معروف شده است.»
روزنامه ایران نیز در انعکاس نظرات مخالفت آمیز چهره های اصولگرا با این طرح نوشت:« پروژه دولت وحدت ملی فریبکارانه است.»
این روزنامه به نقل از روح الله حسینیان آقای احمدی نژاد را کاندیدای اجماعی اصولگرا دانست و به نقل از یکی دیگر از نمایندگان مجلس نوشت :« اصولگرایان در مقابل این حقه و نیرنگ ، هوشیار باشند و آن را با وحدت ملی در مقابل دشمنان اشتباه نگیرند.»
ایران در روز آخر هفته:« عقب نشینی صحنه گردانان پروژه دولت وحدت ملی» را تیتر کرد و نوشت:« در حالی که هاشمی رفسنجانی تاکید می کند اصلاح طلبان با طرح دولت وحدت ملی مخالف هستند، کرباسچی، دبیر کل کارگزاران از این طرح حمایت کرده است.» روزنامه رسالت (18/9) نیز از قول صدر نماینده مردم تهران طرح دولت وحدت ملی را ترفند اصلاح طلبان خواند و به نقل از اسدالله بادامچیان نوشت:« مدعیان دولت وحدت ملی در 8 سال حاکمیت دوم خرداد به این شعار عمل نکردند.»
این روزنامه یک روز پیش از آن نیز در سرمقاله خود به نقد این طرح پرداخت و نوشت:« آنها که احمدی نژاد را در مسند اجرا تاب ندارند با دو شعار دولت نجات ملی و دولت وحدت ملی پا به عرصه فعالیت های انتخاباتی نهاده اند. رقبای دولت نهم در دو قطب مخالف تحت پرچم های یاد شده به میدان می آیند تا در یک نقطه که همان نه به احمدی نژاد در انتخابات آینده است، همدیگر را ملاقات کنند.» رسالت هر دو طرح را دارای یک معنا دانسته و آن را گامی جهت فرمایشی کردن انتخابات و رقابت در کشور توصیف کرده است.