رضا گرمابدرى
چند ماه پیش زمانى که تهدیدهاى شعارگونه یک جریان سیاسى در چالش با نظام آغـاز شـد، بـرخى اعتقاد داشتـنـد کـه ناکامیـهـا، بن بستها و مقاومت جریان رقیب این افراد را به این نتیجه رسانده است که دست به انتحار سیاسى زده و با استعفاى دسته جمعى و یا اکثرى از حاکمیت خارج شوند .مشکل پذیرش این دیدگاه به این نکته باز مى گشت که میـزان علاقه و استفاده اى که این افـراد از مناصـب در اختیار مى بردند و همچنین تحلیل درونى آنها از چنین اقدامى نادیده انگاشته شده بـود .به زعم خود آنها هم معلـوم نبود پس از خروج از حاکمیت به چه اندازه تکرار واقعه اى همچون دوم خرداد متصور است تا آنها از رهگذر آن مجدداً بتوانند حضور در حاکمیت را با در اختیار داشتن مناصب رسمى قدرت تجربه کنند .در ادامه تحولات سیاسى در داخل کشور که منجر به بد نامى بیشتر این جریان از سوى برخى گروههاى همسو شد، این جریان همچنان بر ادامه حـرکت افراطى خود اصرار ورزید، اما با این تفـاوت که افراطى گـرى در شعار را به افراطى گرى در باور و اعتقاد منتقل کرد و برهمین اساس به بهانه هاى مختل بسیار جسـورانه و هتاکانه نهـاد رهبرى و نهادهاى مـرتبط با جایگاه رهبـرى را مورد هجمه قرارداد .
به دنبال این ادعاها و نـکـات جدیدى که مدتـى بـعـد بـه آن افزوده شد، شایـد بـرخى مـوضـوع را همچنان در بستر گذشته یعنى انتحار سیاسـى بـه مـنـظـور بـرداشتن آخرین گامها بـه سوى خروج از حاکمیت تحلیل کنند حال آنکه بـه نظر مى رسد بروز چنین رفتار از این جریان بیشتر به خاطر آن اسـت که بتواند با در پیش گرفتن مشى کاملا تهاجمى و وارد آوردن فشار هر چه بیشتر بر اصلـى تـریـن مـوانع پیش رو از جمـلـه شوراى نگهبـان برخلاف ادعاى انـزوا و تحریم انتخابات بتـواند حداکثر امتیـاز را به منظور در اختیار گـرفتن تعداد هرچه بیشتر کـرسیهاى مجلس هفتم کسب کند .بـررسى نحوه حضور آنها در قـدرت بیانگر آن است که این گروه سیاسى نه به سبب ویژگیهاى ذاتى و سیاسى بلکه به سبب اینکه طفیلى دیگران بودند از اقبال و انتخاب مردم برخوردار شدند، امرى که تکرار آن تضمین شدنى نیست .
از این رو این جریان سیاسى این آمادگى را دارد تا در صورت از دست دادن یک سهم حداکثرى به حداقلها هم قناعت کنـد و از عـرصه قدرت حذف نشـود .به سخن دیگر حضور در حاکمیت به هر نحو ممکن اصلى ترین خواست این جریان است و آمادگى دارد براى دست یافتن به آن هر نوع امتیازى را به جریانهـاى نزدیک به خود بدهد .به نظر مـى رسد آنها تنهـا زمانى حاکمیت را ترک مى گویند که هیچ امیدى براى دستیابى به آن حداقل هم نداشته باشند .باید منتظر بود و دید آیا قانون اجازه دستیابى به آن حداقل احتمالى را به این گروه مى دهد یا خیر؟