بصیرت: اگر چه غزه در این روزها به نمایندگی از آرمان فلسطین آماج حملات ددمنشانه رژیم صهیونیستی است اما بیشک فلسطین امروز به همت دلاوران غزه مقتدرتر از همیشه در مقابل هیمنه زورمداران دنیا قد علم کرده و سفاکیهای استکبار در این قطعه از بهشت نمایش خشم و عصبانیت آنها از مقاومت غزه است.
به گزارش بصیرت به نقل از خبرگزاری فارس بیشک در نظر اول به وضعیت جاری در غزه تصاویر بمبارانهای رژیم صهیونیستی و شهدا و زخمیهای این حملات قلب هر انسانی را متاثر میکند اما آیا این همه آنچیزی است که در غزه جریان دارد؟
در روزگاری نه چندان دور هر چشم زخم رژیم صهیونیستی به مردم فلسطین آماج حملات کلامی و حتی عملی کشورهای عرب منطقه و بخصوص دولتهای آنها قرار میگرفت که در سه مورد نیز به لشکرکشی دولتهای عربی علیه اسرائیل منجر شد و البته نتایج مفتضحانهای به بار آورد.
در حالی که فلسطین اشغالی و آرمان قدس میرفت تا در سال 1979 با اجلاس کمپ دیوید به خاطرهها بپیوندد امروز بعد از 30 سال غزه یکه و تنها سه سال است که در مقابل آماج حملات رنگارنگ و کوچک و بزرگ رژیم ددمنش صهیونیست ایستاده است.
آن روزها که فلسطین از حمایت ظاهری برادران عرب خود برخوردار بود، رژیم صهیونیستی هر گاه اراده میکرد به این کشور حمله میکرد و حتی دندان برادران بزرگتر عرب که حامیان ظاهری فلسطین بودند را نیز در دهان خرد میکرد و نفس آنها را در سینه میبرید. امروز اما غزه در ظاهر تنهاتر از همیشه است. حتی مردم کرانه باختری که برادران خونی دلاوران غزه هستند از همراهی با ایشان امتناع کردهاند اما اهالی غزه امروز چیزی را یافتهاند که به مدد آن در مقابل تمام هیمنه همه دنیای استکبار ایستادهاند.
مگر شکی در این گزینه وجود دارد که این آمریکای جنایتکار است که پیشاپیش صفوف لشکر کفر در غزه به مصاف کودکان، زنان و دلاور مردان فلسطینی شتافته است. بمبها و تجهیزات آمریکایی کشنده اهالی غزه اگر شکی در ماهیت دجال خونخوار این روزهای غزه باقی گذاشته باشند، ممانعت توام با رضایت و خشنودی اربابان شیاطین زمان هیچ شبههای باقی نمیگذارند که از به خاک و خون کشاندن زنان و کودکان در غزه چه کسانی منتفع و خوشحال هستند.
آمریکا امروز نشسته و با احساس غرور میوه نهالی را میچیند که در اجلاسهایی امثال آناپولیس غرص کرده بود. خفقان امروز برادران بزرگتر عرب محصول پالوده مسمومی است که سران مفلوک عرب چند صباحی قبل در آناپولیس نجویده بلعیدند. دیگر امروز کسی نمیتواند مدعی بینتیجه بودن آناپولیس و امثال آن باشد.
غزه ماههاست در محاصره همه جانبه است، یک هفته است که زیر باران بمب و آتش است اما برادران بزرگ عرب که نیمی از وجودشان غیرت! عربیاشان است و نیمی دیگر زبونی و خفت عبا بر سر کشیدهاند و در مقابل این همه جنایت علیه هم خونان و هم کیشان خود روزه سکوت! گرفتهاند.
اما مردم غزه دیگر خود را یافتهاند و ارزش گوهر وجودیاشان بر ایشان عیان گشته است. امروز چنان که نخست وزیر دولت قانونی حماس تاکید کرد که اگر هزاران نفر از ما را بکشید نخواهید توانست روح اصالت و عزت را از ما بگیرید، غزه پای عزت و استقلال خود ایستاده است.
نهال نه چندان دیرپای مقاومت در غزه امروز با خون آبیاری میشود تا هر چه سریعتر به درختی تناور و تنومند تبدیل شود و حتم دارم و حتم داشته باشید که غزه امروز، دیگر از مرز خون گذشته و بهای آزادی و رهایی را شناخته و با صدای رسا اعلام کرده است که حاضر است آن را بپردازد.
این سخن رئیس جمهور کشورمان که «ددمنشیهای رژیم صهیونیستی نشانهای از اضمحلال این رژیم است» دقیقا صحیح و درست است چرا؟ برای آنکه رژیم سفاک صهیونیست امروز و در حالی که 60 سال از تولد نامشروع آن میگذرد و در پی برخورداری از همه گونه حمایت زورمداران دنیا و پس از آنکه حمایت و یا حداقل سکوت تقریبا همه کشورهای حامی فلسطین بخصوص در بین اعراب را به دست آورده است امروز از سر ناچاری به غزه حمله نظامی کرده است و هیچ بعید نیست خود را ناچار از حمله زمینی به این قطعه از بهشت ببیند که قطعا نتیجهای که از این حمله حاصل خواهد شد همگان را در جهان در حیرت و بهت فرو خواهد برد.
امروز غزه پل صراط است؛ به باریکی همان موی و درازی نامتناهی موصوف اما انتهای راه روشن است، به روشنی آفتاب ظهر. امروز غزه مقتدرتر از همه گذشته سرزمین فلسطین و قدس ایستاده است و یقینا هر چه نهال مقاومت سیرابتر از خون گردد سریعتر تناور و برافراشته خواهد شد و دیری نخواهد پایید که سایه بر سر فلسطین خواهد گسترانید.