من اشتباه مصدق را مرتکب نخواهم شد
حسن شرافتى
وقتى حضرت امام خمینى (ره)در سال هاى 51 و 52 در تبعید بسرمى برد و شاه و عمال او تحت نفوذ آمریکا در خیال خوش ابتر کردن انقلاب اسلامى به پایکوبى مى پرداختند، شاگردان حضرت امام که حلقه اتصال بین رهبرى و مردم مسلمان ایران بودند، در جلسات و نشست هاى خـود همواره سؤالهایى مطرح مى کردند که در بعضى از موارد به پاسخهاى قانع کننده اى مى رسیدند، ولى در مـواردى پاسخ هـاى ارائه شده ، قانع کننـده نـبـوده و لازم مى آمـد تـا از حضرت امام کمک بگیرند . نهضتى که حضرت امام از سال 41 و 42 در قم شروع کردند و با دیدگاه جهانى که داشتند همگـان را بـراین مهم توجه مى داد کـه اداره یک حکو مت و ملت به آسانى میسر نخـواهد بود چه رسد اداره امتى که متشکل از تعداد قابـل توجهى از کشورهاى جهان است .
برفرض که ملت مسلمان ایران بر حکومت طاغوت غلبه هم بکند، نحوه ادار ه امور کشور و ملت ومسائل نظامى و سیاسى و اقتصادى چگونه رقم خواهد خورد؟ تعامل حکومت اسلامى در عرصه بین المللى چگو نه مى شود؟ نیروهاى نظامى آیا با هـمـیـن ارتش موجـود و پرورش یافته دست طـاغـوت ، کشـور را حراست خواهند نمود؟ آیا مسائل اقتصادى مردم و امور مربوط به دولت اسلامى در بخش اقتصاد مى تواند مشکلات و گره هاى دولت اسلامى را حل و فصل کند؟ به هر حال این سؤالها، جزو مسائلى بود که در نشست هاى شاگـردان و یاران حضرت امام ، غالبا مطرح گردیده و اشتیاق به دانستن و رسیدن به پاسخ سؤالها هم طبیعى بود .
حجت الاسـلام رحمانى در ارتباط بـا اولین مسائل مـطـرح شده در مورد بسیج مردمى مى گوید : در سال 51 و 52 در نج اشرف بودیم ؛ با تعدادى از شاگردان حضرت امام جلسه اى داشتیم و صحبت در آن جـلـسـه بـرسر این بود که اگر انقـلاب اسلامى به رهبرى حضرت امام (ره)به پیروزى برسد، برنامه هاى کارى رهبرى چه خواهد بود؟ به خصـوص در مـورد حراست و حفاظت از انـقـلاب سـؤال این بـود که حضرت امام به چه نیروهایى تکیه خواهند کرد؟آیا بر نیروهایى تکیه خواهد شد که در اختیار رژیم قبلى بودند؟ یا از نو و بنیادى ، نیروهاى مسلح جدیدى را تشکیل خـواهند داد؟ اگر راه حـل اول در پیش گرفته شـود چه نتایجـى خواهد داشت ؟ و اگر راه دوم در پیش گـرفته شود، به چه سـازوکارهایى نیـاز دارد؟ و خلاصه نگران و حیران از اینکه چه تدبیرى باید اندیشید؟ ! در این جلسه هر کدام از اعضاء نقطه نظرهاى خود را مطرح کردند کـه در پایان جلسه ، نظر عزیزان پیرامون مسائل مختل از جمله نیروهاى حراست و حفاظت و نظامى جمع بندى شد .
شهید بـزرگـوار جناب آقاى محمد منـتـظـرى رو به جمـع کـرد و گفـت : برادران عزیز، من قصد دارم نتیجه این جلسه را خدمت امام گزارش کنم و از » ایشان در این مورد راهنمایى و پاسخ بشنوم تا تکلی ما براى برنامه هاى آینده روشن تـر شود .«او در یک فرصت مناسب و با هماهـنـگـى لازم و با رعایـت مـسـائـل امـنـیـتـى خـدمـت امـام ـ در مـنــزلـشـان کـه نـزدیـک حـرم حـضـرت امیرالمؤمنین (ع)بـود ـ رسیده و موضع را کاملا تـوضیح دادند که چنین بحثـى داشتیم و نگـرانى هایـى بوجود آمده و البتـه دوستان در جلسه هم ، نظـراهایـى داشتند .سپس شهید منتظرى دیدگاههاى اعضاى جلسه را براى حضرت امام تشریح کرد که حضـرت امام هم پس از شنیدن صحبت هاى شهید منتظـرى ، تأملى کرده و با متانتى از سر آرامش و اطمینان در پاسخ به سؤالهایى که مطرح شد، فرمـودند ::» من اشتباهـى را که آقاى مصدق مرتکب شد به هیـچ نحـوى مرتکب نخـواهم شـد .
او، زاهدى و دوستان ایشـان ، بـه زاهدى تانک سـوار اعتماد کردند، این خطا بود .من به حول و قوه الهى براى حفظ و تداوم نظام و «.سرزمین ملت شری ایران ، بسیج مردمى را راه خواهم انداخت این گفتار حضرت امام (ره)که توسط شهید منتظـرى به یاران امام منتقل شد، مقدمات توجه به توده هاى مـردم را در نزد شاگردان و یاران او مهم جلوه داد ؛ چندانکه در برنامه ها و شور و مشورت هاى آنان تاثیربسزایى گذاشت . در واقع تکیه حضرت امام خمینى به تـوده هاى مردم در مرحله قبل از پیروزى انقلاب شکوهمند اسلامى در سال 1357 و پس از آن مؤید این مطلب بود .