بصیرت: سفر وزیر خارجه اسرائیل به مصر و گفتگو با مقامات این کشور درباره باریکه غزه یک سفر بسیار مهم بود که نشان می دهد اسرائیل در اشغال مجدد غزه جدی است. اما پیش از آن می خواهد نظر کشورهای عرب را بداند. به نظر می رسد که اسرائیلی ها روی دو موضوع برای اشغال غزه حساب باز کرده باشند.
نزدیک بودن انتخابات عمومی و تأثیرگذاری بر افکار عمومی در داخل تصور مناسب بودن شرایط منطقه ای و بین المللی این واقعیت که رقابتهای حزبی میان «کادیما» به رهبری خانم لیونی و حزب راستگرای لیکود نتانیاهو تشدید شده است، جای بحث ندارد. به نظر می رسد که چگونگی برخورد با غزه در پیروزی حزبی در انتخابات اسرائیل پیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده باشد. با معیارهای داخلی اسرائیل «لیونی» سیاست ملایم تری در پیش گرفته و به انفعال در مقابل پرتاب موشکهای دست ساز جنبش حماس از غزه به داخل شهرکهای صهیونیست نشین متهم است. لیکود امیدوار است از این موضوع حداکثر استفاده را در انتخابات ببرد و به قدرت باز گردد. بنابراین «لیونی» که امیدوار است دومین زن نخست وزیر اسرائیل پس از «گلدن مایر» بشود، خود را تحت فشار یافته است که با غزه برخورد جدی بکند و گرنه در انتخابات خواهد باخت. اما این تنها محاسبه در اسرائیل نیست و تصور خطرناک تری وجود دارد که نوعی اتفاق نظر میان دو حزب مدعی قدرت (لیکود و کادیما) را تسهیل کرده است. اکنون به باور رهبران اسرائیلی بر هم زدن قدرت حماس در غزه با استقبال اعراب در منطقه و آمریکا و اتحادیه اروپا در سطح بین الملل رو به روست.
حتی این تصور وجود دارد که حکومت خودگردان فلسطین به رهبری محمود عباس از چنین تحولی ناخشنود نیست؛ زیرا حاکمیت آن بر باریکه غزه تجدید می شود.
اسرائیل و آمریکا بازی پیچیده ای را در غزه آغاز کرده اند و اگر بتوانند اعراب را در کنار خود داشته باشند یا حداقل آنها را در موضع انفعالی قرار دهند، اشغال غزه به صورت موقت و سپس واگذاری آن به محمود عباس محتمل است.
گویا در میان کشورهای عرب و تشکیلات خود گردان به این ذهنیت دامن زده شده است که اگر فلسطینیان انتظار دارند، کشور خاص خود را در مناطق اشغالی 1967 تأسیس و آمریکا و اتحادیه اروپا به آنها کمک کنند، یک دست کردن قدرت و یکپارچه کردن کرانه باختری رود اردن و باریکه غزه الزامی است و از آنجا که تشکیلات خود گردان قادر به انجام چنین عملی نیست، این مسؤولیت را باید ارتش اسرائیل انجام دهد.
با توجه به چنین محاسبات پیچیده ای است که لیونی، وزیر خارجه اسرائیل به مصر رفت تا از نظر قاهره آگاه شود. اینکه در مذاکرات محرمانه چه گذشته است، معلوم نیست، اما گشودن موقت گذرگاهها و رساندن کمکهای محدود بین المللی به ساکنان در محاصره غزه بخشی از همین بازی پنهانی است که در جریان است.
با این حال، اگر قابل تصور باشد که نوعی هماهنگی پنهانی میان اسرائیل، اعراب وتشکیلات خودگردان از یک سو و اسرائیل، آمریکا و اتحادیه اروپا از سوی دیگر به وجود آمده باشد، اشغال غزه محتمل تر خواهد شد. اینکه چنین اشغالی بتواند حماس را از قدرت حذف و شرایط را برای یکپارچه کردن کرانه باختری و باریکه غزه هموار کند، چندان روشن نیست و بستگی به میزان مقاومت حماس و مردم غزه دارد. اگر هزینه تجاوز اسرائیل را بالا ببرند که در محاسبات انتخاباتی برای کادیما زیانبار تلقی شود، می توانند امیدوار باشند، اما در هر حال نباید معادله نامتوازن قدرت نظامی نادیده گرفته شود.